Laureaci Pokojowej Nagrody Nobla w latach 1910-1929
Top 3 według 28 głosów od osób: Stałe Międzynarodowe Biuro Pokoju · Alfreda Frieda · Christiana Lange. (Zaktualizowano 14 lut 2023.)
Każdy laureat Pokojowej Nagrody Nobla w latach 1910–1929, wraz z rokiem i oficjalnym cytatem Fundacji Nobla. Kto na to najbardziej zasłużył?
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w English). Zobacz oryginał
Najlepsze 18
-
1
Stałe Międzynarodowe Biuro Pokoju
1910. Za działanie jako łącznik pomiędzy stowarzyszeniami pokojowymi różnych krajów i pomoc w organizowaniu światowych zgromadzeń międzynarodowego ruchu pokojowego.
-
2
Alfreda Frieda
1911. Za wysiłek demaskowania i zwalczania tego, co uważa za główną przyczynę wojny, czyli anarchii w stosunkach międzynarodowych.
-
3
Christiana Lange
1921. Za całokształt wkładu w sprawę pokoju i zorganizowanego internacjonalizmu.
-
4
Charlesa G. Dawesa
1925. Za kluczową rolę w urzeczywistnieniu Planu Dawesa.
-
5
Henriego La Fontaine’a
1913. Za niezrównany wkład w organizację pokojowego internacjonalizmu.
-
6
Fridtjof Nansen
1922. Za wiodącą rolę w repatriacji jeńców wojennych, w międzynarodowej akcji pomocy oraz jako Wysoki Komisarz Ligi Narodów ds. uchodźców.
-
7
Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża
1917. Za trud opieki nad rannymi żołnierzami i jeńcami wojennymi oraz ich rodzinami.
-
8
Woodrowa Wilsona
1919. Za rolę założyciela Ligi Narodów.
-
9
Leon Bourgeois
1920. Za wieloletni wkład w sprawę pokoju i sprawiedliwości oraz wybitną rolę w utworzeniu Ligi Narodów.
-
10
Aristide Briand
1926. Za kluczową rolę w doprowadzeniu do Traktatu Locarno.
-
11
Gustava Stresemanna
1926. Za kluczową rolę w doprowadzeniu do Traktatu Locarno.
-
12
Ferdynanda Buissona
1927. Za wkład w ukształtowanie się we Francji i Niemczech opinii publicznej opowiadającej się za pokojową współpracą międzynarodową.
-
13
Ludwiga Quidde’a
1927. Za wkład w ukształtowanie się we Francji i Niemczech opinii publicznej opowiadającej się za pokojową współpracą międzynarodową.
-
14
Tobiasz Asser
1911. Za rolę współzałożyciela Institut de droit International, inicjatora Konferencji Międzynarodowego Prawa Prywatnego (Conférences de Droit International privé) w Hadze i pioniera w dziedzinie międzynarodowych stosunków prawnych.
-
15
Korzeń Elihu
1912. Za doprowadzenie do lepszego zrozumienia między krajami Ameryki Północnej i Południowej oraz zainicjowanie ważnych porozumień arbitrażowych między Stanami Zjednoczonymi a innymi krajami.
-
16
Hjalmara Brantinga
1921. Za całokształt wkładu w sprawę pokoju i zorganizowanego internacjonalizmu.
-
17
Sir Austena Chamberlaina
1925. Za kluczową rolę w doprowadzeniu do Traktatu Locarno.
-
18
Franka Billingsa Kellogga
1929. Za kluczową rolę w doprowadzeniu do paktu Kellogga-Brianda.
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (1)
Nansen and his passport for refugees, a true humanitarian.