Τα καλύτερα ροκ άλμπουμ στα Ισπανικά
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 121 ψήφους από άτομα: Re — Café Tacvba · Puff — Gustavo Cerati · Fabulous Calavera — The Fabulous Cadillacs. (Ενημερώθηκε 25 Μαρ 2024.)
Άλμπουμ που τραγουδιούνται στα ισπανικά και βρίσκονται στις δύο πρώτες λίστες του Rolling Stone: τα 50 καλύτερα λάτιν ροκ (2023) και τα 50 καλύτερα ισπανική ροκ. Από το Μεξικό στην Αργεντινή περνώντας από Ισπανία, Κολομβία και Χιλή.
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Español). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 25
-
1
Re — Café Tacvba
Mexico, 1994. Rock, son jarocho, banda, punk και bolero σε ένα μόνο άλμπουμ. Rolling Stone νούμερο ένα το 2023.
-
2
Puff — Gustavo Cerati
Αργεντινή, 1999. Το πρώτο μεγάλο σόλο άλμπουμ του Cerati, με τα "Puente" και "Paseo inmoral".
-
3
Fabulous Calavera — The Fabulous Cadillacs
Αργεντινή, 1997. Ska, jazz, punk και αφιερώματα στον μεξικανικό θάνατο.
-
4
Εχθροί των άλλων - The Last in Line
Ισπανία, 1986. Manolo García and Quimi Portet; επέλεξε το καλύτερο ισπανικό ροκ άλμπουμ από τον Rolling Stone.
-
5
Μονοπάτια της προδοσίας — Ήρωες της Σιωπής
Ισπανία, 1990. «Between two lands» και «Maldito duende»; το άλμπουμ που τους πήγε σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική.
-
6
Τζέσικο — Μπαμπασόνικο
Αργεντινή, 2001. Εκλεπτυσμένη και ειρωνική ποπ με τους "Los Calientes" και "El Loco".
-
7
Ο σωλήνας της ειρήνης — Aterciopelados
Κολομβία, 1996. Andrea Echeverri και Héctor Buitrago, με τα «The case» και «Cosita Seria».
-
8
Animal Song — Soda Stereo
Αργεντινή, 1990. «Ελαφριά μουσική» και «Τσάι για τρεις»; το πιο ροκ άλμπουμ της τριάδας.
-
9
Σύγχρονα κλικ — Charly García
Αργεντινή, 1983. Ηχογραφήθηκε στη Νέα Υόρκη μετά τη δικτατορία, με τα «Συνεχίζουμε να τους χτυπάμε κάτω» και «Οι δεινόσαυροι».
-
10
Bueninvento — Julieta Venegas
Μεξικό, 2000. Το δεύτερο άλμπουμ τους, σκοτεινό και πειραματικό, πριν την ποπ επιτυχία.
-
11
The Circus — Η Maldita Vecindad and the Children of the Fifth Patio
Mexico, 1991. Ska and chilango rock με τους "Pachuco" και "Kumbala."
-
12
Το τραγούδι του Juan Perro — Radio Futura
Ισπανία, 1987. Ο Santiago Auserón και η στροφή προς τη λάτιν ροκ, με τα «Annabel Lee» και «La negra flor».
-
13
Αγάπη μετά από αγάπη — Fito Páez
Αργεντινή, 1992. Το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις στην ιστορία της αργεντίνικης ροκ.
-
14
Βάναυση ειλικρίνεια — Andrés Calamaro
Αργεντινή/Ισπανία, 1999. Ένα διπλό 37 τραγουδιών ηχογραφημένο μεταξύ Μαδρίτης, Λος Άντζελες και Νέας Υόρκης.
-
15
Artaud — Τρελό ψάρι
Αργεντινή, 1973. Στην πραγματικότητα, ένα σόλο άλμπουμ του Luis Alberto Spinetta. Για πολλούς, το καλύτερο της αργεντίνικης ροκ.
-
16
Rock & Ríos — Miguel Ríos
Ισπανία, 1982. Ζωντανό διπλό ηχογραφημένο στο περίπτερο της Ρεάλ Μαδρίτης. το μεγάλο ισπανικό ροκ άλμπουμ των Transition.
-
17
Στη ρίζα — Natalia Lafourcade
Μεξικό, 2015. Πέντε Latin Grammy, με τα «Hasta la Root» και «Never Enough».
-
18
Dog Life — The Bunkers
Χιλή, 2005. Κιθάρα ροκ με το «Llueve sobre la ciudad».
-
19
The Monkeys Arriving — Sumo
Αργεντινή, 1986. Luca Prodan, reggae και post-punk με το "Mañana en el Abasto".
-
20
Καρδιές — Οι φυλακισμένοι
Χιλή, 1990. Jorge González και «Tren al sur», παραγωγή Gustavo Santaolalla.
-
21
Πού θα παίξουν τα κορίτσια; — Μολότοφ
Μεξικό, 1997. Προκλητική ραπ ροκ με το «Gimme the Power».
-
22
Σιωπή — Καϊφάνες
Mexico, 1992. Παραγωγή Adrian Belew (King Crimson); «Σύννεφα» και «Πέτρα».
-
23
Σολομός — Andrés Calamaro
Αργεντινή, 2000. Πέντε CD με 103 τραγούδια. μια τρέλα που οι κριτικοί κατέληξαν να αγαπήσουν.
-
24
Αυτός ο δυνατός άνεμος που φυσάει — Δεν θα σας αρέσει
Ουρουγουάη, 2002. Το άλμπουμ που έκανε το συγκρότημα φαινόμενο στο Ρίο ντε λα Πλάτα.
-
25
Fome — The Three
Χιλή, 1997. Το κουαρτέτο του Álvaro Henríquez και η μίξη του από ροκ και cueca.
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (3)
Senderos de traición y Enemigos de lo ajeno, la representación española en buenas manos.
Re de Café Tacvba primero, una locura de disco, cada canción un estilo distinto.
Canción animal debería estar más arriba, sin Soda no existiría nada de esto