# As mellores novelas latinoamericanas

As novelas latinoamericanas que máis se repiten nas listas de críticos, libreiros e lectores: o boom, os seus precursores e o mellor das últimas décadas.

- 7 votos · 26 elementos
- 22 de maio de 2025 · Yesenia C.
- https://even.best/gl/l/104/as-mellores-novelas-latinoamericanas

## 25 principais

1. **2666** (2 · ▲2 ▼0) — Roberto Bolaño (Chile), 2004. Cinco partes arredor dos feminicidios de Santa Teresa; publicado despois da súa morte.
2. **Cen anos de soidade** (1 · ▲1 ▼0) — Gabriel García Márquez (Colombia), 1967. Sete xeracións dos Buendía en Macondo; o cumio do realismo máxico.
3. **Conversa na Catedral** (1 · ▲1 ▼0) — Mario Vargas Llosa (Perú), 1969. “¿En que punto se metera o Perú?”: a ditadura de Odría nunha charla de catro horas.
4. **O amor na época do cólera** (1 · ▲1 ▼0) — Gabriel García Márquez (Colombia), 1985. Florentino Ariza agarda a Fermina Daza máis de medio século.
5. **A rexión máis transparente** (1 · ▲1 ▼0) — Carlos Fuentes (México), 1958. Retrato coral da Cidade do México a mediados do século XX.
6. **Paraíso** (1 · ▲1 ▼0) — José Lezama Lima (Cuba), 1966. A formación de José Cemí nunha singular prosa barroca.
7. **Pedro Páramo** (0 · ▲0 ▼0) — Juan Rulfo (México), 1955. Juan Preciado chega a Comala, un pobo de mortos murmurios.
8. **Rayuela** (0 · ▲0 ▼0) — Julio Cortázar (Arxentina), 1963. Horacio Oliveira entre París e Bos Aires; pódese ler en máis dunha orde.
9. **Gran Sertón: Camiños** (0 · ▲0 ▼0) — João Guimarães Rosa (Brasil), 1956. O jagunzo Riobaldo conta a súa vida nun portugués reinventado.
10. **Invención de Morel** (0 · ▲0 ▼0) — Adolfo Bioy Casares (Arxentina), 1940. Un fuxitivo nunha illa con visitantes reiterados; Borges chamouno perfecto.
11. **Os detectives salvaxes** (0 · ▲0 ▼0) — Roberto Bolaño (Chile), 1998. Dous auténticos poetas visceristas buscan a Cesárea Tinajero; Premio Rómulo Gallegos.
12. **A Festa da Cabra** (0 · ▲0 ▼0) — Mario Vargas Llosa (Perú), 2000. Os últimos días de Trujillo na República Dominicana.
13. **A Idade das Luces** (0 · ▲0 ▼0) — Alejo Carpentier (Cuba), 1962. A Revolución Francesa chega ao Caribe no barco de Víctor Hugues.
14. **A casa dos espíritos** (0 · ▲0 ▼0) — Isabel Allende (Chile), 1982. Catro xeracións da familia Trueba ata o golpe de estado.
15. **Lembranzas do futuro** (0 · ▲0 ▼0) — Elena Garro (México), 1963. A vila de Ixtepec narra a guerra cristeira; Para moitos, a mellor novela latinoamericana escrita por unha muller.
16. **A vida curta** (0 · ▲0 ▼0) — Juan Carlos Onetti (Uruguai), 1950. Brausen inventa Santa María, a cidade de toda a obra de Onetti.
17. **Crónica dunha morte anunciada** (0 · ▲0 ▼0) — Gabriel García Márquez (Colombia), 1981. Todo o pobo sabía que ían matar a Santiago Nasar.
18. **Sobre heroes e tumbas** (0 · ▲0 ▼0) — Ernesto Sabato (Arxentina), 1961. Martín e Alejandra, co “Informe sobre cegos” no centro.
19. **O túnel** (0 · ▲0 ▼0) — Ernesto Sabato (Arxentina), 1948. O pintor Juan Pablo Castel confesa dende o cárcere que matou a María Iribarne.
20. **Un mundo para Julius** (0 · ▲0 ▼0) — Alfredo Bryce Echenique (Perú), 1970. A infancia dun neno da alta sociedade limeña.
21. **Dom Casmurro** (0 · ▲0 ▼0) — Machado de Assis (Brasil), 1899. Enganou Capitu a Bentinho? A gran dúbida da literatura brasileira.
22. **señor presidente** (0 · ▲0 ▼0) — Miguel Ángel Asturias (Guatemala), 1946. Novela sobre o ditador escrita polo futuro premio Nobel.
23. **A tregua** (0 · ▲0 ▼0) — Mario Benedetti (Uruguai), 1960. O diario dun oficinista viúvo a piques de xubilarse que se namora.
24. **fillo do home** (0 · ▲0 ▼0) — Augusto Roa Bastos (Paraguai), 1960. A historia do Paraguai dende a ditadura do doutor Francia ata a guerra do Chaco.
25. **Como auga para chocolate** (0 · ▲0 ▼0) — Laura Esquivel (México), 1989. Tita expresa o que sente coa cociña; un éxito mundial.
26. **A cidade e os cans** (0 · ▲0 ▼0) — Mario Vargas Llosa (Perú), 1963. Cadetes do colexio militar Leoncio Prado; abriu o boom.

Como se ordena esta clasificación? Polos votos da xente: cada ▲ suma un punto e cada ▼ quita un. Calquera pode votar e engadir o que falta.