Μετάβαση στο περιεχόμενο
even.best

Οι καλύτερες ισπανικές ταινίες της δεκαετίας του '80

Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 7 ψήφους από άτομα: The Nest (1980) · The Crack (1981) · The South (1983). (Ενημερώθηκε 3 Δεκ 2024.)

Από τον Νότο και τους Αγίους Αθώους έως τις Γυναίκες στα πρόθυρα μιας νευρικής κατάρρευσης, το La vaquilla και το Amanece, που δεν είναι μικρό πράγμα: οι δέκα θεμελιώδεις ισπανικές ταινίες της δεκαετίας του ογδόντα σύμφωνα με το eCartelera.

guitarrero_veracruz · · 10 στοιχεία · 7 ψήφοι · 0 σχόλια

Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Español). Δείτε το πρωτότυπο

Κορυφαία 10

  1. 1

    The Nest (1980)

    Jaime de Armiñán. Ο Έκτωρ Αλτέριο και η περίεργη φιλία ενός χήρου με ένα 13χρονο κορίτσι.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  2. 2

    The Crack (1981)

    Χοσέ Λουίς Γκαρσί. Alfredo Landa ως ντετέκτιβ Germán Areta.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  3. 3

    The South (1983)

    Victor Erice. Ένα κορίτσι και τα μυστικά του πατέρα της σε ένα βόρειο σπίτι.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  4. 4

    The Animated Forest (1987)

    Χοσέ Λουίς Κουέρντα. Ο Alfredo Landa και ένα δάσος της Γαλικίας γεμάτο χαρακτήρες, του Wenceslao Fernández Flórez.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  5. 5

    Τα ποδήλατα είναι για το καλοκαίρι (1984)

    Jaime Chávarri. Μια οικογένεια από τη Μαδρίτη κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, από το έργο του Fernán Gómez.

    ▲ 1 ▼ 1

    0
  6. 6

    The Holy Innocents (1984)

    Μάριο Καμύ. Ο Πάκο Ραμπάλ και ο Αλφρέντο Λάντα σε μια αγροικία της Εξτρεμαδουράνης, από το μυθιστόρημα του Ντελιμπές.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  7. 7

    The Heifer (1985)

    Λουίς Γκαρθία Μπερλάνγκα. Μερικοί Ρεπουμπλικάνοι στρατιώτες προσπαθούν να κλέψουν μια δαμαλίδα από την εθνική πλευρά.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  8. 8

    Το ταξίδι στο πουθενά (1986)

    Φερνάντο Φερνάν Γκόμεζ. Μια παρέα κωμικών από το πρωτάθλημα της μεταπολεμικής Ισπανίας.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  9. 9

    Γυναίκες στα πρόθυρα μιας νευρικής κατάρρευσης (1988)

    Πέδρο Αλμοδόβαρ. Κάρμεν Μάουρα, γκασπάτσο με υπνωτικά χάπια και ρετιρέ στη Μαδρίτη.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  10. 10

    Ξημερώνει, που δεν είναι λίγο (1989)

    Χοσέ Λουίς Κουέρντα. Μια σουρεαλιστική πόλη στα βουνά Αλμπαθέτε.

    ▲ 0 ▼ 1

    -1

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.

Λείπει κάτι;

Συνδεθείτε για να προσθέσετε ένα στοιχείο

Σχόλια (0)

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνε ο πρώτος!

Περισσότερες κατατάξεις σαν αυτή