معروف ترین ابیات ترانه های ژرژ براسنس
3 نفر برتر بر اساس ۲۷۰ رای از افراد: عاشقانی که روی نیمکت های عمومی می بوسند، / نیمکت های عمومی، نیمکت های عمومی · اما آدم های خوب وقتی مسیری متفاوت از آنها را دنبال می کنیم دوست ندارند · مراقب گوریل باشید!. (به روز شده ۸ دی ۱۴۰۰.)
از "شهرت La Mauvaise" تا "Copains d'abord" و "Pea to beied in the beach of Sète": ابیات ژرژ براسنس (1921-1981) که همه در فرانسه با آهنگ و سال انتشار می شناسند.
ترجمه خودکار (اصلی در Français). اصل را ببینید
11 برتر
-
1
عاشقانی که روی نیمکت های عمومی می بوسند، / نیمکت های عمومی، نیمکت های عمومی
آهنگ "عاشقان نیمکت های عمومی" (1953).
-
2
اما آدم های خوب وقتی مسیری متفاوت از آنها را دنبال می کنیم دوست ندارند
آهنگ "La Mauvaise Reputation" (1952).
-
3
مراقب گوریل باشید!
آهنگ "گوریل" (1952).
-
4
بیچاره مارتین، بدبختی بیچاره، / زمین را حفر کن، زمان را حفر کن!
آهنگ "Pauvre Martin" (1953).
-
5
زمان مهم نیست، / وقتی احمق باشی، احمقی
آهنگ "زمان مهم است" (1961).
-
6
کنار درختم، / من شاد زندگی کردم
آهنگ "در درخت من" (1955).
-
7
نه، این قایق / از مدوسا نبود
آهنگ "Les Copains d'abord" (1964).
-
8
این ترانه مال توست، / تو ای اوورنی که بی مراسم / چهار تکه چوب به من داد / وقتی در زندگی من سرد بود
آهنگ "Song for Auvergnat" (1954).
-
9
آیا پرسیدن زیاد است: در قطعه کوچک من، / لطفاً نوعی کاج بکارید
آهنگ "بگو که در ساحل سِت دفن شود" (1966).
-
10
برای ایده ها بمیر، خوب، اما مرگ آهسته
آهنگ "مردن برای ایده ها" (1972).
-
11
من این افتخار را دارم که دست تو را نخواهم
آهنگ "عدم پیشنهاد" (1966).
این رتبه بندی چگونه است؟ با رای مردم: هر ▲ یک امتیاز اضافه می کند و هر ▼ یک امتیاز را حذف می کند. هر کسی می‌تواند رای دهد و آنچه را که کم است اضافه کند.
چیزی کم است؟
نظرات (۹)
« Mourir pour des idées, d'accord, mais de mort lente » : on devrait l'apprendre à l'école, celle-là.
Les Copains d'abord en dernier de la soirée, c'est obligatoire chez nous.
La Non-Demande en mariage est sous-estimée. C'est la plus belle chanson d'amour qui refuse le mariage.
Chanson pour l'Auvergnat, ça me fout les larmes aux yeux à chaque fois. Rien que la voix et la guitare.
Il manque « Les Passantes », non ?
Les Passantes, c'est un poème d'Antoine Pol, Brassens l'a juste mis en musique. Pareil pour « Il n'y a pas d'amour heureux » d'Aragon.
Mon grand-père connaissait Le Gorille par cœur et le chantait à tous les repas de famille, au grand désespoir de ma grand-mère.
« Quand on est con, on est con »… Rien à ajouter, c'est toujours d'actualité.
La Supplique, c'est ma préférée. Je l'ai fait passer à l'enterrement de mon père, qui était de Sète. Tout le monde chantait à la fin.