برندگان آلبوم سال گرمی در دهه 1970
3 نفر برتر بر اساس ۱۴۲ رای از افراد: خون، عرق و اشک - خون، عرق و اشک · پل روی آب آشفته - سیمون و گارفانکل · کنسرت برای بنگلادش - جورج هریسون و دوستان. (به روز شده ۲۵ دی ۱۴۰۱.)
این ده آلبوم در مراسمی از سال 1970 تا 1979، از خون، عرق و اشک تا تب شنبه شب، جایزه گرمی را برای آلبوم سال دریافت کردند.
ترجمه خودکار (اصلی در Português). اصل را ببینید
10 برتر
-
1
خون، عرق و اشک - خون، عرق و اشک
1970. راک با برنج و جاز.
-
2
پل روی آب آشفته - سیمون و گارفانکل
1971. آخرین آلبوم این دو.
-
3
کنسرت برای بنگلادش - جورج هریسون و دوستان
1973. اولین کنسرت بزرگ راک.
-
4
شایعات - Fleetwood Mac
1978. ضبط شده در هنگام جدایی زوج های گروه.
-
5
Innervisions - استیوی واندر
1974. «زندگی برای شهر» و «زمین بالاتر».
-
6
ملیله - کارول کینگ
1972. «خیلی دیر است» و «دوست داری».
-
7
اولین فینال Fulfillingness - استیوی واندر
1975. دومین آلبوم از سه آلبوم دهه استیو.
-
8
هنوز دیوانه بعد از این همه سال - پل سیمون
1976. با «50 راه برای ترک معشوق».
-
9
آهنگ ها در کلید زندگی - استیوی واندر
1977. سومین آلبوم سال استیوی در چهار سال گذشته.
-
10
تب شنبه شب - موسیقی متن
1979. The Bee Gees and the Disco Fever.
این رتبه بندی چگونه است؟ با رای مردم: هر ▲ یک امتیاز اضافه می کند و هر ▼ یک امتیاز را حذف می کند. هر کسی می‌تواند رای دهد و آنچه را که کم است اضافه کند.
چیزی کم است؟
نظرات (۱۷)
Stevie Wonder ganhando três vezes, o gênio dos anos 70.
Songs in the Key of Life continua sendo o meu disco favorito.
Carole King, Tapestry, trilha sonora da minha infância.
The Concert for Bangladesh ganhou? Não sabia.
Innervisions é minha favorita do Stevie.
Songs in the Key of Life é o melhor álbum da história, ponto.
Fulfillingness' First Finale é subestimado.
Rumours do Fleetwood Mac, disco perfeito do começo ao fim.
Saturday Night Fever ganhando, os anos 70 foram assim.
O 52nd Street do Billy Joel ganhou logo depois, em 1980, ficou de fora por um ano.
Que década pra música.
Stevie Wonder ganhou três vezes nessa década, gênio absoluto.
Bridge over Troubled Water, que música.
Tapestry da Carole King, ouvi tanto esse disco com minha mãe.
Lista boa, mas cadê o Brasil? Ah é, Grammy americano kkk
Blood, Sweat & Tears, não conhecia, vou ouvir.
Still Crazy After All These Years, Paul Simon sempre impecável.