# De beroemdste verzen van Eugenio Montale (met poëzie)

«Ik ben vaak de pijn van het leven tegengekomen», «Dit is pas vandaag kunnen we je vertellen: wat we niet zijn, wat we niet willen» en «Ik ging naar beneden en gaf je mijn arm, minstens een miljoen trappen»: de verzen van Eugenio Montale die iedereen zich herinnert, van Ossi di seppia tot Satura, met de poëzie waaruit ze voortkomen.

- 26 stemmen · 12 artikelen
- 20 jun 2024 · episodio_sardegna
- https://even.best/nl/l/5156/de-beroemdste-verzen-van-eugenio-montale-met-poezie

## Bovenste 12

1. **Luister naar mij, de gelauwerde dichters / bewegen zich alleen tussen de planten / met weinig gebruikte namen.** (4 · ▲4 ▼0) — «Citroenen», Inktvisbotten (1925).
2. **Ik ben vaak de pijn van het leven tegengekomen: / het was de gewurgde gorgelende stroom, / het was het opkrullen van het uitgedroogde / blad, het was het gevallen paard.** (3 · ▲3 ▼0) — «Ik ben vaak de pijn van het leven tegengekomen», Inktvisbotten (1925).
3. **Dit is het enige dat we je vandaag kunnen vertellen / wat we niet zijn, wat we niet willen.** (3 · ▲3 ▼0) — «Vraag ons niet om te spreken», Inktvisbotten (1925).
4. **De toevalligheden, de bedenkingen, / de valstrikken, de minachting van degenen die geloven / dat de werkelijkheid is wat je ziet.** (2 · ▲2 ▼0) — «Ik kwam naar beneden en gaf je mijn arm», Satura (1971).
5. **Misschien zal ik op een ochtend, terwijl ik door de glazige, dorre lucht loop en me omdraai, het wonder zien gebeuren: / het niets achter mij, de leegte achter / mij.** (2 · ▲2 ▼0) — «Misschien op een ochtend gaan», Inktvisbotten (1925).
6. **Het genie laat enkele sporen van zijn poot achter / zoals de haas in de sneeuw.** (2 · ▲2 ▼0) — «Het genie», Satura (1971).
7. **Ik ben hier omdat ik poëzie heb geschreven, een absoluut nutteloos product, maar bijna nooit schadelijk.** (2 · ▲2 ▼0) — Nobelprijstoespraak (1975).
8. **Ik ging naar beneden, gaf je mijn arm, minstens een miljoen trappen / en nu je er niet bent, is er bij elke stap leegte.** (1 · ▲2 ▼1) — «Ik kwam naar beneden en gaf je mijn arm», Satura (1971).
9. **Geluk bereikt, wij lopen/voor jou op het scherpst van de snede.** (1 · ▲1 ▼0) — «Geluk bereikt», Inktvisbotten (1925).
10. **De ware reden behoort toe aan degenen die zwijgen.** (1 · ▲1 ▼0) — «Ik ken de tijd», Inktvisbotten (1925).
11. **Een onverwachte gebeurtenis / is de enige hoop.** (0 · ▲1 ▼1) — «Voor de reis», Satura (1971).
12. **Het duurt te veel levens om er één te maken.** (-1 · ▲0 ▼1) — «De zomer», De gelegenheden (1939).

Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.