# Οι μεγαλύτεροι stand-up κωμικοί όλων των εποχών

Τα stand-up που συνεχίζουν να ανεβαίνουν στην κορυφή της μεγάλης κατάταξης (Rolling Stone's 50 Best Stand-Up Comics, Paste's 50 Greatest) και σε επιλογές των δικών τους κωμικούς, με το ιδιαίτερο ή το άλμπουμ που καθορίζει το καθένα.

- 171 ψήφοι · 22 στοιχεία
- 14 Μαΐ 2021 · Cameron Elliott
- https://even.best/el/l/350/%CE%BF%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%B9-stand-up-%CE%BA%CF%89%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B9-%CE%BF%CE%BB%CF%89%CE%BD-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%89%CE%BD

## Κορυφαία 20

1. **Ρίτσαρντ Πράιορ** (17 · ▲18 ▼1) — Νο. 1 για το Rolling Stone. Το «Live in Concert» (1979) αποκαλείται συχνά η καλύτερη ταινία stand-up που έχει γίνει ποτέ. <https://en.wikipedia.org/wiki/Richard_Pryor>
2. **Κρις Ροκ** (14 · ▲14 ▼0) — «Bring the Pain» (1996) και «Kill the Messenger» (2008), αιχμηρό κοινωνικό σχόλιο σε πλήρη ένταση. <https://en.wikipedia.org/wiki/Chris_Rock>
3. **Μορτ Σαλ** (14 · ▲14 ▼0) — Το πρώτο σύγχρονο πολιτικό stand-up, εφημερίδα στο χέρι, στο εξώφυλλο του Time το 1960. <https://en.wikipedia.org/wiki/Mort_Sahl>
4. **Τζορτζ Κάρλιν** (12 · ▲12 ▼0) — Δεκατέσσερις σπεσιαλιτέ του HBO και η ρουτίνα «Seven Words You Can Never Say on Television» (1972). <https://en.wikipedia.org/wiki/George_Carlin>
5. **Λένι Μπρους** (9 · ▲10 ▼1) — Ο πρωτοπόρος της δεκαετίας του 1950-1960 που πάλεψε με δίκες αισχρότητας και άνοιξε την πόρτα σε όλους μετά από αυτόν. <https://en.wikipedia.org/wiki/Lenny_Bruce>
6. **Dave Chappelle** (8 · ▲8 ▼0) — «Killin' Them Softly» (2000) και τις ειδικές του στο Netflix. νικητής του βραβείου Mark Twain το 2019. <https://en.wikipedia.org/wiki/Dave_Chappelle>
7. **Τζόαν Ρίβερς** (6 · ▲7 ▼1) — «Μπορούμε να μιλήσουμε;» Πέντε δεκαετίες ατρόμητου stand-up, από το Tonight Show το 1965 και μετά. <https://en.wikipedia.org/wiki/Joan_Rivers>
8. **Τζέρι Σάινφελντ** (6 · ▲6 ▼0) — Ο κύριος της κωμωδίας παρατήρησης. «Σου λέω για τελευταία φορά» (1998). <https://en.wikipedia.org/wiki/Jerry_Seinfeld>
9. **Ρόμπιν Γουίλιαμς** (5 · ▲7 ▼2) — Καθαρή αυτοσχέδια ενέργεια. «Live at the Met» (1986). <https://en.wikipedia.org/wiki/Robin_Williams>
10. **Έντι Μέρφι** (5 · ▲6 ▼1) — Το «Deliious» (1983) και το «Raw» (1987), το stand-up με τις υψηλότερες εισπράξεις εδώ και δεκαετίες. <https://en.wikipedia.org/wiki/Eddie_Murphy>
11. **Άντι Κάουφμαν** (5 · ▲6 ▼1) — Πρωτοπόρος στην αντικωμωδία: Mighty Mouse lip-sync, Ξένος άνδρας και γυναίκες πάλης. <https://en.wikipedia.org/wiki/Andy_Kaufman>
12. **Στίβεν Ράιτ** (4 · ▲5 ▼1) — Deadpan one-liers? Το άλμπουμ του «I Have a Pony» (1985) ήταν υποψήφιο για Grammy. <https://en.wikipedia.org/wiki/Steven_Wright>
13. **Μιτς Χέντμπεργκ** (4 · ▲4 ▼0) — Σουρεαλιστικά one-liners που παραδίδονται μισοκοιμισμένα. «Strategic Grill Locations» (1999). <https://en.wikipedia.org/wiki/Mitch_Hedberg>
14. **Norm Macdonald** (4 · ▲4 ▼0) — Ιστορίες για δασύτριχους σκύλους και το θρυλικό αστείο του σκόρου. «Me Doing Standup» (2011). <https://en.wikipedia.org/wiki/Norm_Macdonald>
15. **Ο Στιβ Μάρτιν** (3 · ▲6 ▼3) — Ο γεμάτος αρένα παράλογος της δεκαετίας του 1970. Το «A Wild and Crazy Guy» (1978) κέρδισε ένα Grammy. <https://en.wikipedia.org/wiki/Steve_Martin>
16. **Μπιλ Χικς** (3 · ▲3 ▼0) — Θυμωμένος, φιλοσοφημένος και μπροστά από την εποχή του. «Reelentless» (1992). <https://en.wikipedia.org/wiki/Bill_Hicks>
17. **Μαμάδες Mabley** (3 · ▲3 ▼0) — Πρωτοποριακή stand-up που ξεκίνησε στο Chitlin' Circuit τη δεκαετία του 1920 και έγινε μία από τις πρώτες γυναίκες που πρωτοστάτησαν στο Apollo.
18. **Μπιλ Μπερ** (2 · ▲5 ▼3) — Ο μοντέρνος βασιλιάς της φασαρίας. «You People Are All the Same» (2012) και «Walk Your Way Out» (2017). <https://en.wikipedia.org/wiki/Bill_Burr>
19. **Άλμπερτ Μπρουκς** (2 · ▲5 ▼3) — Ο κωμικός του κωμικού? «Comedy Minus One» (1973) και «A Star Is Bought» (1975). <https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Brooks>
20. **Μπίλι Κόνολι** (2 · ▲4 ▼2) — Ο Μεγάλος Γιν από τη Γλασκώβη, ένας κορυφαίος αφηγητής στη σκηνή για περισσότερα από 50 χρόνια. <https://en.wikipedia.org/wiki/Billy_Connolly>
21. **Κέβιν Χαρτ** (1 · ▲1 ▼0) — Το «Laugh at My Pain» (2011) και ο πρώτος κωμικός που πρωτοστάτησε σε ένα sold-out στάδιο NFL (2015). <https://en.wikipedia.org/wiki/Kevin_Hart>
22. **Rodney Dangerfield** (0 · ▲2 ▼2) — «Δεν έχω κανέναν σεβασμό!» Άνοιξε το δικό του κωμικό κλαμπ το 1969, όπου ξεκίνησαν πολλά μελλοντικά αστέρια. <https://en.wikipedia.org/wiki/Rodney_Dangerfield>

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.