De Nobelprijzen voor Literatuur in de jaren negentig
De top 3 volgens 17 stemmen van mensen: Octavio Paz · Nadine Gordimer · Tony Morrison. (Bijgewerkt op 3 mei 2021.)
De tien schrijvers kenden van 1990 tot 1999 de Nobelprijs voor de Literatuur toe, waaronder José Saramago, de enige Nobelprijswinnaar in de Portugese taal.
Automatisch vertaald (origineel in Português). Zie het origineel
Bovenste 10
-
1
Octavio Paz
Mexico, 1990. Het labyrint van eenzaamheid.
-
2
Nadine Gordimer
Zuid-Afrika, 1991. Romans tegen de apartheid.
-
3
Tony Morrison
Verenigde Staten, 1993. Geliefden en de herinnering aan de slavernij.
-
4
Kenzaburō OE
Japan, 1994. Een persoonlijke vraag.
-
5
Dario Fo
Italië, 1997. Toneelschrijver en acteur in Accidental Death of an Anarchist.
-
6
Günter Gras
Duitsland, 1999. De trommel.
-
7
Derek Walcott
Santa Lúcia, 1992. Het epische gedicht Omeros.
-
8
José Saramago
Portugal, 1998. Essay over blindheid; de enige Nobelprijs in het Portugees.
-
9
Seamus Heaney
Ierland, 1995. Dichter van het Ierse platteland en de problemen.
-
10
Wislawa Szymborska
Polen, 1996. Ironische en heldere poëzie.
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (9)
Kenzaburō Ōe, menos lido mas enorme.
Saramago, o único Nobel em língua portuguesa, orgulho!
Szymborska, poesia simples e profunda.
Toni Morrison, Amada é um livro inesquecível.
Seamus Heaney, o maior poeta irlandês desde Yeats.
Octavio Paz, O Labirinto da Solidão.
Que década de Nobel!
Günter Grass fechando o século com O Tambor.
Dario Fo, o Nobel mais divertido.