# Τα πιο διάσημα τετράστιχα του FitzGerald's Rubáiyát του Omar Khayyám

«A Jug of Wine, a Loaf of Bread — and You», «The Moving Finger writes» και «I came like Water, and like Wind I go»: τα πιο γνωστά τετράστιχα του Rubáiyát του 1859 του Edward FitzGerald του Omar Khayyám, με τον αριθμό του τετράστιχου στην πρώτη έκδοση.

- 344 ψήφοι · 21 στοιχεία
- 3 Αυγ 2019 · Eric
- https://even.best/el/l/5113/%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B9%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%87%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-fitzgerald-s-rubaiyat-%CF%84%CE%BF%CF%85-omar-khayyam

## Κορυφαία 21

1. **Αγρυπνος! για το Morning in the Bowl of Night / Έχει πετάξει την Πέτρα που βάζει τα αστέρια να πετάξουν: / Και να! ο Κυνηγός της Ανατολής έπιασε…** (26 · ▲29 ▼3) — Τετράστιχο Ι της πρώτης έκδοσης (1859): Ξύπνα! για το Morning in the Bowl of Night / Έχει πετάξει την Πέτρα που βάζει τα αστέρια να πετάξουν: / Και να! ο Κυνηγός της Ανατολής έχει πιάσει / The Sultan's Turret in a Noose of Light.
2. **Έλα, γέμισε το Κύπελλο, και στη φωτιά της άνοιξης / Το χειμωνιάτικο ένδυμα της μετάνοιας πέταξε: / Το πουλί του χρόνου δεν έχει παρά λίγο δρόμο…** (26 · ▲26 ▼0) — Τετράστιχο VII της πρώτης έκδοσης (1859): Έλα, γέμισε το Κύπελλο, και στη φωτιά της άνοιξης / Το χειμωνιάτικο ένδυμα της μετάνοιας πετούσε: / Το πουλί του χρόνου δεν έχει παρά λίγο δρόμο / Για να πετάξει - και να! το πουλί είναι στο φτερό.
3. **Αχ! Αγαπημένη μου, γέμισε το Κύπελλο που καθαρίζει / Σήμερα από τις τύψεις του παρελθόντος και τους μελλοντικούς φόβους — / αύριο;—Γιατί, αύριο μπορεί να είμαι…** (19 · ▲20 ▼1) — Quatrain XX της πρώτης έκδοσης (1859): Α! Αγαπημένη μου, γέμισε το Κύπελλο που καθαρίζει / Σήμερα από τις τύψεις του παρελθόντος και τους μελλοντικούς φόβους — / αύριο;—Γιατί, αύριο μπορεί να είμαι / ο εαυτός μου με τα χθεσινά Σεν Χίλια Χρόνια.
4. **«Τι γλυκιά είναι η θνητή Σοβραντί!»—σκέψου κάποιοι: / Άλλοι — «Τι ευλογημένος ο Παράδεισος που έρχεται!» / Α, πάρε τα μετρητά στο χέρι και κούνησε τα υπόλοιπα. …** (16 · ▲17 ▼1) — Τετράστιχο XII της πρώτης έκδοσης (1859): «Τι γλυκιά είναι η θνητή Σοβράντια!» — σκεφτείτε μερικοί: / Άλλοι — «Τι ευλογημένος ο Παράδεισος που θα έρθει!» / Α, πάρε τα μετρητά στο χέρι και κούνησε τα υπόλοιπα. / Ω, η γενναία Μουσική ενός μακρινού τυμπάνου!
