# Οι πιο διάσημες φράσεις της Hannah Arendt

Η κοινοτοπία του κακού, το ιδανικό υποκείμενο του ολοκληρωτισμού και ο επαναστάτης που γίνεται συντηρητικός την επόμενη μέρα: οι πιο αναφερόμενες φράσεις της Hannah Arendt, από το The Origins of Totalitarianism, το Eichmann in Jerusalem και το The Life of the Spirit.

- 39 ψήφοι · 12 στοιχεία
- 15 Απρ 2021 · araceli_tintayp
- https://even.best/el/l/4659/%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B9%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%82-%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-hannah-arendt

## Κορυφαία 12

1. **Η τρομερή, απερίγραπτη και αδιανόητη κοινοτοπία του κακού.** (4 · ▲4 ▼0) — Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ (1963), για τα τελευταία λόγια του Άιχμαν.
2. **Το πρόβλημα με τον Άιχμαν ήταν ακριβώς ότι πολλοί ήταν σαν αυτόν και ότι δεν ήταν ούτε διεστραμμένοι ούτε σαδιστές, αλλά τρομερά και τρομακτικά φυσιολογικοί.** (4 · ▲4 ▼0) — Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ (1963), επίλογος.
3. **Η ουσία της ολοκληρωτικής κυβέρνησης, και ίσως όλης της γραφειοκρατίας, είναι να μετατρέπει τους άνδρες σε λειτουργούς και απλά γρανάζια.** (4 · ▲4 ▼0) — Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ (1963).
4. **Μόλις ένα έγκλημα εμφανιστεί για πρώτη φορά, είναι πιο πιθανό να εμφανιστεί ξανά από ό,τι ήταν η πρώτη του εμφάνιση.** (4 · ▲4 ▼0) — Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ (1963), επίλογος.
5. **Τα πολιτικά ζητήματα είναι πολύ σοβαρά για να αφεθούν στους πολιτικούς.** (3 · ▲4 ▼1) — Men in Dark Times (1968).
6. **Δεν μπόρεσε να πει ούτε μια φράση που να μην ήταν κλισέ.** (3 · ▲3 ▼0) — Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ (1963), κεφάλαιο III, για τον Άιχμαν.
7. **Το ιδανικό υποκείμενο του ολοκληρωτισμού δεν είναι ο ναζί ή ο πεπεισμένος κομμουνιστής, αλλά μάλλον κάποιος που δεν κάνει πλέον διάκριση μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας.** (3 · ▲3 ▼0) — Οι καταβολές του ολοκληρωτισμού (1951).
8. **Η θλιβερή αλήθεια είναι ότι τα περισσότερα κακά γίνονται από ανθρώπους που ποτέ δεν αποφάσισαν να είναι καλοί ή κακοί.** (2 · ▲2 ▼0) — Η ζωή του πνεύματος (1978), «Σκέφτομαι».
9. **Ο πιο ριζοσπαστικός επαναστάτης θα γίνει συντηρητικός την επομένη της επανάστασης.** (2 · ▲2 ▼0) — The New Yorker, 12 Σεπτεμβρίου 1970.
10. **Κάτω από τρομακτικές συνθήκες, οι περισσότεροι άνθρωποι υποτάσσονται, αλλά κάποιοι όχι.** (1 · ▲2 ▼1) — Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ (1963), κεφάλαιο XIV.
11. **Η συγχώρεση είναι το κλειδί για τη δράση και την ελευθερία.** (1 · ▲2 ▼1) — Αποδίδεται: συγκεντρώθηκε σε λεξικό παραθέσεων του 1989, χωρίς το ακριβές έργο.
12. **Η εξουσία και η βία είναι αντίθετα. όπου το ένα κυριαρχεί εντελώς, το άλλο απουσιάζει.** (-2 · ▲0 ▼2) — Περί βίας (1970).

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.