Μετάβαση στο περιεχόμενο
even.best

Τα καλύτερα αργεντίνικα ροκ άλμπουμ

Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 7 ψήφους από άτομα: Η εποχή της βλακείας — Διχασμένη · Ποδήλατο — Serú Girán · Ψάρια 2 — Μανιασμένα Ψάρια. (Ενημερώθηκε 29 Μαρ 2026.)

Το top 10 από τα 100 καλύτερα εθνικά ροκ άλμπουμ από το Rolling Stone Argentina, με τον Artaud στο νούμερο ένα, και τα βασικά κλασικά που συμπληρώνουν τη λίστα.

rocío lombardi · · 25 στοιχεία · 7 ψήφοι · 2 σχόλια

Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Español). Δείτε το πρωτότυπο

Κορυφαία 25

  1. 1

    Η εποχή της βλακείας — Διχασμένη

    1993. Ο Ricardo Mollo και ο Diego Arnedo, με την εκδοχή τους "El arriero" και "Qué ves".

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  2. 2

    Ποδήλατο — Serú Girán

    1980. "Alice in the Country Song" και "Disarm and Bleed".

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  3. 3

    Ψάρια 2 — Μανιασμένα Ψάρια

    1973. Διπλός δίσκος hard rock και ψυχεδέλειας.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  4. 4

    Πηγαίνοντας από το κρεβάτι στο σαλόνι — Charly García

    1982. Το πρώτο του σόλο άλμπουμ, με το «No Bombardeen Buenos Aires».

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  5. 5

    Χαψιά! — Ο Patricio Rey και οι Ricotta Rounds του

    1985. Το ντεμπούτο των Redondos, αυτοέκδοση.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  6. 6

    Artaud — Τρελό ψάρι

    1973. Στην πραγματικότητα ένα σόλο άλμπουμ του Luis Alberto Spinetta. νούμερο ένα στο Rolling Stone Argentina.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  7. 7

    Σύγχρονα κλικ — Charly García

    1983. Ηχογραφήθηκε στη Νέα Υόρκη, με τα «We continue hitting below» και «The dinosaurs».

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  8. 8

    Oktubre — Ο Patricio Rey και ο Redonditos de Ricota του

    1986. El Indio Solari και Skay Beilinson, με τα «Ji hee hee» και «Fuegos de Octubre».

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  9. 9

    Διαιρείται με την ευτυχία — Σούμο

    1985. Το επίσημο ντεμπούτο του Λούκα Πρόνταν, με το «The Dumb Blonde».

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  10. 10

    Τριάντα λεπτά ζωής — Μόρις

    1970. Mauricio Birabent και «El Oso», ένας από τους πυλώνες του ροκ στα Ισπανικά.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  11. 11

    Animal Song — Soda Stereo

    1990. «Ελαφριά μουσική», «Τσάι για τρεις» και ο πιο ροκ ήχος της τριάδας.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  12. 12

    Υψηλή βρωμιά — Andrés Calamaro

    1997. Ηχογραφήθηκε στη Νέα Υόρκη με τους "Flaca" και "Loco"? ένα από τα πιο ευπώλητα αργεντίνικα ροκ άλμπουμ.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  13. 13

    Το λίπος των πρωτευουσών — Serú Girán

    1979. Charly García και David Lebón ενάντια στην επιπολαιότητα των μέσων ενημέρωσης εν μέσω της δικτατορίας.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  14. 14

    Winter Confessions — Sui Generis

    1973. Charly García και Nito Mestre, με το «Scratch the stones» και το «When I start to be only».

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  15. 15

    Ζωή — Sui Generis

    1972. Το ντεμπούτο του ντουέτου, με το «Song for my death».

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  16. 16

    Καμικάζι — Λουίς Αλμπέρτο ​​Σπινέτα

    1982. Ένα από τα πιο οικεία άλμπουμ του, με το «Barro Ίσως».

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  17. 17

    Αιμορραγικό Ροδάκινο — Αόρατο

    1975. Η Σπινέττα στο πιο προοδευτικό της στάδιο.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  18. 18

    Πινακίδες — Στερεοφωνικό Soda

    1986. «American Blind» και το ηπειρωτικό άλμα του γκρουπ.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  19. 19

    Ένα baión για το ηλίθιο μάτι — Ο Patricio Rey και ο Redonditos de Ricota του

    1988. «Ηττημένοι νικητές» και «Ένα ολόκληρο ραβδί».

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  20. 20

    Puff — Gustavo Cerati

    1999. Ηλεκτρονικά, ορχήστρα και «Γέφυρα».

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  21. 21

    Πόλη των φτωχών καρδιών — Fito Páez

    1987. Γράφτηκε μετά τον φόνο της γιαγιάς του, της προγιαγιάς του και της οικονόμου το 1986. Το πιο σκοτεινό άλμπουμ του Φίτο.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  22. 22

    Αγάπη μετά από αγάπη — Fito Páez

    1992. Το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις στην ιστορία της αργεντίνικης ροκ.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  23. 23

    The Monkeys Arriving — Sumo

    1986. «Mañana en el Abasto» και «Τα παλιά ξύδια».

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  24. 24

    Μανάλ — Μανάλ

    1970. Το μπλουζ ροκ του Μπουένος Άιρες των Χαβιέ Μαρτίνεθ, Κλαούντιο Γκάμπις και Αλεχάντρο Μεντίνα.

    ▲ 0 ▼ 1

    -1
  25. 25

    Αμύγδαλο — Αμύγδαλο

    1969. Η Σπινέττα σε ηλικία 19 ετών, «Girl (Paper Eyes)» και ο κλόουν στο εξώφυλλο.

    ▲ 0 ▼ 1

    -1

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.

Λείπει κάτι;

Συνδεθείτε για να προσθέσετε ένα στοιχείο

Σχόλια (2)

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Mercedes Álvarez Diez · Español

Artaud primero, como en la lista de Rolling Stone Argentina. Spinetta es Dios.

agustina ledesma · Español

Oktubre de los Redondos tan arriba, ¡bien ahí!

Περισσότερες κατατάξεις σαν αυτή