Οι καλύτερες ιταλικές ταινίες όλων των εποχών
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 9 ψήφους από άτομα: Η γλυκιά ζωή · 8½ · Κλέφτες ποδηλάτων. (Ενημερώθηκε 31 Δεκ 2025.)
Οι ταινίες που εμφανίζονται πιο συχνά στην κορυφή των charts των κριτικών (Il Sorpasso, Movieplayer.it, ComingSoon): νεορεαλισμός, ιταλική κωμωδία, Fellini, Leone και οι πιο πρόσφατες μεγάλες επιτυχίες.
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Italiano). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 25
-
1
Η γλυκιά ζωή
Federico Fellini, 1960. Mastroianni, Anita Ekberg και η Φοντάνα ντι Τρέβι; Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες.
-
2
8½
Federico Fellini, 1963. Marcello Mastroianni σκηνοθέτης σε δημιουργική κρίση. Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας.
-
3
Κλέφτες ποδηλάτων
Vittorio De Sica, 1948. Πατέρας και γιος αναζητούν το κλεμμένο ποδήλατό τους στους δρόμους της Ρώμης. σύμβολο του νεορεαλισμού.
-
4
Η Λεοπάρδαλη
Luchino Visconti, 1963. Burt Lancaster, η μπάλα και το τέλος της αριστοκρατίας της Σικελίας. Χρυσός Φοίνικας.
-
5
Το προσπέρασμα
Dino Risi, 1962. Gassman and Trintignant in the Lancia Aurelia on the Aurelia στις 15 Αυγούστου.
-
6
Fantozzi
Luciano Salce, 1975. Paolo Villaggio, ο πιο άτυχος λογιστής στην Ιταλία.
-
7
Εμμονη ιδέα
Luchino Visconti, 1943. Το ντεμπούτο του Visconti, από το The Postman Always Rings Twice του James M. Cain.
-
8
Οι νύχτες της Cabiria
Federico Fellini, 1957. Giulietta Masina, αφελής πόρνη στη Ρώμη. Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας.
-
9
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Δύση
Sergio Leone, 1968. Claudia Cardinale, Henry Fonda, Charles Bronson και φυσαρμόνικα του Ennio Morricone.
-
10
Το καλό, το κακό, το άσχημο
Sergio Leone, 1966. Clint Eastwood, Lee Van Cleef και Eli Wallach στην πιο διάσημη τριάδα του κινηματογράφου.
-
11
Ρώμη, μια ανοιχτή πόλη
Roberto Rossellini, 1945. Anna Magnani στην κατεχόμενη Ρώμη. η ταινία που άνοιξε τον νεορεαλισμό.
-
12
Μια φορά κι έναν καιρό στην Αμερική
Sergio Leone, 1984. Robert De Niro και μισός αιώνας Εβραίων γκάνγκστερ στη Νέα Υόρκη.
-
13
Νέος Κινηματογράφος Παράδεισο
Giuseppe Tornatore, 1988. Totò, Alfredo και ο κινηματογράφος μιας πόλης της Σικελίας. Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας.
-
14
Η ζωή είναι όμορφη
Roberto Benigni, 1997. Ένας πατέρας μεταμορφώνει το στρατόπεδο συγκέντρωσης σε παιχνίδι για τον γιο του. τρία Όσκαρ.
-
15
Η Μάχη του Αλγερίου
Gillo Pontecorvo, 1966. Ο πόλεμος της ανεξαρτησίας της Αλγερίας γυρίστηκε ως ντοκιμαντέρ. Χρυσός Λέων.
-
16
Η περιπέτεια
Michelangelo Antonioni, 1960. Μια γυναίκα εξαφανίζεται σε ένα νησί του Αιόλου και δεν τη βρίσκει κανείς.
-
17
Οι συνήθεις άγνωστοι
Mario Monicelli, 1958. Ο Γκάσμαν, ο Μαστρογιάννι και ο Τοτό σε ένα αηδιαστικό σουτ. Η ιταλική κωμωδία γεννιέται.
-
18
Ουμπέρτο Δ.
Vittorio De Sica, 1952. Ένας συνταξιούχος και ο σκύλος του στη μεταπολεμική Ρώμη.
-
19
Ο Ρόκο και τα αδέρφια του
Luchino Visconti, 1960. Ο Alain Delon και μια οικογένεια Lucanian που μετανάστευσαν στο Μιλάνο.
-
20
Ο μεγάλος πόλεμος
Mario Monicelli, 1959. Alberto Sordi και Vittorio Gassman, δύο ενέδρες στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Χρυσός Λέων.
-
21
Amarcord
Federico Fellini, 1973. Memories of Rimini in the Thirties; Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας.
-
22
Η μεγάλη ομορφιά
Paolo Sorrentino, 2013. Toni Servillo ως Jep Gambardella στην κοσμική Ρώμη. Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας.
-
23
Οι φίλοι μου
Mario Monicelli, 1975. Οι «τσιγγάνοι» πέντε φίλων της Φλωρεντίας. το «supercazzola» έχει μπει στο λεξιλόγιο.
-
24
Ο κομφορμιστής
Bernardo Bertolucci, 1970. Jean-Louis Trintignant φασίστας αξιωματούχος, φωτογραφία του Vittorio Storaro.
-
25
Ο δρόμος
Federico Fellini, 1954. Gelsomina και Zampanò στους δρόμους της Ιταλίας. το πρώτο Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας.
Υποψήφιοι
Δεν μπαίνουν στην κορυφή 25… ακόμα. Ψηφίστε τους για να τα ανεβάσουν.
-
26
Υπάρχει ακόμα αύριο
Paola Cortellesi, 2023. Μια γυναίκα στη Ρώμη το 1946. η ιταλική ταινία με τις περισσότερες προβολές της σεζόν με πάνω από 5 εκατομμύρια θεατές.
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (3)
8½ primo, Fellini è Fellini. Ma Ladri di biciclette mi commuove sempre di più.
Fantozzi in questa lista mi fa sorridere, ma ci sta, è parte della nostra cultura.
C'è ancora domani già qui è meritatissimo, la Cortellesi ha fatto un capolavoro.