Os mellores discos de rock arxentino
Os 3 primeiros segundo os 7 votos das persoas: A era da estupidez - Dividido · Bicicleta — Serú Girán · Peixe 2 - Peixe rabioso. (Actualizado 29 de mar. de 2026.)
O top 10 dos 100 mellores discos de rock nacional de Rolling Stone Argentina, con Artaud no número un, e os clásicos imprescindibles que completan a lista.
Traducido automaticamente (orixinal en Español). Ver o orixinal
25 principais
-
1
A era da estupidez - Dividido
1993. Ricardo Mollo e Diego Arnedo, coa súa versión de "El arriero" e "Qué ves".
-
2
Bicicleta — Serú Girán
1980. "Alice in the Country Song" e "Desarm and Bleed".
-
3
Peixe 2 - Peixe rabioso
1973. Dobre álbum de hard rock e psicodelia.
-
4
Ir da cama ao salón — Charly García
1982. O seu primeiro disco en solitario, con "No Bombardeen Buenos Aires".
-
5
Golpe! - Patricio Rey e as súas Rondas de Ricotta
1985. O debut dos Redondos, autoeditado.
-
6
Artaud - Peixe tolo
1973. En realidade un disco en solitario de Luis Alberto Spinetta; número uno de Rolling Stone Argentina.
-
7
Clics modernos — Charly García
1983. Gravado en Nova York, con "We continue hitting below" e "The dinosaurs".
-
8
Oktubre — Patricio Rey e os seus Redonditos de Ricota
1986. El Indio Solari e Skay Beilinson, con "Ji hee hee" e "Fuegos de Octubre".
-
9
Dividido pola felicidade - Sumo
1985. O debut oficial de Luca Prodan, con "A loura muda".
-
10
Trinta minutos de vida - Moris
1970. Mauricio Birabent e “El Oso”, un dos piares do rock en castelán.
-
11
Canción animal - Soda Stereo
1990. "Música lixeira", "Tea for three" e o son máis rock do trío.
-
12
Suciedade alta — Andrés Calamaro
1997. Gravado en Nova York con "Flaca" e "Loco"; un dos discos de rock arxentino máis vendidos.
-
13
O gordo dos capiteis — Serú Girán
1979. Charly García e David Lebón contra a frivolidade dos medios en plena ditadura.
-
14
Confesións de inverno - Sui Generis
1973. Charly García e Nito Mestre, con "Rasca as pedras" e "Cando empezo a estar só".
-
15
Vida - Sui Generis
1972. O debut do dúo, con "Song for my death".
-
16
Kamikaze - Luis Alberto Spinetta
1982. Un dos seus discos máis íntimos, con "Barro quizais".
-
17
Pexego sangrante - Invisible
1975. Spinetta na súa etapa máis progresista.
-
18
Signos - Soda Stereo
1986. "American Blind" e o salto continental do grupo.
-
19
Un baión para o ollo idiota — Patricio Rey e os seus Redonditos de Ricota
1988. "Gañadores derrotados" e "Todo un pau".
-
20
Puff - Gustavo Cerati
1999. Electrónica, orquestra e "Bridge".
-
21
Cidade de corazóns pobres — Fito Páez
1987. Escrito despois do asasinato da súa avoa, da súa tía avó e da empregada do fogar en 1986; O álbum máis escuro de Fito.
-
22
Amor tras amor — Fito Páez
1992. O disco máis vendido da historia do rock arxentino.
-
23
Os monos chegando - Sumo
1986. "Mañana en el Abasto" e "Os vinagres vellos".
-
24
Manal - Manal
1970. O blues rock de Bos Aires de Javier Martínez, Claudio Gabis e Alejandro Medina.
-
25
Améndoa - Améndoa
1969. Spinetta con 19 anos, "Girl (Paper Eyes)" e o pallaso na portada.
Como se ordena esta clasificación? Polos votos da xente: cada ▲ suma un punto e cada ▼ quita un. Calquera pode votar e engadir o que falta.
Falta algo?
Comentarios (2)
Artaud primero, como en la lista de Rolling Stone Argentina. Spinetta es Dios.
Oktubre de los Redondos tan arriba, ¡bien ahí!