Nobelpryswenners in Fisiologie of Geneeskunde van die 1990's
Die top 3 volgens 74 stemme van mense: Joseph E. Murray · Edwin G. Krebs · Edmond H. Fischer. (Opgedateer 10 Jan. 2022.)
Elke Nobelprys in Fisiologie of Geneeskunde-wenner tussen 1990 en 1999, met die jaartal en die Nobelstigting se amptelike aanhaling. Watter ontdekking dink jy het die meeste saak gemaak?
Outomaties vertaal (oorspronklik in English). Sien die oorspronklike
Top 20
-
1
Joseph E. Murray
1990. Vir hul ontdekkings aangaande orgaan- en seloorplanting in die behandeling van menslike siektes.
-
2
Edwin G. Krebs
1992. Vir hul ontdekkings aangaande omkeerbare proteïenfosforilering as 'n biologiese reguleringsmeganisme.
-
3
Edmond H. Fischer
1992. Vir hul ontdekkings rakende omkeerbare proteïenfosforilering as 'n biologiese reguleringsmeganisme.
-
4
Eric F. Wieschaus
1995. Vir hul ontdekkings aangaande die genetiese beheer van vroeë embrioniese ontwikkeling.
-
5
Erwin Neher
1991. Vir hul ontdekkings aangaande die funksie van enkelioonkanale in selle.
-
6
Bert Sakmann
1991. Vir hul ontdekkings aangaande die funksie van enkelioonkanale in selle.
-
7
E. Donnall Thomas
1990. Vir hul ontdekkings aangaande orgaan- en seloorplanting in die behandeling van menslike siektes.
-
8
Richard J. Roberts
1993. Vir hul ontdekkings van gesplete gene.
-
9
Rolf M. Zinkernagel
1996. Vir hul ontdekkings aangaande die spesifisiteit van die sel-bemiddelde immuunverdediging.
-
10
Edward B. Lewis
1995. Vir hul ontdekkings aangaande die genetiese beheer van vroeë embrioniese ontwikkeling.
-
11
Phillip A. Sharp
1993. Vir hul ontdekkings van gesplete gene.
-
12
Alfred G. Gilman
1994. Vir hul ontdekking van G-proteïene en die rol van hierdie proteïene in seintransduksie in selle.
-
13
Peter C. Doherty
1996. Vir hul ontdekkings aangaande die spesifisiteit van die sel-bemiddelde immuunverdediging.
-
14
Stanley B. Prusiner
1997. Vir sy ontdekking van Prions - 'n nuwe biologiese beginsel van infeksie.
-
15
Günter Blobel
1999. Vir die ontdekking dat proteïene intrinsieke seine het wat hul vervoer en lokalisering in die sel beheer.
-
16
Christiane Nüsslein-Volhard
1995. Vir hul ontdekkings aangaande die genetiese beheer van vroeë embrioniese ontwikkeling.
-
17
Robert F. Furchgott
1998. Vir hul ontdekkings aangaande stikstofoksied as 'n seinmolekule in die kardiovaskulêre stelsel.
-
18
Louis J. Ignarro
1998. Vir hul ontdekkings aangaande stikstofoksied as 'n seinmolekule in die kardiovaskulêre stelsel.
-
19
Ferid Murad
1998. Vir hul ontdekkings aangaande stikstofoksied as 'n seinmolekule in die kardiovaskulêre stelsel.
-
20
Martin Rodbell
1994. Vir hul ontdekking van G-proteïene en die rol van hierdie proteïene in seintransduksie in selle.
Hoe word hierdie rangorde georden? Deur mense se stemme: elke ▲ voeg 'n punt by en elke ▼ neem een weg. Enigeen kan stem en byvoeg wat ontbreek.
Ontbreek iets?
Opmerkings (8)
Meld aan om kommentaar te lewer
Joseph Murray, the first kidney transplant.
Blobel donated his prize money to rebuild Dresden's Frauenkirche.
Neher and Sakmann, the patch clamp.
Gilman and Rodbell, G proteins.
Prusiner and prions, everyone thought he was crazy.
Nüsslein-Volhard and the fruit fly genes, beautiful work.
Nitric oxide and the cardiovascular system, Furchgott, Ignarro and Murad.
Doherty and Zinkernagel, T-cell recognition.