Nobelprijswinnaars voor de vrede uit de jaren negentig
De top 3 volgens 58 stemmen van mensen: Michail Sergejevitsj Gorbatsjov · Aung San Suu Kyi · Rigoberta Menchú Tum. (Bijgewerkt op 14 jun 2020.)
Alle winnaars van de Nobelprijs voor de Vrede tussen 1990 en 1999, met het jaartal en de officiële motivatie van de Nobel Foundation. Wie verdiende het meer?
Automatisch vertaald (origineel in Español). Zie het origineel
Bovenste 17
-
1
Michail Sergejevitsj Gorbatsjov
1990. Vanwege de fundamentele rol die hij speelde in de radicale veranderingen in de Oost-West-relaties.
-
2
Aung San Suu Kyi
1991. Voor zijn geweldloze strijd voor democratie en mensenrechten.
-
3
Rigoberta Menchú Tum
1992. Voor zijn strijd voor sociale rechtvaardigheid en etnisch-culturele verzoening gebaseerd op respect voor de rechten van inheemse volkeren.
-
4
Yasser Arafat
1994. Voor zijn inspanningen om vrede te creëren in het Midden-Oosten.
-
5
Internationale campagne om antipersoonsmijnen te verbieden
1997. Voor zijn werk ten gunste van het verbod op en het opruimen van antipersoneelmijnen.
-
6
Nelson Mandela
1993. Voor zijn werk ten gunste van het vreedzame einde van het apartheidsregime en voor het leggen van de fundamenten voor een nieuw democratisch Zuid-Afrika.
-
7
Shimon Peres
1994. Voor zijn inspanningen om vrede te creëren in het Midden-Oosten.
-
8
Józef Rotblat
1995. Voor zijn inspanningen om de rol die kernwapens spelen in de internationale politiek te verminderen en, op de lange termijn, dergelijke wapens te elimineren.
-
9
David Trimble
1998. Voor zijn inspanningen om een vreedzame oplossing te vinden voor het conflict in Noord-Ierland.
-
10
Carlos Felipe Ximenes Belo
1996. Voor zijn werk ten gunste van een rechtvaardige en vreedzame oplossing voor het conflict in Oost-Timor.
-
11
Isaak Rabin
1994. Voor zijn inspanningen om vrede te creëren in het Midden-Oosten.
-
12
Pugwash-conferentie
1995. Voor zijn inspanningen om de rol die kernwapens spelen in de internationale politiek te verminderen en, op de lange termijn, dergelijke wapens te elimineren.
-
13
Jodie Williams
1997. Voor zijn werk ten gunste van het verbod op en het opruimen van antipersoneelmijnen.
-
14
José Ramos-Horta
1996. Voor zijn werk ten gunste van een rechtvaardige en vreedzame oplossing voor het conflict in Oost-Timor.
-
15
Artsen zonder Grenzen
1999. Als erkenning voor het baanbrekende humanitaire werk van de organisatie op verschillende continenten.
-
16
Frederik de Klerk
1993. Voor zijn werk ten gunste van het vreedzame einde van het apartheidsregime en voor het leggen van de fundamenten voor een nieuw democratisch Zuid-Afrika.
-
17
Johannes Hume
1998. Voor zijn inspanningen om een vreedzame oplossing te vinden voor het conflict in Noord-Ierland.
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (2)
Mandela y De Klerk juntos, el fin del apartheid.
Rigoberta Menchú, orgullo de Guatemala.