Laureaci Pokojowej Nagrody Nobla z lat 90
Top 3 według 58 głosów od osób: Michaił Siergiejewicz Gorbaczow · Aung San Suu Kyi · Rigoberta Menchú Tum. (Zaktualizowano 14 cze 2020.)
Wszyscy laureaci Pokojowej Nagrody Nobla w latach 1990-1999, z rokiem i oficjalną motywacją Fundacji Nobla. Kto na to bardziej zasłużył?
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Español). Zobacz oryginał
Najlepsze 17
-
1
Michaił Siergiejewicz Gorbaczow
1990. Za zasadniczą rolę, jaką odegrał w radykalnych zmianach w stosunkach Wschód-Zachód.
-
2
Aung San Suu Kyi
1991. Za pokojową walkę o demokrację i prawa człowieka.
-
3
Rigoberta Menchú Tum
1992. Za walkę o sprawiedliwość społeczną i pojednanie etnokulturowe w oparciu o poszanowanie praw ludności tubylczej.
-
4
Jasir Arafat
1994. Za wysiłki na rzecz pokoju na Bliskim Wschodzie.
-
5
Międzynarodowa kampania na rzecz zakazu min przeciwpiechotnych
1997. Za działalność na rzecz zakazu i usuwania min przeciwpiechotnych.
-
6
Nelsona Mandeli
1993. Za działalność na rzecz pokojowego zakończenia reżimu apartheidu i położenie podwalin pod nową demokratyczną Republikę Południowej Afryki.
-
7
Szymona Peresa
1994. Za wysiłki na rzecz pokoju na Bliskim Wschodzie.
-
8
Józefa Rotblata
1995. Za wysiłki na rzecz ograniczenia roli broni nuklearnej w polityce międzynarodowej i, w dłuższej perspektywie, wyeliminowania tej broni.
-
9
Davida Trimble’a
1998. Za wysiłki na rzecz znalezienia pokojowego rozwiązania konfliktu w Irlandii Północnej.
-
10
Carlosa Felipe Ximenesa Belo
1996. Za działalność na rzecz sprawiedliwego i pokojowego rozwiązania konfliktu w Timorze Wschodnim.
-
11
Izaaka Rabina
1994. Za wysiłki na rzecz pokoju na Bliskim Wschodzie.
-
12
Konferencja Pugwash
1995. Za wysiłki na rzecz ograniczenia roli broni nuklearnej w polityce międzynarodowej i, w dłuższej perspektywie, wyeliminowania tej broni.
-
13
Jody Williams
1997. Za działalność na rzecz zakazu i usuwania min przeciwpiechotnych.
-
14
Jose Ramos-Horta
1996. Za działalność na rzecz sprawiedliwego i pokojowego rozwiązania konfliktu w Timorze Wschodnim.
-
15
Lekarze bez Granic
1999. W uznaniu pionierskiej pracy humanitarnej organizacji na kilku kontynentach.
-
16
Fryderyk de Klerk
1993. Za działalność na rzecz pokojowego zakończenia reżimu apartheidu i położenie podwalin pod nową demokratyczną Republikę Południowej Afryki.
-
17
Johna Hume’a
1998. Za wysiłki na rzecz znalezienia pokojowego rozwiązania konfliktu w Irlandii Północnej.
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (2)
Mandela y De Klerk juntos, el fin del apartheid.
Rigoberta Menchú, orgullo de Guatemala.