Nobelprijzen voor de scheikunde van de jaren negentig
De top 3 volgens 190 stemmen van mensen: Elias James Corey · Richard R. Ernst · Robert Krul. (Bijgewerkt op 6 sep 2022.)
Alle winnaars van de Nobelprijs voor de Scheikunde tussen 1990 en 1999, met het jaartal en de officiële motivatie van de Nobel Foundation. Welke ontdekking vind jij de belangrijkste?
Automatisch vertaald (origineel in Español). Zie het origineel
Bovenste 18
-
1
Elias James Corey
1990. Voor zijn ontwikkeling van de theorie en methodologie van organische synthese.
-
2
Richard R. Ernst
1991. Voor zijn bijdragen aan de ontwikkeling van hoge-resolutie nucleaire magnetische resonantiespectrometriemethodologie.
-
3
Robert Krul
1996. Voor de ontdekking van fullerenen.
-
4
Rudolph A. Marcus
1992. Voor zijn bijdragen aan de theorie van elektronenoverdrachtsreacties in chemische systemen.
-
5
George Andrew Olah
1994. Voor zijn bijdrage aan de carbokationchemie.
-
6
Kary Mullis
1993. Voor zijn bijdragen aan de ontwikkeling van chemische methoden gebaseerd op DNA [...] voor zijn uitvinding van de polymerasekettingreactiemethode.
-
7
Mario J. Molina
1995. Voor zijn werk in de chemie van de atmosfeer, in het bijzonder met betrekking tot de vorming en het verval van ozon.
-
8
Michaël Smit
1993. Voor zijn bijdragen aan de ontwikkeling van chemische methoden gebaseerd op DNA [...] voor zijn fundamentele bijdragen aan het tot stand brengen van directe mutagenese op basis van oligonucleotiden en voor zijn ontwikkeling van eiwitstudies.
-
9
Frank Sherwood Rowland
1995. Voor zijn werk in de chemie van de atmosfeer, in het bijzonder met betrekking tot de vorming en het verval van ozon.
-
10
Harold Kroto
1996. Voor de ontdekking van fullerenen.
-
11
Walter Kohn
1998. Voor zijn ontwikkeling van de dichtheidsfunctionaaltheorie.
-
12
Paul J. Crutzen
1995. Voor zijn werk in de chemie van de atmosfeer, in het bijzonder met betrekking tot de vorming en het verval van ozon.
-
13
John E. Walker
1997. Voor de opheldering van het enzymatische mechanisme dat ten grondslag ligt aan de synthese van adenosinetrifosfaat (ATP).
-
14
Jens C. Skou
1997. Voor de eerste ontdekking van een ionentransportenzym, Na+, K+ -ATPase.
-
15
Paul D. Boyer
1997. Voor de opheldering van het enzymatische mechanisme dat ten grondslag ligt aan de synthese van adenosinetrifosfaat (ATP).
-
16
Richard Smalley
1996. Voor de ontdekking van fullerenen.
-
17
Ahmed Zewail
1999. Voor zijn onderzoek naar de overgangstoestanden van chemische reacties, met behulp van femtoseconde-spectroscopie.
-
18
Johannes Poppel
1998. Voor zijn ontwikkeling van computationele methoden in de kwantumchemie.
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (7)
Olah y los carbocationes.
Corey y la retrosíntesis, la base de la química orgánica moderna.
Crutzen, Molina y Rowland salvaron la capa de ozono.
Kary Mullis y la PCR, que luego conocimos todos en la pandemia.
Mario Molina, primer mexicano con Nobel de Química, por la capa de ozono.
Ernst y la resonancia magnética nuclear.
Kroto, Curl y Smalley, el fullereno, ¡una pelota de fútbol de carbono!