5. **Μερικές φορές σκέφτομαι ότι ποτέ δεν φυσάει τόσο κόκκινο / Το Τριαντάφυλλο όσο εκεί που αιμορραγούσε κάποιος θαμμένος Καίσαρας. / Που κάθε Υάκινθος ο Κήπος φοράει…** (16 · ▲16 ▼0) — Τετράστιχο XVIII της πρώτης έκδοσης (1859): Μερικές φορές νομίζω ότι ποτέ δεν φυσάει τόσο κόκκινο / Το Τριαντάφυλλο όσο εκεί που αιμορραγούσε κάποιος θαμμένος Καίσαρας. / Που κάθε Υάκινθος φοράει ο Κήπος / Σταγόνα στην αγκαλιά του από κάποιο άλλοτε υπέροχο Κεφάλι.
6. **Μαζί τους έσπειρα τον Σπόρο της Σοφίας, / Και με το ίδιο μου το χέρι τον κόπιασα για να μεγαλώσει: / Και αυτός ήταν όλος ο Τρύγος που θέρισα…** (15 · ▲16 ▼1) — Τετράστιχο XXVIII της πρώτης έκδοσης (1859): Μαζί τους έσπειρα τον Σπόρο της Σοφίας, / Και με το ίδιο μου το χέρι κόπιασα να μεγαλώσει: / Κι αυτό ήταν όλος ο Τρύγος που θέρισα — / «Ήρθα σαν το νερό, και σαν τον άνεμο πηγαίνω».
7. **Η μπάλα δεν κάνει ερώτηση για ναι και όχι, / αλλά Δεξιά ή Αριστερά όσο χτυπάει ο παίκτης. / Κι Αυτός που σε πέταξε κάτω στο χωράφι,…** (14 · ▲17 ▼3) — Quatrain L της πρώτης έκδοσης (1859): The Ball no Question does of Ayes and Noes, / But Right or Left as strikes the Player gos? / Κι Αυτός που Σε πέταξε κάτω στο Πεδίο, / Τα ξέρει όλα — Ξέρει — Ξέρει!
8. **Εδώ με ένα καρβέλι ψωμί κάτω από το κλωνάρι, / Μια φιάλη με κρασί, ένα βιβλίο με στίχους - και εσύ / δίπλα μου τραγουδώντας στην ερημιά -…** (13 · ▲15 ▼2) — Τετράστιχο XI της πρώτης έκδοσης (1859): Εδώ με ένα καρβέλι ψωμί κάτω από το κλωνάρι, / Μια φιάλη κρασιού, ένα βιβλίο με στίχους - και εσύ / δίπλα μου που τραγουδάς στην ερημιά - / Και η ερημιά είναι ο παράδεισος.
9. **Σκεφτείτε, σε αυτό το κακομεταχειρισμένο Καραβανσεράι / του οποίου οι πόρτες εναλλάσσονται Νύχτα και Μέρα, / Πώς ο Σουλτάνος ​​μετά από τον Σουλτάνο με τη μεγαλοπρέπειά του…** (12 · ▲16 ▼4) — Τετράστιχο XVI της πρώτης έκδοσης (1859): Σκεφτείτε, σε αυτό το κακομαθημένο Καραβανσεράι / του οποίου οι πόρτες εναλλάσσονται Νύχτα και Μέρα, / Πώς ο Σουλτάνος ​​μετά τον Σουλτάνο με την μεγαλοπρέπειά του / Έμεινε στις δύο ώρες του και έφυγε.
10. **Αλίμονο, που η Άνοιξη πρέπει να εξαφανιστεί με το Τριαντάφυλλο! / Ότι το γλυκοάρωμα Χειρόγραφο της Νεολαίας πρέπει να κλείσει! / Το αηδόνι που τραγουδούσε στα κλαδιά…** (12 · ▲15 ▼3) — Τετράστιχο LXXII της πρώτης έκδοσης (1859): Αλίμονο, που η Άνοιξη πρέπει να εξαφανιστεί με το Τριαντάφυλλο! / Ότι το γλυκοάρωμα Χειρόγραφο της Νεολαίας πρέπει να κλείσει! / Το αηδόνι που τραγουδούσε στα Κλαδιά, / Αχ από πού, και που πέταξε πάλι, ποιος ξέρει!
