Die beste Argentynse rockalbums
Die top 3 volgens 7 stemme van mense: Die era van domheid — Verdeeld · Fiets — Serú Girán · Vis 2 - Hondsdol Vis. (Opgedateer 29 Mrt. 2026.)
Die top 10 van die 100 beste nasionale rock-albums deur Rolling Stone Argentina, met Artaud op nommer een, en die noodsaaklike klassieke wat die lys voltooi.
Outomaties vertaal (oorspronklik in Español). Sien die oorspronklike
Top 25
-
1
Die era van domheid — Verdeeld
1993. Ricardo Mollo en Diego Arnedo, met hul weergawe van "El arriero" en "Qué ves".
-
2
Fiets — Serú Girán
1980. "Alice in die Country Song" en "Ontwapen en bloei."
-
3
Vis 2 - Hondsdol Vis
1973. Dubbel album van harde rock en psychedelia.
-
4
Gaan van die bed na die sitkamer — Charly García
1982. Sy eerste solo-album, met "No Bombardeen Buenos Aires."
-
5
Sluk! - Patricio Rey en sy Ricotta-rondtes
1985. Die debuut van die Redondos, self gepubliseer.
-
6
Artaud - Mad Fish
1973. Eintlik 'n solo-album deur Luis Alberto Spinetta; nommer een op Rolling Stone Argentinië.
-
7
Moderne kliks — Charly García
1983. Opgeneem in New York, met "We continue hiting below" en "The dinosours."
-
8
Oktubre - Patricio Rey en sy Redonditos de Ricota
1986. El Indio Solari en Skay Beilinson, met "Ji hee hee" en "Fuegos de Octubre".
-
9
Gedeel deur geluk - Sumo
1985. Die amptelike debuut van Luca Prodan, met "The Dumb Blonde."
-
10
Dertig minute van die lewe - Moris
1970. Mauricio Birabent en "El Oso", een van die pilare van rock in Spaans.
-
11
Dieresang — Soda Stereo
1990. "Ligte musiek", "Tee vir drie" en die mees rock-klank van die trio.
-
12
Hoë vuiligheid — Andrés Calamaro
1997. Opgeneem in New York met "Flaca" en "Loco"; een van die topverkoper Argentynse rockalbums.
-
13
Die vet van die hoofstede — Serú Girán
1979. Charly García en David Lebón teen die ligsinnigheid van die media te midde van die diktatuur.
-
14
Winterbelydenisskrifte - Sui Generis
1973. Charly García en Nito Mestre, met "Scratch the stones" en "When I start to be alone."
-
15
Lewe - Sui Generis
1972. Die debuut van die duo, met "Song for my death."
-
16
Kamikaze - Luis Alberto Spinetta
1982. Een van sy mees intieme albums, met "Barro miskien."
-
17
Bloeiende perske - onsigbaar
1975. Spinetta in sy mees progressiewe stadium.
-
18
Tekens - Soda Stereo
1986. "American Blind" en die groep se kontinentale sprong.
-
19
'n Baión vir die idiotiese oog - Patricio Rey en sy Redonditos de Ricota
1988. "Verslane wenners" en "'n Hele stok."
-
20
Puff — Gustavo Cerati
1999. Elektronika, orkes en "Brug".
-
21
Stad van arm harte — Fito Páez
1987. Geskryf na die moord op sy ouma, sy ousus en die huishoudster in 1986; Fito se donkerste album.
-
22
Liefde na liefde — Fito Páez
1992. Die topverkoper-album in die geskiedenis van Argentynse rock.
-
23
Die ape kom aan - Sumo
1986. "Mañana en el Abasto" en "Die ou asyne."
-
24
Manal — Manal
1970. The blues rock of Buenos Aires deur Javier Martínez, Claudio Gabis en Alejandro Medina.
-
25
Amandel - Amandel
1969. Spinetta op 19 jaar oud, "Girl (Paper Eyes)" en die nar op die voorblad.
Hoe word hierdie rangorde georden? Deur mense se stemme: elke ▲ voeg 'n punt by en elke ▼ neem een weg. Enigeen kan stem en byvoeg wat ontbreek.
Ontbreek iets?
Opmerkings (2)
Meld aan om kommentaar te lewer
Artaud primero, como en la lista de Rolling Stone Argentina. Spinetta es Dios.
Oktubre de los Redondos tan arriba, ¡bien ahí!