# Najlepsze powieści hiszpańskie XX wieku

Powieści autorów hiszpańskich wydane w latach 1900–2000, które znajdują się na liście 100 najlepszych powieści hiszpańskich XX wieku magazynu El Mundo (recenzje i 20 000 czytelników) oraz w kolejnych kanonach.

- 725 głosów · 22 elementów
- 10 sie 2023 · Mercedes Álvarez Diez
- https://even.best/pl/l/286/najlepsze-powiesci-hiszpanskie-xx-wieku

## Najlepsze 20

1. **Rodzina Pascuala Duarte** (60 · ▲64 ▼4) — Camilo José Cela, 1942. Wspomnienia człowieka skazanego na śmierć; zainaugurował ogromnieizm.
2. **Nic** (57 · ▲75 ▼18) — Carmen Laforet, 1945. Andrea przybywa do powojennej Barcelony; pierwsza nagroda Nadala, napisana w wieku 23 lat.
3. **Ul** (54 · ▲56 ▼2) — Camilo José Cela, 1951. Ponad 300 postaci w Madrycie w 1943; po raz pierwszy opublikowany w Buenos Aires przez cenzurę.
4. **Spokojny czas** (44 · ▲48 ▼4) — Luis Martín-Santos, 1962. Młody badacz w Madrycie, lata 40.; Odnowił powieść hiszpańską.
5. **Pięć godzin z Mario** (29 · ▲33 ▼4) — Miguel Delibes, 1966. Carmen czuwa nad zmarłym mężem i obwinia go o całe życie.
6. **Jarama** (28 · ▲31 ▼3) — Rafael Sánchez Ferlosio, 1955. Niedzielna wycieczka nad rzekę; Nagroda Nadala.
7. **Święci niewinni** (26 · ▲35 ▼9) — Miguel Delibes, 1981. Azarias, ładny latawiec i panowie z wiejskiego domu w Estremadurze.
8. **Prawda o sprawie Savolty** (24 · ▲25 ▼1) — Eduardo Mendoza, 1975. Intryga w Barcelonie 1917-1919; otworzył powieść Przejście.
9. **Requiem dla hiszpańskiego chłopa** (23 · ▲27 ▼4) — Ramón J. Sender, 1953. Ksiądz wspomina młodego Paco, zastrzelonego podczas wojny secesyjnej.
10. **Flagi Tyrana** (22 · ▲27 ▼5) — Ramón del Valle-Inclán, 1926. Grota amerykańskiego dyktatora; prekursor powieści o dyktatorze.
11. **Mgła** (21 · ▲22 ▼1) — Miguel de Unamuno, 1914. „Nivola”, w której Augusto Pérez kłóci się ze swoim autorem.
12. **Żółty deszcz** (20 · ▲24 ▼4) — Julio Llamazares, 1988. Ostatni mieszkaniec opuszczonego miasta w Pirenejach Aragońskich.
13. **Miasto cudów** (20 · ▲22 ▼2) — Eduardo Mendoza, 1986. Onofre Bouvila prosperuje w Barcelonie na dwóch wystawach uniwersalnych.
14. **Ścieżka** (18 · ▲23 ▼5) — Miguel Delibes, 1950. Daniel el Ochuelo, ostatnia noc przed opuszczeniem swojej doliny.
15. **Gry w późnym wieku** (18 · ▲21 ▼3) — Luis Landero, 1989. Urzędnik wymyśla przez telefon życie poety; Krajowa Nagroda Narracyjna.
16. **Drzewo nauki** (16 · ▲18 ▼2) — Pío Baroja, 1911. Andrés Hurtado, student medycyny i pesymizm lat 98.
17. **Beatus Ille** (16 · ▲17 ▼1) — Antonio Muñoz Molina, 1986. Student prowadzi śledztwo w sprawie poety, który zginął na wojnie w fikcyjnej Máginie.
18. **Pokój na zapleczu** (13 · ▲17 ▼4) — Carmen Martín Gaite, 1978. Pisarka i nocny gość; Krajowa Nagroda Narracyjna.
19. **Tworzenie buntownika** (12 · ▲14 ▼2) — Arturo Barea, 1941-1944. Autobiograficzna trylogia od Madrytu po Maroko i wojnę domową.
20. **Serce takie białe** (10 · ▲18 ▼8) — Javier Marías, 1992. Tłumacz i tajemnica rodzinna z frazy z Makbeta.
21. **Znaki tożsamości** (9 · ▲14 ▼5) — Juan Goytisolo, 1966. Fotograf na wygnaniu wraca do Barcelony; zabronione w Hiszpanii.
22. **Ostatnie popołudnia z Teresą** (3 · ▲3 ▼0) — Powieść Juana Marsé (1966) o Pijoaparte i młodej kobiecie z barcelońskiej burżuazji; Krótka Nagroda Biblioteczna.

Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.