Nobelpryswenners in Chemie van die 1980's
Die top 3 volgens 62 stemme van mense: Walter Gilbert · Paul Berg · Frederick Sanger. (Opgedateer 14 Des. 2019.)
Elke Nobelprys in Chemie-wenner tussen 1980 en 1989, met die jaartal en die Nobelstigting se amptelike aanhaling. Watter ontdekking dink jy het die meeste saak gemaak?
Outomaties vertaal (oorspronklik in English). Sien die oorspronklike
Top 21
-
1
Walter Gilbert
1980. Vir hul bydraes rakende die bepaling van basisvolgordes in nukleïensure.
-
2
Paul Berg
1980. Vir sy fundamentele studies van die biochemie van nukleïensure, met besondere betrekking op rekombinante-DNS.
-
3
Frederick Sanger
1980. Vir hul bydraes rakende die bepaling van basisvolgordes in nukleïensure.
-
4
Aaron Klug
1982. Vir sy ontwikkeling van kristallografiese elektronmikroskopie en sy strukturele toeligting van biologies belangrike nukleïensuur-proteïenkomplekse.
-
5
Kenichi Fukui
1981. Vir hul teorieë, onafhanklik ontwikkel, aangaande die verloop van chemiese reaksies.
-
6
Jean-Marie Lehn
1987. Vir hul ontwikkeling en gebruik van molekules met struktuurspesifieke interaksies van hoë selektiwiteit.
-
7
Henry Taube
1983. Vir sy werk oor die meganismes van elektronoordragreaksies, veral in metaalkomplekse.
-
8
Robert Bruce Merrifield
1984. Vir sy ontwikkeling van metodologie vir chemiese sintese op 'n vaste matriks.
-
9
Herbert A. Hauptman
1985. Vir hul uitstaande prestasies in die ontwikkeling van direkte metodes vir die bepaling van kristalstrukture.
-
10
Jerome Karle
1985. Vir hul uitstaande prestasies in die ontwikkeling van direkte metodes vir die bepaling van kristalstrukture.
-
11
Robert Huber
1988. Vir hul bepaling van die driedimensionele struktuur van 'n fotosintetiese reaksiesentrum.
-
12
Roald Hoffmann
1981. Vir hul teorieë, onafhanklik ontwikkel, aangaande die verloop van chemiese reaksies.
-
13
John C. Polanyi
1986. Vir hul bydraes aangaande die dinamika van chemiese elementêre prosesse.
-
14
Charles J. Pedersen
1987. Vir hul ontwikkeling en gebruik van molekules met struktuurspesifieke interaksies van hoë selektiwiteit.
-
15
Hartmut Michel
1988. Vir hul bepaling van die driedimensionele struktuur van 'n fotosintetiese reaksiesentrum.
-
16
Donald J. Cram
1987. Vir hul ontwikkeling en gebruik van molekules met struktuurspesifieke interaksies van hoë selektiwiteit.
-
17
Yuan T. Lee
1986. Vir hul bydraes aangaande die dinamika van chemiese elementêre prosesse.
-
18
Johann Deisenhofer
1988. Vir hul bepaling van die driedimensionele struktuur van 'n fotosintetiese reaksiesentrum.
-
19
Sidney Altman
1989. Vir hul ontdekking van katalitiese eienskappe van RNA.
-
20
Thomas Cech
1989. Vir hul ontdekking van katalitiese eienskappe van RNA.
-
21
Dudley R. Herschbach
1986. Vir hul bydraes aangaande die dinamika van chemiese elementêre prosesse.
Hoe word hierdie rangorde georden? Deur mense se stemme: elke ▲ voeg 'n punt by en elke ▼ neem een weg. Enigeen kan stem en byvoeg wat ontbreek.
Ontbreek iets?
Opmerkings (5)
Meld aan om kommentaar te lewer
Herschbach, Lee and Polanyi, molecular beams.
Paul Berg and recombinant DNA.
Hauptman and Karle, a mathematician winning in chemistry.
Sanger's second Nobel, sequencing DNA.
Fukui and Hoffmann, frontier orbitals.