# Τα καλύτερα ντοκιμαντέρ όλων των εποχών

Η πρώτη δεκάδα της δημοσκόπησης για το ντοκιμαντέρ της Sight & Sound (περισσότεροι από 200 κριτικοί και 100 κινηματογραφιστές), ακολουθούμενη από τα ντοκιμαντέρ που έχουν εγκριθεί περισσότερο από κριτικούς και κοινό έκτοτε.

- 120 ψήφοι · 24 στοιχεία
- 11 Φεβ 2023 · austinartnerd
- https://even.best/el/l/111/%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%81-%CE%BF%CE%BB%CF%89%CE%BD-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%89%CE%BD

## Κορυφαία 20

1. **Shoah** (10 · ▲10 ▼0) — Claude Lanzmann, Γαλλία, 1985. Εννιάμιση ώρες μαρτυρίες για το Ολοκαύτωμα, χωρίς υλικό αρχείου.
2. **Άνθρωπος με κινηματογραφική κάμερα** (7 · ▲8 ▼1) — Dziga Vertov, ΕΣΣΔ, 1929. Μια μέρα σε σοβιετικές πόλεις χωρίς ηθοποιούς ή υπότιτλους. νούμερο ένα στη δημοσκόπηση της Sight & Sound.
3. **Χρονικό ενός καλοκαιριού** (7 · ▲8 ▼1) — Jean Rouch και Edgar Morin, Γαλλία, 1961. 'Είσαι ευτυχισμένος;' ρώτησε στους δρόμους του Παρισιού. ιδρυτικό έργο του cinéma vérité.
4. **Δωρεάν σόλο** (7 · ▲7 ▼0) — Elizabeth Chai Vasarhelyi και Jimmy Chin, 2018. Ο Alex Honnold ανεβαίνει στο El Capitan χωρίς σχοινιά. Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ.
5. **Νύχτα και ομίχλη** (6 · ▲7 ▼1) — Alain Resnais, Γαλλία, 1955. 32 λεπτά που αντιπαραβάλλουν έγχρωμα τα άδεια στρατόπεδα με ασπρόμαυρες εικόνες αρχείου.
6. **Η λεπτή μπλε γραμμή** (6 · ▲7 ▼1) — Errol Morris, ΗΠΑ, 1988. Η έρευνά του βοήθησε στην απελευθέρωση του Randall Adams, ο οποίος καταδικάστηκε άδικα σε θάνατο.
7. **Hoop Dreams** (5 · ▲6 ▼1) — Steve James, ΗΠΑ, 1994. Πέντε χρόνια μετά από δύο έφηβους από το Σικάγο που ονειρεύονται το ΝΒΑ.
8. **Nanook του Βορρά** (5 · ▲5 ▼0) — Robert Flaherty, ΗΠΑ, 1922. Η ζωή μιας οικογένειας Inuk στο Αρκτικό Κεμπέκ. το πρώτο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ.
9. **Μην κοιτάς πίσω** (4 · ▲5 ▼1) — D. A. Pennebaker, Η.Π.Α., 1967. Η περιοδεία του Bob Dylan το 1965 στο Ηνωμένο Βασίλειο, που ανοίγει με τα λευκά φύλλα του «Subterranean Homesick Blues».
10. **Grizzly Man** (4 · ▲4 ▼0) — Werner Herzog, 2005. Πλάνα του ίδιου του Timothy Treadwell να ζει ανάμεσα στις αρκούδες της Αλάσκας.
11. **Sans Soleil** (3 · ▲4 ▼1) — Chris Marker, Γαλλία, 1982. Μια ταινία-δοκίμιο επιστολών μεταξύ Ιαπωνίας, Γουινέας-Μπισάου και Ισλανδίας.
12. **Γκρίζοι Κήποι** (3 · ▲4 ▼1) — Albert and David Maysles, ΗΠΑ, 1975. Ο Big Edie και ο Little Edie Beale, οι συγγενείς της Jackie Kennedy, στην έπαυλη τους σε αποσύνθεση.
13. **Πωλητής** (2 · ▲3 ▼1) — Albert and David Maysles and Charlotte Zwerin, ΗΠΑ, 1969. Πωλητές Βίβλου από πόρτα σε πόρτα στη Νέα Αγγλία και τη Φλόριντα.
14. **Το Παρίσι καίγεται** (2 · ▲3 ▼1) — Jennie Livingston, ΗΠΑ, 1990. Η κουλτούρα και η μόδα της Νέας Υόρκης στην αίθουσα χορού στη δεκαετία του 1980.
15. **Ιστορίες που λέμε** (2 · ▲3 ▼1) — Sarah Polley, Καναδάς, 2012. Η Polley ερευνά το μυστικό της οικογένειάς της.
16. **Hearts of Darkness: A Filmmaker's Apocalypse** (2 · ▲3 ▼1) — Fax Bahr, George Hickenlooper και Eleanor Coppola, 1991. Το χαοτικό γύρισμα του Apocalypse Now.
17. **Κοντινό πλάνο** (1 · ▲2 ▼1) — Abbas Kiarostami, Ιράν, 1990. Ένας άνθρωπος που υποδύθηκε τον σκηνοθέτη Mohsen Makhmalbaf επαναλαμβάνει τη δική του ιστορία.
18. **Κομητεία Χάρλαν, ΗΠΑ** (1 · ▲1 ▼0) — Barbara Kopple, Η.Π.Α., 1976. Μια απεργία των ανθρακωρύχων στο Κεντάκι κινηματογραφήθηκε από τη γραμμή πικετοφορίας. Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ.
19. **Man on Wire** (1 · ▲1 ▼0) — Η ταινία του Τζέιμς Μαρς το 2008 για τον περίπατο του Philippe Petit το 1974 ανάμεσα στους Δίδυμους Πύργους. Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ.
20. **Το τελευταίο βαλς** (1 · ▲1 ▼0) — Η ταινία συναυλίας του Μάρτιν Σκορσέζε το 1978 για την αποχαιρετιστήρια παράσταση του The Band στο Winterland του Σαν Φρανσίσκο.
21. **Οι Gleaners και εγώ** (0 · ▲3 ▼3) — Agnès Varda, Γαλλία, 2000. Άνθρωποι που μαζεύουν ό,τι πετάνε οι άλλοι, γυρισμένο με μια μικρή ψηφιακή κάμερα.
22. **Κογιαανισκάτσι** (0 · ▲1 ▼1) — Η ταινία του Godfrey Reggio του 1982 χωρίς λόγια με τοπία και πόλεις μελοποιημένη από τον Philip Glass.
23. **The Act of Killing** (-1 · ▲1 ▼2) — Τζόσουα Οπενχάιμερ, 2012. Οι ηγέτες της ομάδας θανάτου της Ινδονησίας επαναλαμβάνουν τις δολοφονίες τους το 1965–66 ως κινηματογραφικά είδη.
24. **Αναζητώντας τον Sugar Man** (-2 · ▲1 ▼3) — Malik Bendjelloul, 2012. Ο ξεχασμένος τραγουδιστής Rodriguez, ένα αστέρι στη Νότια Αφρική χωρίς να το ξέρει. Όσκαρ.

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.