# Najpiękniejsze włoskie płyty wszechczasów

Pierwsze 20 pozycji rankingu magazynu Rolling Stone Italia na 100 najpiękniejszych włoskich płyt wszechczasów, w głosowaniu 100 osobistości włoskiej kultury w setnym numerze magazynu.

- 0 głosów · 20 elementów
- 11 sie 2024 · il_cantautore
- https://even.best/pl/l/431/najpiekniejsze-w%C5%82oskie-p%C5%82yty-wszechczasow

## Najlepsze 20

1. **Bańki – Vasco Rossi** (0 · ▲0 ▼0) — 1983. „Życie lekkomyślne” i „Bąbelki”; numerem jeden w rankingach.
2. **Głos mistrza – Franco Battiato** (0 · ▲0 ▼0) — 1981. „Stały środek ciężkości” i „Cuccurucucù”; pierwszy włoski album, który przekroczył milion egzemplarzy.
3. **Kobieta jako przyjaciel – Lucio Battisti** (0 · ▲0 ▼0) — 1978. Z tekstami Mogola, nagrany w Londynie.
4. **Crêuza de mä — Fabrizio De André** (0 · ▲0 ▼0) — 1984. Śpiewane w języku genueńskim z Mauro Paganim, wśród dźwięków Morza Śródziemnego.
5. **Lorenzo 1994 — Jovanotti** (0 · ▲0 ▼0) — 1994. „Rapowa serenada” i „Myślę pozytywnie”.
6. **Chroń wszędzie — Vinicio Capossela** (0 · ▲0 ▼0) — 2006. Podróż pomiędzy mitem a sacrum, od Minotaura do świętych.
7. **Syberia — przepona** (0 · ▲0 ▼0) — 1984. Nowa fala florencka Federico Fiumaniego.
8. **Linia Gotycka — CSI** (0 · ▲0 ▼0) — 1996. Giovanni Lindo Ferretti i Massimo Zamboni po CCCP.
9. **Arbeit macht frei — obszar** (0 · ▲0 ▼0) — 1973. Polityczny jazz-rock i głos Demetrio Stratosa.
10. **Adriano Celentano z Giulio Belgio i jego orkiestrą — Adriano Celentano** (0 · ▲0 ▼0) — 1960. «Molleggiato» i włoski rock'n'roll.
11. **Wszystkiego najlepszego dla Elvisa – Luciano Ligabue** (0 · ▲0 ▼0) — 1995. «Certe notti» i emilijski prowincjonalny rock.
12. **1964-1985 Rozbieżności powinowactwa… — CCCP Fedeli alla Linea** (0 · ▲0 ▼0) — 1986. Pełny tytuł: «1964-1985 Rozbieżności w powinowactwie między towarzyszem Togliatti a nami w sprawie osiągnięcia większości». Proradziecki punk z Reggio Emilia.
13. **Dobro i zło – Edoardo Bennato** (0 · ▲0 ▼0) — 1974. Satyra rockowa i neapolitańska.
14. **Mój brat jest jedynakiem – Rino Gaetano** (0 · ▲0 ▼0) — 1976. Ironia i melancholia w pisaniu piosenek.
15. **Elio Samaga Hukapan Kariyana Turu — Elio i pełne napięcia historie** (0 · ▲0 ▼0) — 1989. Debiut najbardziej surrealistycznej i cnotliwej grupy we Włoszech.
16. **Mikroczip emocjonalny — Subsonica** (0 · ▲0 ▼0) — 1999. Elektronika i rock z Turynu, z „Tutti moje błędy”.
17. **Pół czarny – Pino Daniele** (0 · ▲0 ▼0) — 1980. Blues i Neapol, z „Quando” i „I like 'o blues”.
18. **Pokoje — maksymalna głośność** (0 · ▲0 ▼0) — 1993. Recytacja Emidio Clementiego na gitarach post-rockowych.
19. **WoW – Verdena** (0 · ▲0 ▼0) — 2011. Podwójny album trio Bergamo.
20. **Rimmel – Francesco De Gregori** (0 · ▲0 ▼0) — 1975. „Pablo”, „Buonanotte fiorellino” i pieśniarstwo rzymskie.

Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.