De beste Spaanse romans van de 20e eeuw
De top 3 volgens 725 stemmen van mensen: De familie van Pascual Duarte · Niets · De bijenkorf. (Bijgewerkt op 7 jan 2026.)
Romans van Spaanse auteurs gepubliceerd tussen 1900 en 2000 die voorkomen op El Mundo's lijst van de 100 beste Spaanse romans van de 20e eeuw (recensies en 20.000 lezers) en in daaropvolgende canons.
Automatisch vertaald (origineel in Español). Zie het origineel
Bovenste 20
-
1
De familie van Pascual Duarte
Camilo José Cela, 1942. De herinneringen aan een ter dood veroordeelde man; luidde het enormeisme in.
-
2
Niets
Carmen Laforet, 1945. Andrea arriveert in het naoorlogse Barcelona; eerste Nadal-prijs, geschreven op 23-jarige leeftijd.
-
3
De bijenkorf
Camilo José Cela, 1951. Meer dan 300 karakters in Madrid in 1943; voor het eerst gepubliceerd in Buenos Aires door censuur.
-
4
Rustige tijd
Luis Martín-Santos, 1962. Een jonge onderzoeker in het Madrid van de jaren veertig; Hij vernieuwde de Spaanse roman.
-
5
Vijf uur met Mario
Miguel Delibes, 1966. Carmen waakt over haar overleden echtgenoot en geeft hem de schuld van een heel leven.
-
6
De Jarama
Rafael Sánchez Ferlosio, 1955. Een zondagse excursie langs de rivier; Nadal-prijs.
-
7
De heilige onschuldigen
Miguel Delibes, 1981. Azarias, de mooie vlieger en de heren van een boerderij in Extremadura.
-
8
De waarheid over de zaak Savolta
Eduardo Mendoza, 1975. Intriges in Barcelona van 1917-1919; opende de roman van de Overgang.
-
9
Requiem voor een Spaanse boer
Ramón J. Sender, 1953. Een priester herinnert zich de jonge Paco, neergeschoten in de burgeroorlog.
-
10
Tirannenvlaggen
Ramón del Valle-Inclán, 1926. Grot van een Amerikaanse dictator; voorloper van de dictatorroman.
-
11
Mist
Miguel de Unamuno, 1914. De "nivola" waarin Augusto Pérez ruzie gaat maken met zijn eigen auteur.
-
12
De gele regen
Julio Llamazares, 1988. De laatste bewoner van een verlaten stad in de Aragonese Pyreneeën.
-
13
De stad van wonderen
Eduardo Mendoza, 1986. Onofre Bouvila bloeit in het Barcelona van de twee universele tentoonstellingen.
-
14
Het pad
Miguel Delibes, 1950. Daniel el Ochuelo, de laatste nacht voordat hij zijn vallei verliet.
-
15
Late Age-spellen
Luis Landero, 1989. Een kantoormedewerker bedenkt via de telefoon het leven van een dichter; Nationale verhalenprijs.
-
16
De boom van de wetenschap
Pío Baroja, 1911. Andrés Hurtado, geneeskundestudent, en het pessimisme van '98.
-
17
Beatus Ille
Antonio Muñoz Molina, 1986. Een student onderzoekt in de fictieve Mágina een dichter die omkwam in de oorlog.
-
18
De achterkamer
Carmen Martín Gaite, 1978. Een schrijver en een nachtbezoeker; Nationale verhalenprijs.
-
19
Het maken van een rebel
Arturo Barea, 1941-1944. Autobiografische trilogie van Madrid tot Marokko en de burgeroorlog.
-
20
Hart zo wit
Javier Marías, 1992. Een tolk en een familiegeheim uit een zin van Macbeth.
Kandidaten
Ze halen de top 20 nog niet. Stem op hen om ze omhoog te brengen.
-
21
Tekenen van identiteit
Juan Goytisolo, 1966. Een verbannen fotograaf keert terug naar Barcelona; verboden in Spanje.
-
22
Laatste middagen met Teresa
Roman van Juan Marsé (1966) over Pijoaparte en een jonge vrouw uit de Barcelona-bourgeoisie; Korte Bibliotheekprijs.
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (12)
Releí Nada este verano, Carmen Laforet sigue siendo enorme.
La lluvia amarilla de Llamazares es pura poesía.
Los santos inocentes me la mandaron en el instituto y me dejó tocada. La película también.
Cinco horas con Mario la vi en teatro con Lola Herrera, impresionante.
Corazón tan blanco es la mejor de Marías, ese arranque...
Tiempo de silencio cambió la novela española, Martín-Santos murió muy joven.
Nada de Carmen Laforet primera, ¡qué alegría! Premio Nadal con 23 años.
Esta lista parece el temario de bachillerato jajaja
Es que son las mejores, por algo están en el temario 😉
La familia de Pascual Duarte y La colmena, Cela tenía mal carácter pero escribía como nadie.
Niebla de Unamuno sigue siendo modernísima, el personaje que va a hablar con el autor.
Falta Últimas tardes con Teresa de Marsé.