11. **Ο ίδιος όταν ήμουν νέος σύχναζα με ανυπομονησία / Γιατρός και Άγιος, και άκουγα μεγάλο επιχείρημα / Σχετικά με αυτό και για: αλλά πάντα…** (12 · ▲13 ▼1) — Τετράστιχο XXVII της πρώτης έκδοσης (1859): Ο ίδιος όταν νέος σύχναζα ανυπόμονα / Γιατρός και Άγιος, και άκουσα μεγάλη λογομαχία / Σχετικά με αυτό και για: αλλά πάντα / Βγήκα από την ίδια πόρτα που πήγα.
12. **Ω, έλα με τον γέρο Khayyam, και άφησε τους Σοφούς / Να μιλήσουν. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, ότι η Ζωή πετά. / Ένα πράγμα είναι σίγουρο, και τα υπόλοιπα είναι ψέματα. …** (11 · ▲12 ▼1) — Τετράστιχο XXVI της πρώτης έκδοσης (1859): Ω, έλα με τον παλιό Khayyam, και άφησε τους Σοφούς / Να μιλήσουν. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, ότι η Ζωή πετά. / Ένα πράγμα είναι σίγουρο, και τα υπόλοιπα είναι ψέματα. / Το λουλούδι που κάποτε φυσούσε για πάντα πεθαίνει.
13. **Και αυτό το ανεστραμμένο κύπελλο που ονομάζουμε Ουρανό, / Κάτω από το κοτέτσι που σέρνεται δεν ζούμε και πεθαίνουμε, / μην σηκώνετε τα χέρια σας σε Αυτό για βοήθεια - για Αυτό ...** (9 · ▲10 ▼1) — Τετράστιχο LII της πρώτης έκδοσης (1859): Και αυτό το ανεστραμμένο μπολ που ονομάζουμε Ο Ουρανός, / Κάτω από το κοτέτσι που σέρνεται ζούμε και πεθαίνουμε, / Μην σηκώνετε τα χέρια σας προς το μέρος του για βοήθεια - γιατί / Κυλάει αδύναμα ως Εσύ ή Εγώ.
14. **Υπήρχε μια Πόρτα για την οποία δεν βρήκα κλειδί: / Υπήρχε ένα Πέπλο παρελθόν που δεν μπορούσα να δω: / Κάποια μικρή Μίλα για Εμένα και Σένα…** (8 · ▲14 ▼6) — Τετράστιχο XXXII της πρώτης έκδοσης (1859): Υπήρχε μια πόρτα στην οποία δεν βρήκα κανένα κλειδί: / Υπήρχε ένα πέπλο παρελθόν που δεν μπορούσα να δω: / Κάποια μικρή κουβέντα για Εμένα και Εσένα / Φαινόταν - και μετά όχι πια για Εσύ και Εγώ.
15. **Αχ, αξιοποιήστε στο έπακρο ό,τι μπορούμε να ξοδέψουμε ακόμα, / Προτού κατεβούμε κι εμείς στη Σκόνη. / Σκόνη σε σκόνη, και κάτω από σκόνη, να ξαπλώσεις,…** (8 · ▲12 ▼4) — Quatrain XXIII της πρώτης έκδοσης (1859): Αχ, αξιοποιήστε στο έπακρο όσα μπορούμε να ξοδέψουμε ακόμα, / Πριν και εμείς στη σκόνη κατεβούμε. / Dust into Dust, and under Dust, to lie, / Sans Wine, sans Song, sans Singer και — sans End!
16. **Το Moving Finger γράφει; και, έχοντας γράψει, / Προχωράει: ούτε όλη σου η ευσέβεια ούτε η εξυπνάδα / Θα το δελεάσεις πίσω για να ακυρώσεις μισή Γραμμή,…** (8 · ▲10 ▼2) — Quatrain LI της πρώτης έκδοσης (1859): The Moving Finger γράφει; και, έχοντας γράψει, / Προχωρά: ούτε όλη σου η ευσέβεια ούτε η εξυπνάδα / Θα το δελεάσεις πίσω για να ακυρώσεις μισή Γραμμή, / Ούτε όλα σου τα δάκρυα ξεπλένουν μια λέξη από αυτήν.
