# Τα καλύτερα αργεντίνικα ροκ άλμπουμ

Το top 10 από τα 100 καλύτερα εθνικά ροκ άλμπουμ από το Rolling Stone Argentina, με τον Artaud στο νούμερο ένα, και τα βασικά κλασικά που συμπληρώνουν τη λίστα.

- 7 ψήφοι · 25 στοιχεία
- 29 Μαρ 2026 · rocío lombardi
- https://even.best/el/l/279/%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%B1%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B1-%CF%81%CE%BF%CE%BA-%CE%B1%CE%BB%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BC

## Κορυφαία 25

1. **Η εποχή της βλακείας — Διχασμένη** (1 · ▲1 ▼0) — 1993. Ο Ricardo Mollo και ο Diego Arnedo, με την εκδοχή τους "El arriero" και "Qué ves".
2. **Ποδήλατο — Serú Girán** (1 · ▲1 ▼0) — 1980. "Alice in the Country Song" και "Disarm and Bleed".
3. **Ψάρια 2 — Μανιασμένα Ψάρια** (1 · ▲1 ▼0) — 1973. Διπλός δίσκος hard rock και ψυχεδέλειας.
4. **Πηγαίνοντας από το κρεβάτι στο σαλόνι — Charly García** (1 · ▲1 ▼0) — 1982. Το πρώτο του σόλο άλμπουμ, με το «No Bombardeen Buenos Aires».
5. **Χαψιά! — Ο Patricio Rey και οι Ricotta Rounds του** (1 · ▲1 ▼0) — 1985. Το ντεμπούτο των Redondos, αυτοέκδοση.
6. **Artaud — Τρελό ψάρι** (0 · ▲0 ▼0) — 1973. Στην πραγματικότητα ένα σόλο άλμπουμ του Luis Alberto Spinetta. νούμερο ένα στο Rolling Stone Argentina.
7. **Σύγχρονα κλικ — Charly García** (0 · ▲0 ▼0) — 1983. Ηχογραφήθηκε στη Νέα Υόρκη, με τα «We continue hitting below» και «The dinosaurs».
8. **Oktubre — Ο Patricio Rey και ο Redonditos de Ricota του** (0 · ▲0 ▼0) — 1986. El Indio Solari και Skay Beilinson, με τα «Ji hee hee» και «Fuegos de Octubre».
9. **Διαιρείται με την ευτυχία — Σούμο** (0 · ▲0 ▼0) — 1985. Το επίσημο ντεμπούτο του Λούκα Πρόνταν, με το «The Dumb Blonde».
10. **Τριάντα λεπτά ζωής — Μόρις** (0 · ▲0 ▼0) — 1970. Mauricio Birabent και «El Oso», ένας από τους πυλώνες του ροκ στα Ισπανικά.
11. **Animal Song — Soda Stereo** (0 · ▲0 ▼0) — 1990. «Ελαφριά μουσική», «Τσάι για τρεις» και ο πιο ροκ ήχος της τριάδας.
12. **Υψηλή βρωμιά — Andrés Calamaro** (0 · ▲0 ▼0) — 1997. Ηχογραφήθηκε στη Νέα Υόρκη με τους "Flaca" και "Loco"? ένα από τα πιο ευπώλητα αργεντίνικα ροκ άλμπουμ.
13. **Το λίπος των πρωτευουσών — Serú Girán** (0 · ▲0 ▼0) — 1979. Charly García και David Lebón ενάντια στην επιπολαιότητα των μέσων ενημέρωσης εν μέσω της δικτατορίας.
14. **Winter Confessions — Sui Generis** (0 · ▲0 ▼0) — 1973. Charly García και Nito Mestre, με το «Scratch the stones» και το «When I start to be only».
15. **Ζωή — Sui Generis** (0 · ▲0 ▼0) — 1972. Το ντεμπούτο του ντουέτου, με το «Song for my death».
16. **Καμικάζι — Λουίς Αλμπέρτο ​​Σπινέτα** (0 · ▲0 ▼0) — 1982. Ένα από τα πιο οικεία άλμπουμ του, με το «Barro Ίσως».
17. **Αιμορραγικό Ροδάκινο — Αόρατο** (0 · ▲0 ▼0) — 1975. Η Σπινέττα στο πιο προοδευτικό της στάδιο.
18. **Πινακίδες — Στερεοφωνικό Soda** (0 · ▲0 ▼0) — 1986. «American Blind» και το ηπειρωτικό άλμα του γκρουπ.
19. **Ένα baión για το ηλίθιο μάτι — Ο Patricio Rey και ο Redonditos de Ricota του** (0 · ▲0 ▼0) — 1988. «Ηττημένοι νικητές» και «Ένα ολόκληρο ραβδί».
20. **Puff — Gustavo Cerati** (0 · ▲0 ▼0) — 1999. Ηλεκτρονικά, ορχήστρα και «Γέφυρα».
21. **Πόλη των φτωχών καρδιών — Fito Páez** (0 · ▲0 ▼0) — 1987. Γράφτηκε μετά τον φόνο της γιαγιάς του, της προγιαγιάς του και της οικονόμου το 1986. Το πιο σκοτεινό άλμπουμ του Φίτο.
22. **Αγάπη μετά από αγάπη — Fito Páez** (0 · ▲0 ▼0) — 1992. Το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις στην ιστορία της αργεντίνικης ροκ.
23. **The Monkeys Arriving — Sumo** (0 · ▲0 ▼0) — 1986. «Mañana en el Abasto» και «Τα παλιά ξύδια».
24. **Μανάλ — Μανάλ** (-1 · ▲0 ▼1) — 1970. Το μπλουζ ροκ του Μπουένος Άιρες των Χαβιέ Μαρτίνεθ, Κλαούντιο Γκάμπις και Αλεχάντρο Μεντίνα.
25. **Αμύγδαλο — Αμύγδαλο** (-1 · ▲0 ▼1) — 1969. Η Σπινέττα σε ηλικία 19 ετών, «Girl (Paper Eyes)» και ο κλόουν στο εξώφυλλο.

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.