# Οι σημαντικότερες ταινίες του γερμανικού εξπρεσιονισμού

Στρεβλά σκηνικά, μακριές σκιές και τρέλα: τα αριστουργήματα των εξπρεσιονιστικών βωβών ταινιών της περιόδου της Βαϊμάρης, σύμφωνα με τη Wikipedia, το BFI και το Collider.

- 4 ψήφοι · 15 στοιχεία
- 1 Αυγ 2023 · frankfurtbuecherwurm
- https://even.best/el/l/4086/%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BE%CF%80%CF%81%CE%B5%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%85

## Κορυφαία 10

1. **The Last Man (1924)** (1 · ▲1 ▼0) — Ένας αχθοφόρος ξενοδοχείου χάνει τη στολή του, ο φον Μουρνάου.
2. **Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων (1924)** (1 · ▲1 ▼0) — Τρεις ιστορίες για τον Harun al Raschid, τον Ivan the Terrible και τον Jack the Ripper.
3. **Orlac's Hands (1924)** (1 · ▲1 ▼0) — Ένας πιανίστας πέφτει στα χέρια ενός δολοφόνου.
4. **Faust – A German Folk Tale (1926)** (1 · ▲1 ▼0) — Ο Φάουστ του Μουρνάου με τον Έμιλ Τζάνινγκς ως Μεφιστοφελής.
5. **The Cabinet of Dr. Caligari (1920)** (0 · ▲0 ▼0) — Ο σόουμαν, ο υπνωτιστής του και τα στραβά σκηνικά: η επιτομή του στυλ.
6. **Nosferatu – A Symphony of Horror (1922)** (0 · ▲0 ▼0) — Count Orlok, του Friedrich Wilhelm Murnau.
7. **Metropolis (1927)** (0 · ▲0 ▼0) — Η πόλη του μέλλοντος και η μηχανή Μαρία, του Φριτς Λανγκ.
8. **Το Γκόλεμ όπως ήρθε στον κόσμο (1920)** (0 · ▲0 ▼0) — Ο πήλινος γίγαντας του Paul Wegener στο γκέτο της Πράγας.
9. **Δρ. Mabuse, the Gambler (1922)** (0 · ▲0 ▼0) — Ένας εγκέφαλος εγκληματίας που παίζει με την ύπνωση.
10. **The Weary Death (1921)** (0 · ▲0 ▼0) — Μια γυναίκα διαπραγματεύεται με τον θάνατο για τον εραστή της.
11. **Shadow – A Nocturnal Hallucination (1923)** (0 · ▲0 ▼0) — Ένας παίκτης σκιών δείχνει στους καλεσμένους τις επιθυμίες τους.
12. **Από το πρωί μέχρι τα μεσάνυχτα (1920)** (0 · ▲0 ▼0) — Ένας ταμίας τράπεζας φεύγει με τα χρήματα, όλα σε ένα ζωγραφισμένο περιβάλλον.
13. **Γνήσιο (1920)** (0 · ▲0 ▼0) — Ο διάδοχος του Καλιγκάρι του Robert Wiene.
14. **Ο σπουδαστής της Πράγας (1926)** (0 · ▲0 ▼0) — Ένας μαθητής πουλά τον προβληματισμό του, με τον Conrad Veidt.
15. **Vaudeville (1925)** (0 · ▲0 ▼0) — Η ζήλια μεταξύ των τραπεζοκαλλιτεχνών.

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.