17. **Και παράξενο να το πω, ανάμεσα σε εκείνο το χώμα / Κάποιοι μπορούσαν να αρθρώσουν, ενώ άλλοι όχι: / Και ξαφνικά ένας ακόμη ανυπόμονος φώναξε -…** (8 · ▲9 ▼1) — Τετράστιχο LX της πρώτης έκδοσης (1859): Και περίεργο να το πω, ανάμεσα σε εκείνη τη γήινη παρτίδα / Κάποιοι μπορούσαν να αρθρώσουν, ενώ άλλοι όχι: / Και ξαφνικά ένας ακόμη ανυπόμονος φώναξε — / "Ποιος είναι ο Πότερ, προσευχήσου, και ποιος το δοχείο;"
18. **«Είναι όλα μια επιταγή με νύχτες και μέρες / Όπου παίζει το Destiny with Men for Pieces: / Από εδώ κι εκεί κινείται, ζευγαρώνει και σκοτώνει,…** (5 · ▲9 ▼4) — Quatrain XLIX της πρώτης έκδοσης (1859): «Tis all a Chequer-board of Nights and Days / Where Destiny with Men for Pieces παίζει: / Από εδώ κι εκεί κινείται, και ζευγαρώνει, και σκοτώνει, / Και ένας ένας πίσω στο Closet lay.
19. **Αχ, γέμισε το Κύπελλο: — τι κάνει να επαναλάβει / Πώς ο χρόνος γλιστράει κάτω από τα πόδια μας: / Αγέννητα αύριο και νεκροί Χθες,…** (5 · ▲8 ▼3) — Τετράστιχο XXXVII της πρώτης έκδοσης (1859): Αχ, γέμισε το Κύπελλο: — τι μπότες το επαναλαμβάνει / Πώς ο χρόνος γλιστράει κάτω από τα πόδια μας: / Αγέννητα αύριο και νεκροί Χθες, / Γιατί να στεναχωριέσαι γι' αυτά, αν το σήμερα είναι γλυκό!
20. **Αχ, Αγάπη! Θα μπορούσατε εσείς και εγώ με τη Μοίρα να συνωμοτήσουμε / Για να κατανοήσουμε ολόκληρο αυτό το λυπηρό Σχέδιο Πραγμάτων, / Δεν θα το γκρεμίζαμε - και μετά…** (5 · ▲8 ▼3) — Τετράστιχο LXXIII της πρώτης έκδοσης (1859): Αχ, Αγάπη! Θα μπορούσατε εσείς και εγώ με τη Μοίρα να συνωμοτήσουμε / Για να συλλάβουμε ολόκληρο αυτό το λυπηρό Σχέδιο Πραγμάτων, / Δεν θα το γκρεμίζαμε - και μετά / να το ξαναπλάθουμε πιο κοντά στην Επιθυμία της Καρδιάς!
21. **Και όσο ο Wine έπαιξε τον Άπιστο, / Και μου έκλεψε τη Ρόμπα της Τιμής - λοιπόν, / συχνά αναρωτιέμαι τι αγοράζουν οι αμπελουργοί…** (4 · ▲6 ▼2) — Τετράστιχο LXXI της πρώτης έκδοσης (1859): Και όσο ο Οίνος έπαιξε τον Άπιστο, / Και μου έκλεψε τη Ρόμπα της Τιμής — καλά, / Συχνά αναρωτιέμαι τι αγοράζουν οι αμπελουργοί / Ένα μισό τόσο πολύτιμο όσο τα αγαθά που πουλάνε.

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.