# Τα καλύτερα μυθιστορήματα της Λατινικής Αμερικής

Τα μυθιστορήματα της Λατινικής Αμερικής που επαναλαμβάνονται περισσότερο στις λίστες των κριτικών, των βιβλιοπωλών και των αναγνωστών: η άνθηση, οι πρόδρομοί της και τα καλύτερα των τελευταίων δεκαετιών.

- 7 ψήφοι · 26 στοιχεία
- 22 Μαΐ 2025 · Yesenia C.
- https://even.best/el/l/104/%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%82

## Κορυφαία 25

1. **2666** (2 · ▲2 ▼0) — Roberto Bolaño (Χιλή), 2004. Πέντε μέρη γύρω από τις γυναικοκτονίες της Santa Teresa. δημοσιεύθηκε μετά τον θάνατό του.
2. **Εκατό χρόνια μοναξιάς** (1 · ▲1 ▼0) — Gabriel García Márquez (Κολομβία), 1967. Επτά γενιές της Buendía στο Macondo. η κορυφή του μαγικού ρεαλισμού.
3. **Συζήτηση στον Καθεδρικό Ναό** (1 · ▲1 ▼0) — Mario Vargas Llosa (Περού), 1969. «Σε ποιο σημείο είχε τσακωθεί το Περού;»: η δικτατορία της Odría σε μια τετράωρη ομιλία.
4. **Έρωτας στον καιρό της χολέρας** (1 · ▲1 ▼0) — Gabriel García Márquez (Κολομβία), 1985. Ο Florentino Ariza περιμένει τη Fermina Daza για περισσότερο από μισό αιώνα.
5. **Η πιο διαφανής περιοχή** (1 · ▲1 ▼0) — Carlos Fuentes (Μεξικό), 1958. Χορωδιακό πορτρέτο της Πόλης του Μεξικού στα μέσα του 20ου αιώνα.
6. **Παράδεισος** (1 · ▲1 ▼0) — José Lezama Lima (Κούβα), 1966. Η διαμόρφωση του José Cemí σε μια μοναδική μπαρόκ πρόζα.
7. **Πέδρο Παράμο** (0 · ▲0 ▼0) — Juan Rulfo (Μεξικό), 1955. Ο Juan Preciado φτάνει στην Comala, μια πόλη των νεκρών που μουρμουρίζουν.
8. **Κούτσο** (0 · ▲0 ▼0) — Julio Cortázar (Αργεντινή), 1963. Horacio Oliveira μεταξύ Παρισιού και Μπουένος Άιρες. μπορεί να διαβαστεί με περισσότερες από μία σειρά.
9. **Gran Sertón: Μονοπάτια** (0 · ▲0 ▼0) — João Guimarães Rosa (Βραζιλία), 1956. Ο jagunzo Riobaldo αφηγείται τη ζωή του σε έναν επανασχεδιασμένο Πορτογάλο.
10. **Η εφεύρεση του Μορέλ** (0 · ▲0 ▼0) — Adolfo Bioy Casares (Αργεντινή), 1940. Ένας φυγάς σε ένα νησί με επαναλαμβανόμενους επισκέπτες. Ο Μπόρχες το αποκάλεσε τέλειο.
11. **Οι άγριοι ντετέκτιβ** (0 · ▲0 ▼0) — Roberto Bolaño (Χιλή), 1998. Δύο πραγματικοί σπλαχνιστές ποιητές αναζητούν τον Cesárea Tinajero. Βραβείο Rómulo Gallegos.
12. **Η Γιορτή των Αιγών** (0 · ▲0 ▼0) — Mario Vargas Llosa (Περού), 2000. Οι τελευταίες μέρες του Trujillo στη Δομινικανή Δημοκρατία.
13. **Η Εποχή του Διαφωτισμού** (0 · ▲0 ▼0) — Alejo Carpentier (Κούβα), 1962. Η Γαλλική Επανάσταση φτάνει στην Καραϊβική με το πλοίο του Víctor Hugues.
14. **Το σπίτι του πνεύματος** (0 · ▲0 ▼0) — Isabel Allende (Χιλή), 1982. Τέσσερις γενιές της οικογένειας Trueba μέχρι το πραξικόπημα.
15. **Αναμνήσεις από το μέλλον** (0 · ▲0 ▼0) — Elena Garro (Μεξικό), 1963. Η πόλη Ixtepec αφηγείται τον πόλεμο του Cristero. Για πολλούς, το καλύτερο μυθιστόρημα της Λατινικής Αμερικής που γράφτηκε από γυναίκα.
16. **Η σύντομη ζωή** (0 · ▲0 ▼0) — Juan Carlos Onetti (Ουρουγουάη), 1950. Ο Brausen επινοεί τη Santa María, την πόλη όλων των έργων του Onetti.
17. **Χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου** (0 · ▲0 ▼0) — Gabriel García Márquez (Κολομβία), 1981. Όλη η πόλη ήξερε ότι επρόκειτο να σκοτώσουν τον Santiago Nasar.
18. **Περί ηρώων και τάφων** (0 · ▲0 ▼0) — Ernesto Sabato (Αργεντινή), 1961. Martín και Alejandra, με το «Report on the Blind» στο κέντρο.
19. **Το τούνελ** (0 · ▲0 ▼0) — Ernesto Sabato (Αργεντινή), 1948. Ο ζωγράφος Juan Pablo Castel ομολογεί από τη φυλακή ότι σκότωσε τη María Iribarne.
20. **Ένας κόσμος για τον Julius** (0 · ▲0 ▼0) — Alfredo Bryce Echenique (Περού), 1970. Η παιδική ηλικία ενός παιδιού από την υψηλή κοινωνία της Λίμα.
21. **Ντομ Κασμούρο** (0 · ▲0 ▼0) — Machado de Assis (Βραζιλία), 1899. Ο Capitu εξαπάτησε τον Bentinho; Η μεγάλη αμφιβολία της βραζιλιάνικης λογοτεχνίας.
22. **Κύριε Πρόεδρε** (0 · ▲0 ▼0) — Miguel Ángel Asturias (Γουατεμάλα), 1946. Μυθιστόρημα για τον δικτάτορα που έγραψε ο μελλοντικός νικητής του βραβείου Νόμπελ.
23. **Η εκεχειρία** (0 · ▲0 ▼0) — Mario Benedetti (Ουρουγουάη), 1960. Το ημερολόγιο ενός χήρου υπαλλήλου γραφείου που ετοιμάζεται να συνταξιοδοτηθεί που ερωτεύεται.
24. **γιος του ανθρώπου** (0 · ▲0 ▼0) — Augusto Roa Bastos (Παραγουάη), 1960. Η ιστορία της Παραγουάης από τη δικτατορία της Δρ Φράνσια έως τον πόλεμο του Τσάκο.
25. **Όπως το νερό για τη σοκολάτα** (0 · ▲0 ▼0) — Laura Esquivel (Μεξικό), 1989. Η Τίτα εκφράζει αυτό που νιώθει μέσα από τη μαγειρική. παγκόσμια επιτυχία.
26. **Η πόλη και τα σκυλιά** (0 · ▲0 ▼0) — Mario Vargas Llosa (Περού), 1963. Δόκιμοι από τη στρατιωτική σχολή Leoncio Prado. άνοιξε το μπουμ.

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.