# Τα καλύτερα ισπανικά μυθιστορήματα του 20ου αιώνα

Μυθιστορήματα Ισπανών συγγραφέων που εκδόθηκαν μεταξύ 1900 και 2000 και εμφανίζονται στη λίστα του El Mundo με τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στα ισπανικά του 20ού αιώνα (κριτικές και 20.000 αναγνώστες) και σε επόμενους κανόνες.

- 725 ψήφοι · 22 στοιχεία
- 10 Αυγ 2023 · Mercedes Álvarez Diez
- https://even.best/el/l/286/%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%B9%CF%83%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B1-%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-20%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B9%CF%89%CE%BD%CE%B1

## Κορυφαία 20

1. **Η οικογένεια του Πασκουάλ Ντουάρτε** (60 · ▲64 ▼4) — Camilo José Cela, 1942. Οι αναμνήσεις ενός ανθρώπου που καταδικάστηκε σε θάνατο. εγκαινίασε την τρομερή.
2. **Τίποτα** (57 · ▲75 ▼18) — Carmen Laforet, 1945. Ο Andrea φτάνει στη μεταπολεμική Βαρκελώνη. πρώτο Βραβείο Ναδάλ, που γράφτηκε σε ηλικία 23 ετών.
3. **Η κυψέλη** (54 · ▲56 ▼2) — Camilo José Cela, 1951. Περισσότεροι από 300 χαρακτήρες στη Μαδρίτη το 1943. πρωτοδημοσιεύτηκε στο Μπουένος Άιρες με λογοκρισία.
4. **Ώρα ησυχίας** (44 · ▲48 ▼4) — Luis Martín-Santos, 1962. Ένας νεαρός ερευνητής στη Μαδρίτη της δεκαετίας του '40. Ανανέωσε το ισπανικό μυθιστόρημα.
5. **Πέντε ώρες με τον Μάριο** (29 · ▲33 ▼4) — Miguel Delibes, 1966. Η Carmen παρακολουθεί τον νεκρό σύζυγό της και τον κατηγορεί για μια ολόκληρη ζωή.
6. **Η Τζάραμα** (28 · ▲31 ▼3) — Rafael Sánchez Ferlosio, 1955. Κυριακάτικη εκδρομή δίπλα στο ποτάμι. Βραβείο Ναδάλ.
7. **Οι άγιοι αθώοι** (26 · ▲35 ▼9) — Miguel Delibes, 1981. Ο Azarias, ο όμορφος χαρταετός και οι κύριοι μιας αγροικίας της Εξτρεμαδουράν.
8. **Η αλήθεια για την υπόθεση Savolta** (24 · ▲25 ▼1) — Eduardo Mendoza, 1975. Ίντριγκα στη Βαρκελώνη από το 1917-1919. άνοιξε το μυθιστόρημα της Μετάβασης.
9. **Ρέκβιεμ για έναν Ισπανό αγρότη** (23 · ▲27 ▼4) — Ramón J. Sender, 1953. Ένας ιερέας θυμάται τον νεαρό Paco, που πυροβολήθηκε στον Εμφύλιο Πόλεμο.
10. **Σημαίες τυράννων** (22 · ▲27 ▼5) — Ramón del Valle-Inclán, 1926. Σπήλαιο Αμερικανού δικτάτορα. πρόδρομος του μυθιστορήματος του δικτάτορα.
11. **Ομίχλη** (21 · ▲22 ▼1) — Miguel de Unamuno, 1914. Το «nivola» στο οποίο ο Augusto Pérez πηγαίνει να μαλώσει με τον δικό του συγγραφέα.
12. **Η κίτρινη βροχή** (20 · ▲24 ▼4) — Julio Llamazares, 1988. Ο τελευταίος κάτοικος μιας εγκαταλελειμμένης πόλης στα Αραγονικά Πυρηναία.
13. **Η πόλη των θαυμάτων** (20 · ▲22 ▼2) — Eduardo Mendoza, 1986. Ο Onofre Bouvila ευημερεί στη Βαρκελώνη των δύο καθολικών εκθέσεων.
14. **Το μονοπάτι** (18 · ▲23 ▼5) — Miguel Delibes, 1950. Daniel el Ochuelo, το τελευταίο βράδυ πριν φύγει από την κοιλάδα του.
15. **Παιχνίδια Ύστερης Ηλικίας** (18 · ▲21 ▼3) — Luis Landero, 1989. Ένας υπάλληλος γραφείου εφευρίσκει τη ζωή ενός ποιητή μέσω τηλεφώνου. Εθνικό Βραβείο Αφήγησης.
16. **Το δέντρο της επιστήμης** (16 · ▲18 ▼2) — Pío Baroja, 1911. Andrés Hurtado, φοιτητής ιατρικής, και η απαισιοδοξία του '98.
17. **Beatus Ille** (16 · ▲17 ▼1) — Antonio Muñoz Molina, 1986. Ένας μαθητής ερευνά έναν ποιητή που πέθανε στον πόλεμο στο φανταστικό Mágina.
18. **Το πίσω δωμάτιο** (13 · ▲17 ▼4) — Carmen Martín Gaite, 1978. Ένας συγγραφέας και ένας νυχτερινός επισκέπτης. Εθνικό Βραβείο Αφήγησης.
19. **Η κατασκευή ενός επαναστάτη** (12 · ▲14 ▼2) — Arturo Barea, 1941-1944. Αυτοβιογραφική τριλογία από τη Μαδρίτη στο Μαρόκο και τον Εμφύλιο Πόλεμο.
20. **Καρδιά τόσο λευκή** (10 · ▲18 ▼8) — Javier Marías, 1992. Ένας διερμηνέας και ένα οικογενειακό μυστικό από μια φράση του Μάκβεθ.
21. **Σημάδια ταυτότητας** (9 · ▲14 ▼5) — Juan Goytisolo, 1966. Ένας εξόριστος φωτογράφος επιστρέφει στη Βαρκελώνη. απαγορεύεται στην Ισπανία.
22. **Τελευταία απογεύματα με την Τερέζα** (3 · ▲3 ▼0) — Μυθιστόρημα του Juan Marsé (1966) για τον Pijoaparte και μια νεαρή γυναίκα από την αστική τάξη της Βαρκελώνης. Σύντομο Βραβείο Βιβλιοθήκης.

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.