# معروف ترین شعر یون دونگ جو (همراه با عنوان شعر)

از «به آسمان نگاه کن تا روزی که بمیری» در «پرولوگ» تا «شب شمارش ستاره‌ها»، «شعر که به راحتی سروده می‌شود» و «خود پرتره». یون دونگ جو، که در 27 سالگی در 16 فوریه 1945 در زندان فوکوکا درگذشت، قطعاتی در مجموعه شعر پس از مرگش "آسمان، باد، ستاره ها و شعر" (1948) منتشر شد.

- 11 رأی · 14 مورد
- ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۱ · 김민지
- https://even.best/fa/l/5243/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%88%D9%81-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%AF%D9%88%D9%86%DA%AF-%D8%AC%D9%88-%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%B9%D8%B1

## 14 برتر

1. **می گویند زندگی سخت است / و حیف است که شعر به این راحتی سروده شود.** (2 · ▲2 ▼0) — شعر 〈شعر به راحتی نوشته می شود〉, 1942.
2. **تا روزی که بمیرم به آسمان نگاه می کنم / امیدوارم ذره ای شرم نداشته باشم / حتی باد در برگ / زجر کشیدم.** (1 · ▲1 ▼0) — شعر 〈پیشگفتار〉, 1941.
3. **آسمانی که فصل ها در آن می گذرد / پر از پاییز است.** (1 · ▲1 ▼0) — شعر 〈شب شمارش ستاره ها〉, 1941.
4. **خاطرات در یک ستاره / عشق در یک ستاره / تنهایی در یک ستاره / حسرت در یک ستاره / شعر در یک ستاره / مادر، مادر در یک ستاره،** (1 · ▲1 ▼0) — شعر 〈شب شمارش ستاره ها〉, 1941.
5. **دست کوچکم را دراز می کنم / اولین مصافحه ای را که با اشک و آسایش می گیرم.** (1 · ▲1 ▼0) — شعر 〈شعر به راحتی نوشته می شود〉, 1942.
6. **آنچه از چهره ام در آینه مسی زنگ زده آبی باقی مانده است / یادگاری از سلسله ای است / پس می دانم ایدازی هم نفرین شود.** (1 · ▲1 ▼0) — شعر 〈اعترافات〉, 1942.
7. **با این حال، وقتی زمستان می گذرد و بهار به سیاره من می آید، / همانطور که علف سبز بر گور می شکفد / تپه ای که نام من در آن دفن شده است / نیز علف های سرسبز خواهد داشت مانند شکوه.** (0 · ▲1 ▼1) — شعر 〈شب شمارش ستاره ها〉, 1941.
8. **ستاره ها امشب دوباره در باد می وزند.** (0 · ▲0 ▼0) — شعر 〈پیشگفتار〉, 1941.
9. **در چاه ماه روشن است، ابرها روان است، آسمان پهن است، باد آبی می وزد و پاییز است. / و مردی هست.** (0 · ▲0 ▼0) — شعر 〈خود پرتره〉, 1939.
10. **دیروز رفتم و امروز هم خواهم رفت / راه من، راه نو.** (0 · ▲0 ▼0) — شعر 〈جاده جدید〉, 1938.
11. **من فقط به این دلیل زندگی می کنم که / به دنبال چیزی هستم که از دست رفته است.** (0 · ▲0 ▼0) — شعر "جاده".
12. **شبی که به خانه برگشتم، استخوان های سفیدم دنبالم آمد و در یک اتاق دراز کشید.** (0 · ▲0 ▼0) — شعر «شهری دیگر»، 1941.
13. **با قلبی که برای ستارگان آواز می خواند / باید همه چیزهای در حال مرگ را دوست داشته باشم / و راهی را که به من داده شده است طی کنم /** (-1 · ▲0 ▼1) — شعر 〈پیشگفتار〉, 1941.
14. **باران شبانه بیرون از پنجره زمزمه می کند / اتاق شش چوپ، کشور دیگران است.** (-1 · ▲0 ▼1) — شعر 〈شعر به راحتی نوشته می شود〉, 1942.

این رتبه بندی چگونه است؟ با رای مردم: هر ▲ یک امتیاز اضافه می کند و هر ▼ یک امتیاز را حذف می کند. هر کسی می‌تواند رای دهد و آنچه را که کم است اضافه کند.