# Najlepsze filmy dokumentalne wszechczasów

Pierwsza dziesiątka ankiety dokumentalnej Sight & Sound (ponad 200 krytyków i 100 twórców filmowych), a następnie dokumenty najbardziej chwalone przez krytyków i publiczność.

- 120 głosów · 24 elementów
- 11 lut 2023 · austinartnerd
- https://even.best/pl/l/111/najlepsze-filmy-dokumentalne-wszechczasow

## Najlepsze 20

1. **Szoa** (10 · ▲10 ▼0) — Claude Lanzmann, Francja, 1985. Dziewięć i pół godziny zeznań o Holokauście, bez materiałów archiwalnych.
2. **Człowiek z kamerą filmową** (7 · ▲8 ▼1) — Dziga Wiertow, ZSRR, 1929. Dzień w sowieckich miastach bez aktorów i napisów; numerem jeden w ankiecie Sight & Sound.
3. **Kronika lata** (7 · ▲8 ▼1) — Jean Rouch i Edgar Morin, Francja, 1961. „Czy jesteś szczęśliwy?” pytano na ulicach Paryża; założycielskie dzieło cinéma vérité.
4. **Bezpłatne solo** (7 · ▲7 ▼0) — Elizabeth Chai Vasarhelyi i Jimmy Chin, 2018. Alex Honnold wspina się na El Capitan bez lin; Oscar dla najlepszego filmu dokumentalnego.
5. **Noc i mgła** (6 · ▲7 ▼1) — Alain Resnais, Francja, 1955. 32 minuty, które kontrastują kolorowe puste obozy z czarno-białymi obrazami archiwalnymi.
6. **Cienka niebieska linia** (6 · ▲7 ▼1) — Errol Morris, USA, 1988. Śledztwo pomogło uwolnić Randalla Adamsa, niesłusznie skazanego na śmierć.
7. **Hoopowe sny** (5 · ▲6 ▼1) — Steve James, USA, 1994. Pięć lat po dwójce nastolatków z Chicago, którzy marzą o NBA.
8. **Nanook Północy** (5 · ▲5 ▼0) — Robert Flaherty, USA, 1922. Życie rodziny Inuków w arktycznym Quebecu; pierwszy pełnometrażowy film dokumentalny.
9. **Nie oglądaj się wstecz** (4 · ▲5 ▼1) — D. A. Pennebaker, USA, 1967. Trasa koncertowa Boba Dylana w Wielkiej Brytanii w 1965 r., rozpoczynająca się kartami dźwiękowymi „Subterranean Homesick Blues”.
10. **Grizzly Człowiek** (4 · ▲4 ▼0) — Werner Herzog, 2005. Materiał filmowy Timothy'ego Treadwella przedstawiający życie wśród niedźwiedzi na Alasce.
11. **Bez Soleila** (3 · ▲4 ▼1) — Chris Marker, Francja, 1982. Film-esej z listów pomiędzy Japonią, Gwineą Bissau i Islandią.
12. **Szare Ogrody** (3 · ▲4 ▼1) — Albert i David Maysles, USA, 1975. Duża Edie i Mała Edie Beale, krewni Jackie Kennedy'ego, w ich niszczejącej rezydencji.
13. **Sprzedawca** (2 · ▲3 ▼1) — Albert i David Maysles oraz Charlotte Zwerin, USA, 1969. Domokrążni sprzedawcy Biblii w Nowej Anglii i na Florydzie.
14. **Paryż płonie** (2 · ▲3 ▼1) — Jennie Livingston, USA, 1990. Kultura balowa i moda w Nowym Jorku lat 80.
15. **Historie, które opowiadamy** (2 · ▲3 ▼1) — Sarah Polley, Kanada, 2012. Polley bada tajemnicę własnej rodziny.
16. **Serca ciemności: apokalipsa filmowca** (2 · ▲3 ▼1) — Fax Bahr, George Hickenlooper i Eleanor Coppola, 1991. Chaotyczne zdjęcia do „Czasu apokalipsy”.
17. **Zbliżenie** (1 · ▲2 ▼1) — Abbas Kiarostami, Iran, 1990. Mężczyzna wcielający się w reżysera Mohsena Makhmalbafa odtwarza swoją historię.
18. **Hrabstwo Harlan, USA** (1 · ▲1 ▼0) — Barbara Kopple, USA, 1976. Strajk górników w Kentucky sfilmowany z linii pikiet; Oscar dla najlepszego filmu dokumentalnego.
19. **Człowiek na drucie** (1 · ▲1 ▼0) — Film Jamesa Marsha z 2008 roku, opowiadający o spacerze Philippe'a Petita po linie po linie między Bliźniaczymi Wieżami w 1974 roku; Oscar dla najlepszego filmu dokumentalnego.
20. **Ostatni Walc** (1 · ▲1 ▼0) — Film z koncertu Martina Scorsese z 1978 roku, przedstawiający pożegnalny występ zespołu w Winterland w San Francisco.
21. **Zbieracze i ja** (0 · ▲3 ▼3) — Agnès Varda, Francja, 2000. Ludzie zbierający to, co inni wyrzucają, sfilmowani małym aparatem cyfrowym.
22. **Koyaanisqatsi** (0 · ▲1 ▼1) — Bezsłowny film Godfreya Reggio z 1982 roku, przedstawiający krajobrazy i miasta z muzyką Philipa Glassa.
23. **Akt Zabijania** (-1 · ▲1 ▼2) — Joshua Oppenheimer, 2012. Indonezyjscy przywódcy szwadronów śmierci odtwarzają swoje zabójstwa z lat 1965–66 jako gatunki filmowe.
24. **W poszukiwaniu Sugar Mana** (-2 · ▲1 ▼3) — Malik Bendjelloul, 2012. Zapomniany piosenkarz Rodriguez, gwiazda w Republice Południowej Afryki nie wiedząc o tym; Oskar.

Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.