# Οι καλύτερες γαλλικές ταινίες όλων των εποχών

Οι πιο επαναλαμβανόμενες ταινίες στο Top 100 της SensCritique, η κατάταξη AlloCiné και οι λίστες κριτικών: σπουδαία κλασικά, New Wave και δημοφιλείς επιτυχίες.

- 19 ψήφοι · 26 στοιχεία
- 21 Ιουν 2024 · Laura Clement
- https://even.best/el/l/100/%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CE%BF%CE%BB%CF%89%CE%BD-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%89%CE%BD

## Κορυφαία 25

1. **Στρατός των Σκιών** (2 · ▲2 ▼0) — Jean-Pierre Melville, 1969. Ο Lino Ventura and the Resistance, μετά τον Joseph Kessel.
2. **κομμένη την ανάσα** (2 · ▲2 ▼0) — Jean-Luc Godard, 1960. Belmondo, Jean Seberg και οι ψεύτικες συνδέσεις που άλλαξαν το μοντάζ.
3. **Ανατομία πτώσης** (2 · ▲2 ▼0) — Justine Triet, 2023. Η Sandra Hüller προσπάθησε για τον θάνατο του συζύγου της. Χρυσός Φοίνικας και Όσκαρ καλύτερου σεναρίου.
4. **The Fabulous Destiny of Amélie Poulain** (1 · ▲1 ▼0) — Jean-Pierre Jeunet, 2001. Η Audrey Tautou στη Μονμάρτρη. μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του γαλλικού κινηματογράφου στο εξωτερικό.
5. **Οι Κανόνες του Παιχνιδιού** (1 · ▲1 ▼0) — Jean Renoir, 1939. Ένα κυνηγετικό ταξίδι στη Sologne που μετατρέπεται σε τραγωδία. βρίσκεται στην κορυφή της κατάταξης πολλών κριτικών.
6. **Οι μισθοί του φόβου** (1 · ▲1 ▼0) — Henri-Georges Clouzot, 1953. Ο Yves Montand μεταφέρει νιτρογλυκερίνη με φορτηγό. Μεγάλο βραβείο στις Κάννες και τη Χρυσή Άρκτο.
7. **Ένας προφήτης** (1 · ▲1 ▼0) — Jacques Audiard, 2009. Tahar Rahim, από μικρός κρατούμενος σε αφεντικό. Μεγάλο βραβείο στις Κάννες και εννέα Σεζάρ.
8. **Η μεγάλη σφουγγαρίστρα** (1 · ▲1 ▼0) — Gérard Oury, 1966. Bourvil and Louis de Funès under the Occupation. εγγραφές ρεκόρ για 30 χρόνια.
9. **Περιφρόνηση** (1 · ▲1 ▼0) — Jean-Luc Godard, 1963. Brigitte Bardot, Michel Piccoli και Fritz Lang στο Κάπρι, σε μουσική του Georges Delerue.
10. **Ο Τζουλς και ο Τζιμ** (1 · ▲1 ▼0) — François Truffaut, 1962. Η Jeanne Moreau ανάμεσα σε δύο φίλους, από την Μπελ Επόκ μέχρι τον Μεσοπόλεμο.
11. **Η Πεντάμορφη και το Τέρας** (1 · ▲1 ▼0) — Jean Cocteau, 1946. Ο Jean Marais και η Josette Day σε ένα παραμύθι μοναδικής εικαστικής ποίησης.
12. **Μισώ** (0 · ▲1 ▼1) — Mathieu Kassovitz, 1995. Εικοσιτέσσερις ώρες στα προάστια με τους Vinz, Saïd και Hubert. Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στις Κάννες.
13. **Παιδιά του Παραδείσου** (0 · ▲1 ▼1) — Marcel Carné, 1945. Arletty and Jean-Louis Barrault on the Boulevard du Crime, σενάριο Jacques Prévert.
14. **Τα 400 χτυπήματα** (0 · ▲0 ▼0) — François Truffaut, 1959. Antoine Doinel, η πρώτη μεγάλη ταινία του Νέου Κύματος.
15. **Άθικτοι** (0 · ▲0 ▼0) — Olivier Nakache και Éric Toledano, 2011. Omar Sy and François Cluzet; περισσότερες από 19 εκατομμύρια εισαγωγές στη Γαλλία.
16. **Το δείπνο των ηλιθίων** (0 · ▲0 ▼0) — Francis Veber, 1998. Jacques Villeret ως François Pignon, η καλτ κωμωδία.
17. **Οι Gunslingers** (0 · ▲0 ▼0) — Georges Lautner, 1963. Ο Lino Ventura και οι διάλογοι του Michel Audiard, που αναφέρονται σε όλη τη Γαλλία.
18. **Ο Κόκκινος Κύκλος** (0 · ▲0 ▼0) — Jean-Pierre Melville, 1970. Alain Delon, Bourvil και Yves Montand σε μια ληστεία στην Place Vendôme.
19. **Οι Διάβολοι** (0 · ▲0 ▼0) — Henri-Georges Clouzot, 1955. Simone Signoret και Véra Clouzot, ένας φόνος σε ένα οικοτροφείο και ένα διάσημο τέλος.
20. **Η τρύπα** (0 · ▲0 ▼0) — Jacques Becker, 1960. Πέντε τρόφιμοι σκάβουν για να ξεφύγουν από το La Santé, με μη επαγγελματίες ηθοποιούς.
21. **Πορτρέτο του κοριτσιού στην πυρκαγιά** (0 · ▲0 ▼0) — Céline Sciamma, 2019. Μια ζωγράφος και το μοντέλο της στη Βρετάνη τον 18ο αιώνα. βραβείο σεναρίου στις Κάννες.
22. **Πιερό ο ανόητος** (0 · ▲0 ▼0) — Jean-Luc Godard, 1965. Ο Belmondo και η Anna Karina τρέχουν στη Μεσόγειο.
23. **Επισκέπτες** (0 · ▲0 ▼0) — Jean-Marie Poiré, 1993. Jean Reno και Christian Clavier, ιππότες του Μεσαίωνα που προβλήθηκαν το 1992.
24. **Ευτυχία** (0 · ▲0 ▼0) — Agnès Varda, 1965. Ένας ευτυχισμένος σύζυγος, δύο γυναίκες και τα χρώματα ενός καλοκαιριού. Silver Bear στο Βερολίνο.
25. **Οι Ομπρέλες του Χερβούργου** (0 · ▲0 ▼0) — Μουσική κωμωδία του Jacques Demy (1964), τραγουδισμένη εξ ολοκλήρου σε μουσική του Michel Legrand, Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες.
26. **Λέοντος** (-1 · ▲0 ▼1) — Luc Besson, 1994. Ο Jean Reno ως δολοφόνος και η Natalie Portman, 12 ετών, στη Νέα Υόρκη.

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.