Nagrody Nobla w dziedzinie chemii lat 90
Top 3 według 190 głosów od osób: Eliasa Jamesa Coreya · Richarda R. Ernsta · Roberta Curla. (Zaktualizowano 6 wrz 2022.)
Wszyscy laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w latach 1990–1999, z rokiem i oficjalną motywacją Fundacji Nobla. Które odkrycie uważasz za najważniejsze?
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Español). Zobacz oryginał
Najlepsze 18
-
1
Eliasa Jamesa Coreya
1990. Za rozwój teorii i metodologii syntezy organicznej.
-
2
Richarda R. Ernsta
1991. Za wkład w rozwój metodologii spektrometrii magnetycznego rezonansu jądrowego wysokiej rozdzielczości.
-
3
Roberta Curla
1996. Za odkrycie fulerenów.
-
4
Rudolph A. Marcus
1992. Za wkład w teorię reakcji przeniesienia elektronu w układach chemicznych.
-
5
Jerzy Andrzej Ola
1994. Za wkład w chemię karbokationów.
-
6
Kary'ego Mullisa
1993. Za wkład w rozwój metod chemicznych opartych na DNA [...] za wynalezienie metody reakcji łańcuchowej polimerazy.
-
7
Mario J. Molina
1995. Za prace z zakresu chemii atmosfery, zwłaszcza w zakresie powstawania i rozpadu ozonu.
-
8
Michaela Smitha
1993. Za wkład w rozwój metod chemicznych opartych na DNA [...] za zasadniczy wkład w ustanowienie bezpośredniej mutagenezy opartej na oligonukleotydach oraz za rozwój badań nad białkami.
-
9
Franka Sherwooda Rowlanda
1995. Za prace z zakresu chemii atmosfery, zwłaszcza w zakresie powstawania i rozpadu ozonu.
-
10
Harolda Kroto
1996. Za odkrycie fulerenów.
-
11
Waltera Kohna
1998. Za rozwój teorii funkcjonału gęstości.
-
12
Paula J. Crutzena
1995. Za prace z zakresu chemii atmosfery, zwłaszcza w zakresie powstawania i rozpadu ozonu.
-
13
Johna E. Walkera
1997. W celu wyjaśnienia mechanizmu enzymatycznego leżącego u podstaw syntezy trifosforanu adenozyny (ATP).
-
14
Jens C. Skou
1997. Za pierwsze odkrycie enzymu transportującego jony, Na+, K+ -ATPazy.
-
15
Paula D. Boyera
1997. W celu wyjaśnienia mechanizmu enzymatycznego leżącego u podstaw syntezy trifosforanu adenozyny (ATP).
-
16
Richarda Smalleya
1996. Za odkrycie fulerenów.
-
17
Ahmeda Zewaila
1999. Za badania stanów przejściowych reakcji chemicznych z wykorzystaniem spektroskopii femtosekundowej.
-
18
Johna Pople’a
1998. Za rozwój metod obliczeniowych w chemii kwantowej.
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (7)
Olah y los carbocationes.
Corey y la retrosíntesis, la base de la química orgánica moderna.
Crutzen, Molina y Rowland salvaron la capa de ozono.
Kary Mullis y la PCR, que luego conocimos todos en la pandemia.
Mario Molina, primer mexicano con Nobel de Química, por la capa de ozono.
Ernst y la resonancia magnética nuclear.
Kroto, Curl y Smalley, el fullereno, ¡una pelota de fútbol de carbono!