# Najlepsze hiszpańskie filmy w historii

TOP 10 świetnego badania Caimána Cuadernos de Cine, w którym wzięło udział 350 ekspertów (krytyków, historyków, programistów) oraz tytuły, które najczęściej powtarzają się w innych rankingach i wśród widzów FilmAffinity.

- 28 głosów · 25 elementów
- 13 sty 2024 · versionoriginal
- https://even.best/pl/l/282/najlepsze-hiszpanskie-filmy-w-historii

## Najlepsze 25

1. **Wiridiana** (2 · ▲3 ▼1) — Luis Buñuel, 1961. Nowicjusz, kilku żebraków i bluźniercza Ostatnia Wieczerza; Złota Palma i zakazana w Hiszpanii. Numer jeden Caymana.
2. **Spokojny** (2 · ▲3 ▼1) — Luis García Berlanga, 1961. Akcja „Posadź biednego przy stole” w Wigilię; nominowany do Oscara.
3. **południe** (2 · ▲3 ▼1) — Víctor Erice, 1983. Estrella i tajemnica ojca; niedokończone arcydzieło.
4. **Kat** (2 · ▲2 ▼0) — Luis García Berlanga, 1963. Pracownik domu pogrzebowego dziedziczy po teściu posadę kata.
5. **Zachwyt** (2 · ▲2 ▼0) — Iván Zulueta, 1979. Reżyser w kryzysie, bohaterka i kamera, która pochłania każdego, kto filmuje.
6. **Polowanie** (1 · ▲2 ▼1) — Carlos Saura, 1966. Trzej weterani wojny secesyjnej na polowaniu na króliki; Srebrny Niedźwiedź w Berlinie.
7. **Duch ula** (1 · ▲1 ▼0) — Víctor Erice, 1973. Ana Torrent i Frankenstein kina objazdowego w powojennej Kastylii.
8. **Dziwna podróż** (1 · ▲1 ▼0) — Fernando Fernán-Gómez, 1964. Zbrodnia w madryckim miasteczku inspirowana prawdziwą sprawą.
9. **Rozczarowanie** (1 · ▲1 ▼0) — Jaime Chávarri, 1976. Rodzina frankistowskiego poety Leopoldo Panero rozlicza się przed kamerą.
10. **Tristana** (1 · ▲1 ▼0) — Luis Buñuel, 1970. Catherine Deneuve i Fernando Rey w Toledo na podstawie Galdós.
11. **Pigwowe słońce** (1 · ▲1 ▼0) — Víctor Erice, 1992. Malarz Antonio López próbuje namalować pigwę; Nagroda Jury w Cannes.
12. **Poniedziałki w słońcu** (1 · ▲1 ▼0) — Fernando León de Aranoa, 2002. Javier Bardem i część bezrobotnych ze stoczni w Vigo; pięć Goyi.
13. **do morza** (1 · ▲1 ▼0) — Alejandro Amenábar, 2004. Javier Bardem jako Ramón Sampedro; Oscar dla najlepszego filmu zagranicznego.
14. **Świat toczy się dalej** (0 · ▲0 ▼0) — Fernando Fernán-Gómez, 1963. Dwie siostry naprzeciw siebie w najbiedniejszym Madrycie; ocenzurowane i odkryte na nowo kilkadziesiąt lat później.
15. **Witamy, panie Marshall** (0 · ▲0 ▼0) — Luis García Berlanga, 1953. Villar del Río przebiera się za andaluzyjskie miasto, aby przyjąć Amerykanów.
16. **Święci niewinni** (0 · ▲0 ▼0) — Mario Camus, 1984. Paco Rabal i Alfredo Landa, wspólna nagroda za interpretację w Cannes; powieść Delibesa.
17. **Hoduj wrony** (0 · ▲0 ▼0) — Carlos Saura, 1976. Znowu Ana Torrent i „Porque te vas” Jeanette; Nagroda Specjalna Jury w Cannes.
18. **Śmierć rowerzysty** (0 · ▲0 ▼0) — Juan Antonio Bardem, 1955. Para kochanków potrąca rowerzystę i ucieka; Nagroda Krytyków w Cannes.
19. **Główna ulica** (0 · ▲0 ▼0) — Juan Antonio Bardem, 1956. Betsy Blair i okrutny żart w stolicy prowincji.
20. **Wózek** (0 · ▲0 ▼0) — Marco Ferreri, 1960. José Isbert chce mieć wózek dla inwalidy jak jego przyjaciele; scenariusz: Rafael Azcona.
21. **Strzelba narodowa** (0 · ▲0 ▼0) — Luis García Berlanga, 1978. Polowanie na ministrów i arystokratów w ostatnich latach reżimu Franco.
22. **Labirynt Pana** (0 · ▲0 ▼0) — Guillermo del Toro, 2006. Koprodukcja hiszpańsko-meksykańska w powojennej Hiszpanii; trzy Oscary i siedem Goi.
23. **Świt, który nie jest mały** (0 · ▲0 ▼0) — José Luis Cuerda, 1989. Absurdalna komedia kultowa w miasteczku w górach Albacete.
24. **Wszystko o mojej matce** (-1 · ▲0 ▼1) — Pedro Almodóvar, 1999. Cecilia Roth w Barcelonie; Oscar dla najlepszego filmu zagranicznego.
25. **Kłusownicy** (-1 · ▲0 ▼1) — José Luis Borau, 1975. Kłusownik i jego matka w kastylijskim lesie; Złota Muszla w San Sebastian.

Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.