# Najlepsze argentyńskie albumy rockowe

10 najlepszych ze 100 najlepszych krajowych albumów rockowych magazynu Rolling Stone Argentina, z Artaudem na pierwszym miejscu i niezbędnymi klasykami, które uzupełniają listę.

- 7 głosów · 25 elementów
- 29 mar 2026 · rocío lombardi
- https://even.best/pl/l/279/najlepsze-argentynskie-albumy-rockowe

## Najlepsze 25

1. **Era głupoty — Podzieleni** (1 · ▲1 ▼0) — 1993. Ricardo Mollo i Diego Arnedo ze swoją wersją „El arriero” i „Qué ves”.
2. **Rower — Serú Girán** (1 · ▲1 ▼0) — 1980. „Alicja w wiejskiej piosence” i „Rozbroić i krwawić”.
3. **Ryba 2 — Wściekła ryba** (1 · ▲1 ▼0) — 1973. Podwójny album hard rocka i psychodelii.
4. **Przejście z łóżka do salonu — Charly García** (1 · ▲1 ▼0) — 1982. Jego pierwszy solowy album z „No Bombardeen Buenos Aires”.
5. **Łyk! — Patricio Rey i jego rundy z ricottą** (1 · ▲1 ▼0) — 1985. Debiut Redondos, publikacja własna.
6. **Artaud – Szalona Ryba** (0 · ▲0 ▼0) — 1973. Właściwie solowy album Luisa Alberto Spinetty; numer jeden na liście Rolling Stone Argentina.
7. **Nowoczesne kliknięcia — Charly García** (0 · ▲0 ▼0) — 1983. Nagrano w Nowym Jorku, utwory „We kontynuuj uderzanie poniżej” i „The Dinozaury”.
8. **Oktubre — Patricio Rey i jego Redonditos de Ricota** (0 · ▲0 ▼0) — 1986. El Indio Solari i Skay Beilinson z utworami „Ji hee hee” i „Fuegos de Octubre”.
9. **Podzieleni przez szczęście – Sumo** (0 · ▲0 ▼0) — 1985. Oficjalny debiut Luca Prodana filmem „Głupia blondynka”.
10. **Trzydzieści minut życia — Moris** (0 · ▲0 ▼0) — 1970. Mauricio Birabent i „El Oso”, jeden z filarów hiszpańskiego rocka.
11. **Piosenka o zwierzętach — Soda Stereo** (0 · ▲0 ▼0) — 1990. „Lekka muzyka”, „Herbata dla trzech” i najbardziej rockowe brzmienie tria.
12. **Wysoki brud — Andrés Calamaro** (0 · ▲0 ▼0) — 1997. Nagrano w Nowym Jorku z "Flaca" i "Loco"; jeden z najlepiej sprzedających się argentyńskich albumów rockowych.
13. **Tłuszcz stolic — Serú Girán** (0 · ▲0 ▼0) — 1979. Charly García i David Lebón przeciwko frywolności mediów w czasach dyktatury.
14. **Wyznania zimowe — Sui Generis** (0 · ▲0 ▼0) — 1973. Charly García i Nito Mestre, „Scratch the Stones” i „Kiedy zaczynam być sam”.
15. **Życie – Sui Generis** (0 · ▲0 ▼0) — 1972. Debiut duetu utworem „Pieśń na moją śmierć”.
16. **Kamikadze – Luis Alberto Spinetta** (0 · ▲0 ▼0) — 1982. Jeden z jego najbardziej intymnych albumów, z „Barro być może”.
17. **Krwawiąca Brzoskwinia — Niewidzialna** (0 · ▲0 ▼0) — 1975. Spinetta w najbardziej postępowym stadium.
18. **Znaki — Soda Stereo** (0 · ▲0 ▼0) — 1986. „American Blind” i kontynentalny skok grupy.
19. **Baión dla idiotycznego oka – Patricio Rey i jego Redonditos de Ricota** (0 · ▲0 ▼0) — 1988. „Pokonani zwycięzcy” i „Cały kij”.
20. **Puff – Gustavo Cerati** (0 · ▲0 ▼0) — 1999. Elektronika, orkiestra i „Most”.
21. **Miasto biednych serc — Fito Páez** (0 · ▲0 ▼0) — 1987. Napisane po morderstwie babci, ciotki i gospodyni w 1986; Najciemniejszy album Fito.
22. **Miłość za miłością — Fito Páez** (0 · ▲0 ▼0) — 1992. Najlepiej sprzedający się album w historii argentyńskiego rocka.
23. **Przybycie małp – Sumo** (0 · ▲0 ▼0) — 1986. „Mañana en el Abasto” i „Stare octy”.
24. **Manal – Manal** (-1 · ▲0 ▼1) — 1970. Blues rock z Buenos Aires autorstwa Javiera Martíneza, Claudio Gabisa i Alejandro Mediny.
25. **Migdał – Migdał** (-1 · ▲0 ▼1) — 1969. Spinetta w wieku 19 lat, „Dziewczyna (papierowe oczy)” i klaun na okładce.

Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.