# Οι πιο διάσημοι στίχοι και φράσεις του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

Στίχους του Λόρκα που ο μισός κόσμος ξέρει από έξω, από τις τσιγγάνικές μπαλάντες μέχρι το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα, ο καθένας με το δικό του βιβλίο ή έργο.

- 90 ψήφοι · 12 στοιχεία
- 20 Ιουλ 2019 · Lucía Arroyo Hidalgo
- https://even.best/el/l/1045/%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B9%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%87%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%86%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BF-%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%B9%CE%B1-%CE%BB%CE%BF%CF%81%CE%BA%CE%B1

## Κορυφαία 12

1. **Το κλάμα αρχίζει / της κιθάρας.** (10 · ▲10 ▼0) — «Η κιθάρα», στο Poema del cante jondo (1931).
2. **Δεν θέλω να το δω!** (8 · ▲9 ▼1) — «The Spilled Blood», δεύτερο μέρος του Llanto του Ignacio Sánchez Mejías (1935).
3. **Αν πεθάνω, / αφήστε το μπαλκόνι ανοιχτό.** (7 · ▲7 ▼0) — «Αποχαιρετισμός», στα Τραγούδια (1927).
4. **Θα πάρει πολύ καιρό να γεννηθεί, αν γεννηθεί, / ένας Ανδαλουσιανός τόσο καθαρός, τόσο πλούσιος σε περιπέτειες.** (6 · ▲7 ▼1) — Το κλείσιμο του Llanto από τον Ignacio Sánchez Mejías (1935).
5. **Κόρδοβα. / Μακριά και μόνος.** (6 · ▲7 ▼1) — «Το τραγούδι του καβαλάρη», στο Τραγούδια (1927).
6. **Πράσινο, σε αγαπώ πράσινο. / Ανεμοπράσινο. Πράσινα κλαδιά.** (5 · ▲9 ▼4) — Αρχή του «Somnambulist Romance», στις Τσιγγάνικες Μπαλάντες (1928).
7. **Στις πέντε το απόγευμα.** (5 · ▲6 ▼1) — Το ρεφρέν του «The fuck and the death», στο Llanto του Ignacio Sánchez Mejías (1935).
8. **Ήρθε το φεγγάρι στο σφυρηλάτηση / με τη φασαρία του τουμπερό.** (5 · ▲5 ▼0) — «Ρομάντζο του φεγγαριού, φεγγάρι», το ποίημα που ανοίγει τον Ρομαντσέρο τσιγγάνο (1928).
9. **Σιωπή, είπα! Σιωπή!** (3 · ▲6 ▼3) — Οι εντολές της Bernarda στις κόρες της, στο The House of Bernarda Alba (1936).
10. **Η αυγή της Νέας Υόρκης έχει / τέσσερις στήλες λάσπης.** (3 · ▲4 ▼1) — «The Aurora», στο Ποιητής στη Νέα Υόρκη (έκδοση 1940).
11. **Το πιο τρομερό από όλα τα συναισθήματα είναι η αίσθηση ότι έχεις νεκρή ελπίδα.** (1 · ▲3 ▼2) — Doña Rosita η εργένης (1935).
12. **Το θέατρο είναι ποίηση που φεύγει από το βιβλίο και γίνεται άνθρωπος.** (1 · ▲2 ▼1) — Από μια συνέντευξη του 1936 για την ιδέα του για το θέατρο.

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.