بهترین فیلم ها در مورد آلزایمر
3 نفر برتر بر اساس ۱۸۰ رای از افراد: چین و چروک (2011) · پسر عروس (2001) · گیاهان خوب (2010). (به روز شده ۹ شهریور ۱۳۹۹.)
کودکانی که از والدین خود مراقبت می‌کنند، زوج‌هایی که گم می‌شوند و دوستان در یک محل سکونت: از پسر عروس و دور از او گرفته تا چروک‌ها و نبراسکا، منتخب بنیاد پاسکال ماراگال.
ترجمه خودکار (اصلی در Español). اصل را ببینید
15 برتر
-
1
چین و چروک (2011)
ایگناسیو فرراس دو سالمند در یک اقامتگاه، از کمیک پاکو روکا.
-
2
پسر عروس (2001)
خوان خوزه کامپانلا. ریکاردو دارین و مادری که دیگر او را نمی شناسد.
-
3
گیاهان خوب (2010)
ماریا نووارو. یک دختر و مادر گیاه‌شناس قومی با آلزایمر اولیه.
-
4
دور از او (2006)
سارا پولی. جولی کریستی وقتی شروع به از دست دادن حافظه خود می کند تصمیم می گیرد وارد خانه سالمندان شود.
-
5
بازگشت به خانه (2014)
ژانگ ییمو. یک زندانی انقلاب فرهنگی برمی گردد و همسرش او را نمی شناسد.
-
6
آهنگی برای مارتین (2001)
بیل آگوست. رهبر ارکستر و همسر ویولونیستش.
-
7
جعبه پاندورا (2008)
یشیم اوستاوغلو. سه برادر در سواحل ترکیه در دریای سیاه به دنبال مادر گمشده خود می گردند.
-
8
کوارتت (2012)
داستین هافمن اقامتگاهی برای نوازندگان بازنشسته.
-
9
نادر و سیمین، جدایی (1390)
اصغر فرهادی. خانواده ای ایرانی و پدری که از آلزایمر رنج می برد. اسکار فیلم خارجی.
-
10
نبراسکا (2013)
الکساندر پین. بروس درن، مردی مسن با علائم زوال عقل، و پسرش در جاده.
-
11
دوچرخه، قاشق، سیب (2010)
کارلس بوش. مستندی درباره پاسکال ماراگال و بیماری او. گویا برای بهترین مستند
-
12
با من بمان (2012)
مایکل مک گوان. جیمز کرامول و ژنویو بوژولد علیه بوروکراسی که مانع از زندگی مشترک آنها می شود.
-
13
و تو کی هستی؟ (2007)
آنتونیو مرسرو. آخرین فیلم او زمانی فیلمبرداری شد که در حال شروع علائم بود.
-
14
به یاد داشته باشید (2015)
اتم اگویان. کریستوفر پلامر، بازمانده آشویتس مبتلا به زوال عقل، به دنبال انتقام است.
-
15
دوستی برای فرانک (2012)
جیک شرایر. یک دزد بازنشسته مبتلا به زوال عقل و ربات مراقبش.
این رتبه بندی چگونه است؟ با رای مردم: هر ▲ یک امتیاز اضافه می کند و هر ▼ یک امتیاز را حذف می کند. هر کسی می‌تواند رای دهد و آنچه را که کم است اضافه کند.
چیزی کم است؟
نظرات (۴)
Bicicleta, cuchara, manzana hay que verla sí o sí. Maragall contándolo en primera persona es muy valiente.
Echo de menos El padre con Anthony Hopkins, es la que mejor te mete dentro de la cabeza de un enfermo.
El padre es de 2020, igual la lista es de antes. Pero sí, es tremenda.
Arrugas me destrozó. La vi con mi madre, que cuidó a mi abuelo con alzhéimer, y acabamos las dos llorando.