De beste Italiaanse films ooit
De top 3 volgens 9 stemmen van mensen: Het zoete leven · 8½ · Fietsendieven. (Bijgewerkt op 31 dec 2025.)
De films die het vaakst bovenaan de hitlijsten van de critici verschijnen (Il Sorpasso, Movieplayer.it, ComingSoon): neorealisme, Italiaanse komedie, Fellini, Leone en de meest recente grote successen.
Automatisch vertaald (origineel in Italiano). Zie het origineel
Bovenste 25
-
1
Het zoete leven
Federico Fellini, 1960. Mastroianni, Anita Ekberg en de Trevifontein; Palme d'Or in Cannes.
-
2
8½
Federico Fellini, 1963. Marcello Mastroianni-directeur in creatieve crisis; Oscar voor beste buitenlandse film.
-
3
Fietsendieven
Vittorio De Sica, 1948. Een vader en zoon zoeken in de straten van Rome naar hun gestolen fiets; symbool van neorealisme.
-
4
Het luipaard
Luchino Visconti, 1963. Burt Lancaster, het bal en het einde van de Siciliaanse aristocratie; Palm d'Or.
-
5
Het inhalen
Dino Risi, 1962. Gassman en Trintignant in de Lancia Aurelia op de Aurelia op 15 augustus.
-
6
Fantozzi
Luciano Salce, 1975. Paolo Villaggio, de ongelukkigste accountant van Italië.
-
7
Obsessie
Luchino Visconti, 1943. Visconti's debuut, uit The Postman Always Rings Twice van James M. Cain.
-
8
De nachten van Cabiria
Federico Fellini, 1957. Giulietta Masina, naïeve prostituee in Rome; Oscar voor beste buitenlandse film.
-
9
Er was eens het Westen
Sergio Leone, 1968. Claudia Cardinale, Henry Fonda, Charles Bronson en de mondharmonica van Ennio Morricone.
-
10
Het goede, het slechte, het lelijke
Sergio Leone, 1966. Clint Eastwood, Lee Van Cleef en Eli Wallach in het beroemdste trio in de bioscoop.
-
11
Rome, een open stad
Roberto Rossellini, 1945. Anna Magnani in bezet Rome; de film die het neorealisme opende.
-
12
Er was eens in Amerika
Sergio Leone, 1984. Robert De Niro en een halve eeuw Joodse gangsters in New York.
-
13
Nieuwe bioscoop Paradiso
Giuseppe Tornatore, 1988. Totò, Alfredo en de bioscoop van een Siciliaanse stad; Oscar voor beste buitenlandse film.
-
14
Het leven is mooi
Roberto Benigni, 1997. Een vader verandert het concentratiekamp in een spel voor zijn zoon; drie Oscars.
-
15
De slag om Algiers
Gillo Pontecorvo, 1966. De Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog verfilmd als documentaire; Gouden Leeuw.
-
16
Het avontuur
Michelangelo Antonioni, 1960. Een vrouw verdwijnt op een Eolisch eiland en niemand vindt haar.
-
17
De gebruikelijke onbekenden
Mario Monicelli, 1958. Gassman, Mastroianni en Totò in een bouwvallig schot; Italiaanse komedie is geboren.
-
18
Umberto D.
Vittorio De Sica, 1952. Een gepensioneerde en zijn hond in het naoorlogse Rome.
-
19
Rocco en zijn broers
Luchino Visconti, 1960. Alain Delon en een Lucaanse familie die naar Milaan emigreerde.
-
20
De grote oorlog
Mario Monicelli, 1959. Alberto Sordi en Vittorio Gassman, twee hinderlagen in de Eerste Wereldoorlog; Gouden Leeuw.
-
21
Amarcord
Federico Fellini, 1973. Herinneringen aan Rimini in de jaren dertig; Oscar voor beste buitenlandse film.
-
22
De grote schoonheid
Paolo Sorrentino, 2013. Toni Servillo als Jep Gambardella in het wereldse Rome; Oscar voor beste buitenlandse film.
-
23
Mijn vrienden
Mario Monicelli, 1975. De “zigeuners” van vijf Florentijnse vrienden; de "supercazzola" is in het vocabulaire opgenomen.
-
24
De conformistische
Bernardo Bertolucci, 1970. Fascistische ambtenaar Jean-Louis Trintignant, foto door Vittorio Storaro.
-
25
De weg
Federico Fellini, 1954. Gelsomina en Zampanò in de straten van Italië; de eerste Oscar voor beste buitenlandse film.
Kandidaten
Ze halen de top 25 nog niet. Stem op hen om ze omhoog te brengen.
-
26
Er is nog morgen
Paola Cortellesi, 2023. Een vrouw in Rome in 1946; de meest bekeken Italiaanse film van het seizoen met meer dan 5 miljoen kijkers.
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (3)
8½ primo, Fellini è Fellini. Ma Ladri di biciclette mi commuove sempre di più.
Fantozzi in questa lista mi fa sorridere, ma ci sta, è parte della nostra cultura.
C'è ancora domani già qui è meritatissimo, la Cortellesi ha fatto un capolavoro.