Os versos máis famosos das cancións de Georges Brassens
Os 3 primeiros segundo os 270 votos das persoas: Namorados que se bican nos bancos públicos, / Bancos públicos, bancos públicos · Pero á xente boa non lle gusta cando seguimos unha ruta diferente a elas · Coidado co gorila!. (Actualizado 29 de dec. de 2021.)
De “La Mauvaise Réputation” a “Copains d'abord” e “Plea to be enterred at the beach of Sète”: os versos de Georges Brassens (1921–1981) que todo o mundo coñece en Francia, coa canción e o ano de estrea.
Traducido automaticamente (orixinal en Français). Ver o orixinal
11 principais
-
1
Namorados que se bican nos bancos públicos, / Bancos públicos, bancos públicos
Canción “Os amantes dos bancos públicos” (1953).
-
2
Pero á xente boa non lle gusta cando seguimos unha ruta diferente a elas
Canción "La Mauvaise Reputation" (1952).
-
3
Coidado co gorila!
Canción "The Gorilla" (1952).
-
4
Pobre Martín, pobre miseria, / Cavar a terra, cavar tempo!
Canción "Pauvre Martin" (1953).
-
5
O tempo non importa, / Cando es parvo, es parvo
Canción "O tempo importa" (1961).
-
6
A carón da miña árbore, / vivín feliz
Canción "Na miña árbore" (1955).
-
7
Non, non era a balsa / Da Medusa, este barco
Canción “Les Copains d’abord” (1964).
-
8
Esta canción é túa, / Ti o Auvernia que sen cerimonia / me deches catro pezas de madeira / Cando na miña vida facía frío
Canción "Canción para Auvergnat" (1954).
-
9
É moito pedir: na miña parcela, / Por favor, planta unha especie de piñeiro
Canción "Pregar ser enterrado na praia de Sète" (1966).
-
10
Morre polas ideas, vale, pero unha morte lenta
Canción "Morrer por ideas" (1972).
-
11
Teño a honra de / Non pedir a túa man
Canción “A non proposta” (1966).
Como se ordena esta clasificación? Polos votos da xente: cada ▲ suma un punto e cada ▼ quita un. Calquera pode votar e engadir o que falta.
Falta algo?
Comentarios (9)
« Mourir pour des idées, d'accord, mais de mort lente » : on devrait l'apprendre à l'école, celle-là.
Les Copains d'abord en dernier de la soirée, c'est obligatoire chez nous.
La Non-Demande en mariage est sous-estimée. C'est la plus belle chanson d'amour qui refuse le mariage.
Chanson pour l'Auvergnat, ça me fout les larmes aux yeux à chaque fois. Rien que la voix et la guitare.
Il manque « Les Passantes », non ?
Les Passantes, c'est un poème d'Antoine Pol, Brassens l'a juste mis en musique. Pareil pour « Il n'y a pas d'amour heureux » d'Aragon.
Mon grand-père connaissait Le Gorille par cœur et le chantait à tous les repas de famille, au grand désespoir de ma grand-mère.
« Quand on est con, on est con »… Rien à ajouter, c'est toujours d'actualité.
La Supplique, c'est ma préférée. Je l'ai fait passer à l'enterrement de mon père, qui était de Sète. Tout le monde chantait à la fin.