# Verlaine's beroemdste verzen

“De lange snikken van de violen van de herfst”, “Hij huilt in mijn hart”, “Muziek boven alles”: de verzen van Paul Verlaine die we uit ons hoofd leren, geverifieerd in de originele edities, met het gedicht en de bundel.

- 9 stemmen · 13 artikelen
- 25 feb 2026 · Amandine
- https://even.best/nl/l/4667/verlaine-s-beroemdste-verzen

## Bovenste 13

1. **De lange snikken / Van de violen / Van de herfst / Doet pijn aan mijn hart / Met een loomheid / Eentonig.** (1 · ▲1 ▼0) — “Herfstlied”, Saturniaanse gedichten (1866).
2. **Ik herinner me / Vroeger / En ik huil** (1 · ▲1 ▼0) — “Herfstlied”, Saturniaanse gedichten (1866).
3. **En ik ga / Naar de slechte wind / Die mij draagt ​​/ Deze kant op, die kant, / Zoals het / Dode blad.** (1 · ▲1 ▼0) — “Herfstlied”, Saturniaanse gedichten (1866).
4. **Ik heb vaak deze vreemde en indringende droom / Van een onbekende vrouw, van wie ik houd, en die van mij houdt** (1 · ▲1 ▼0) — “Mijn vertrouwde droom”, Poèmes saturniens (1866).
5. **Zeg, wat heb je hier gedaan / met je jeugd?** (1 · ▲1 ▼0) — Wijsheid (1880).
6. **Neem welsprekendheid en wring zijn nek!** (1 · ▲1 ▼0) — “Poëtische kunst”, Jadis et naguere (1884).
7. **Je ziel is een uitverkoren landschap / Dat charmante maskers en bergamasken gaan** (0 · ▲0 ▼0) — “Maanlicht”, Fêtes galantes (1869).
8. **Hier zijn vruchten, bloemen, bladeren en takken, / En dan is hier mijn hart, dat alleen voor jou klopt.** (0 · ▲0 ▼0) — “Groen”, Romantiek zonder woorden (1874).
9. **De lucht is, boven het dak, / Zo blauw, zo kalm!** (0 · ▲0 ▼0) — Wijsheid (1880), geschreven in de gevangenis.
10. **En al het andere is literatuur.** (0 · ▲0 ▼0) — “Poetic Art”, Jadis et naguere (1884), laatste vers.
11. **Het huilt in mijn hart / Terwijl het regent op de stad** (-1 · ▲0 ▼1) — Romances zonder woorden (1874).
12. **Het is inderdaad het ergste verdriet / Niet weten waarom, / Zonder liefde en zonder haat, / Mijn hart heeft zoveel pijn!** (-1 · ▲0 ▼1) — Romances zonder woorden (1874).
13. **Muziek boven alles** (-1 · ▲0 ▼1) — “Poëtische kunst”, Jadis et naguère (1884), eerste couplet.

Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.