Przejdź do treści
even.best

Najlepsze powieści hiszpańskie XX wieku

Top 3 według 725 głosów od osób: Rodzina Pascuala Duarte · Nic · Ul. (Zaktualizowano 7 sty 2026.)

Powieści autorów hiszpańskich wydane w latach 1900–2000, które znajdują się na liście 100 najlepszych powieści hiszpańskich XX wieku magazynu El Mundo (recenzje i 20 000 czytelników) oraz w kolejnych kanonach.

Mercedes Álvarez Diez · · 22 elementów · 725 głosów · 12 komentarzy · zaktualizowano 7 sty 2026

Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Español). Zobacz oryginał

Najlepsze 20

  1. 1

    Rodzina Pascuala Duarte

    Camilo José Cela, 1942. Wspomnienia człowieka skazanego na śmierć; zainaugurował ogromnieizm.

    ▲ 64 ▼ 4

    60
  2. 2

    Nic

    Carmen Laforet, 1945. Andrea przybywa do powojennej Barcelony; pierwsza nagroda Nadala, napisana w wieku 23 lat.

    ▲ 75 ▼ 18

    57
  3. 3

    Ul

    Camilo José Cela, 1951. Ponad 300 postaci w Madrycie w 1943; po raz pierwszy opublikowany w Buenos Aires przez cenzurę.

    ▲ 56 ▼ 2

    54
  4. 4

    Spokojny czas

    Luis Martín-Santos, 1962. Młody badacz w Madrycie, lata 40.; Odnowił powieść hiszpańską.

    ▲ 48 ▼ 4

    44
  5. 5

    Pięć godzin z Mario

    Miguel Delibes, 1966. Carmen czuwa nad zmarłym mężem i obwinia go o całe życie.

    ▲ 33 ▼ 4

    29
  6. 6

    Jarama

    Rafael Sánchez Ferlosio, 1955. Niedzielna wycieczka nad rzekę; Nagroda Nadala.

    ▲ 31 ▼ 3

    28
  7. 7

    Święci niewinni

    Miguel Delibes, 1981. Azarias, ładny latawiec i panowie z wiejskiego domu w Estremadurze.

    ▲ 35 ▼ 9

    26
  8. 8

    Prawda o sprawie Savolty

    Eduardo Mendoza, 1975. Intryga w Barcelonie 1917-1919; otworzył powieść Przejście.

    ▲ 25 ▼ 1

    24
  9. 9

    Requiem dla hiszpańskiego chłopa

    Ramón J. Sender, 1953. Ksiądz wspomina młodego Paco, zastrzelonego podczas wojny secesyjnej.

    ▲ 27 ▼ 4

    23
  10. 10

    Flagi Tyrana

    Ramón del Valle-Inclán, 1926. Grota amerykańskiego dyktatora; prekursor powieści o dyktatorze.

    ▲ 27 ▼ 5

    22
  11. 11

    Mgła

    Miguel de Unamuno, 1914. „Nivola”, w której Augusto Pérez kłóci się ze swoim autorem.

    ▲ 22 ▼ 1

    21
  12. 12

    Żółty deszcz

    Julio Llamazares, 1988. Ostatni mieszkaniec opuszczonego miasta w Pirenejach Aragońskich.

    ▲ 24 ▼ 4

    20
  13. 13

    Miasto cudów

    Eduardo Mendoza, 1986. Onofre Bouvila prosperuje w Barcelonie na dwóch wystawach uniwersalnych.

    ▲ 22 ▼ 2

    20
  14. 14

    Ścieżka

    Miguel Delibes, 1950. Daniel el Ochuelo, ostatnia noc przed opuszczeniem swojej doliny.

    ▲ 23 ▼ 5

    18
  15. 15

    Gry w późnym wieku

    Luis Landero, 1989. Urzędnik wymyśla przez telefon życie poety; Krajowa Nagroda Narracyjna.

    ▲ 21 ▼ 3

    18
  16. 16

    Drzewo nauki

    Pío Baroja, 1911. Andrés Hurtado, student medycyny i pesymizm lat 98.

    ▲ 18 ▼ 2

    16
  17. 17

    Beatus Ille

    Antonio Muñoz Molina, 1986. Student prowadzi śledztwo w sprawie poety, który zginął na wojnie w fikcyjnej Máginie.

    ▲ 17 ▼ 1

    16
  18. 18

    Pokój na zapleczu

    Carmen Martín Gaite, 1978. Pisarka i nocny gość; Krajowa Nagroda Narracyjna.

    ▲ 17 ▼ 4

    13
  19. 19

    Tworzenie buntownika

    Arturo Barea, 1941-1944. Autobiograficzna trylogia od Madrytu po Maroko i wojnę domową.

    ▲ 14 ▼ 2

    12
  20. 20

    Serce takie białe

    Javier Marías, 1992. Tłumacz i tajemnica rodzinna z frazy z Makbeta.

    ▲ 18 ▼ 8

    10

Kandydaci

Nie dotarli jeszcze do czołowej 20… jeszcze. Zagłosuj na nich, aby przesunąć ich w górę.

  1. 21

    Znaki tożsamości

    Juan Goytisolo, 1966. Fotograf na wygnaniu wraca do Barcelony; zabronione w Hiszpanii.

    ▲ 14 ▼ 5

    9
  2. 22

    Ostatnie popołudnia z Teresą

    Powieść Juana Marsé (1966) o Pijoaparte i młodej kobiecie z barcelońskiej burżuazji; Krótka Nagroda Biblioteczna.

    Dodane przez alba quintana · ▲ 3 ▼ 0

    3

Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.

Czy czegoś brakuje?

Zaloguj się, aby dodać element

Komentarze (12)

Zaloguj się, aby skomentować

Silvia M. · Español

Releí Nada este verano, Carmen Laforet sigue siendo enorme.

Luciana · Español

La lluvia amarilla de Llamazares es pura poesía.

álvaro santiago · Español

Los santos inocentes me la mandaron en el instituto y me dejó tocada. La película también.

Alba Cano · Español

Cinco horas con Mario la vi en teatro con Lola Herrera, impresionante.

Noelia I. · Español

Corazón tan blanco es la mejor de Marías, ese arranque...

Laura Gil · Español

Tiempo de silencio cambió la novela española, Martín-Santos murió muy joven.

medalloversionoriginal · Español

Nada de Carmen Laforet primera, ¡qué alegría! Premio Nadal con 23 años.

sofia_noscope · Español

Esta lista parece el temario de bachillerato jajaja

oscar.donosti · Español

Es que son las mejores, por algo están en el temario 😉

Luisa Restrepo Gómez · Español

La familia de Pascual Duarte y La colmena, Cela tenía mal carácter pero escribía como nadie.

Fran D. · Español

Niebla de Unamuno sigue siendo modernísima, el personaje que va a hablar con el autor.

alba quintana · Español

Falta Últimas tardes con Teresa de Marsé.

Więcej takich rankingów