# Najsłynniejsze czterowiersze Rubáiyát Omara Khayyáma Fitzgeralda

„Dzban wina, bochenek chleba - i Ty”, „Ruchomy palec pisze” i „Przyszedłem jak woda i idę jak wiatr”: najbardziej znane czterowiersze z Rubáiyát of Omar Khayyám Edwarda FitzGeralda z 1859 r. , z numerem czterowierszu w pierwszym wydaniu.

- 344 głosów · 21 elementów
- 3 sie 2019 · Eric
- https://even.best/pl/l/5113/najs%C5%82ynniejsze-czterowiersze-rubaiyat-omara-khayyama-fitzgeralda

## Najlepsze 21

1. **Obudzony! na poranek w misie nocy / Rzucił kamień, który zmusza gwiazdy do lotu: / I oto! Łowca Wschodu złapał…** (26 · ▲29 ▼3) — Czterowiersz I pierwszego wydania (1859): Przebudźcie się! na poranek w misie nocy / Rzucił kamień, który zmusza gwiazdy do lotu: / I oto! Łowca Wschodu złapał / Wieżyczka sułtana w pętli światła.
2. **Przyjdź, napełnij kielich i w wiosennym ogniu / Zimową szatę pokuty rzuć: / Ptak czasu ma tylko małą drogę…** (26 · ▲26 ▼0) — Czterowiersz VII pierwszego wydania (1859): Przyjdź, napełnij kielich i w wiosennym ogniu / Zimowa szata pokuty rzuć: / Ptak czasu ma już niewiele drogi / Latać — i oto! Ptak jest na skrzydle.
3. **Ach! Mój Umiłowany, napełnij Kielich, który oczyszcza / Dziś przeszłych żalów i przyszłych lęków — / Jutro? — Dlaczego, jutro mogę być…** (19 · ▲20 ▼1) — Czterowiersz XX pierwszego wydania (1859): Ach! Mój Ukochany, napełnij Kielich, który oczyszcza / Dziś przeszłych żalów i przyszłych lęków — / Jutro? — Dlaczego, jutro mogę być / Sobą z wczorajszymi Siedem Tysięcy Lat.
4. **„Jak słodka jest śmiertelna Sovranty!” – myślą niektórzy: / Inni – „Jak błogosławiony nadchodzący raj!” / Ach, weź gotówkę do ręki i pomachaj resztą; …** (16 · ▲17 ▼1) — Czterowiersz XII pierwszego wydania (1859): „Jak słodka jest śmiertelna Sovranty!” – myślą niektórzy: / Inni – „Jak błogosławiony nadchodzący raj!” / Ach, weź gotówkę do ręki i pomachaj resztą; / Och, odważna Muzyka odległego Bębna!
5. **Czasami myślę, że nigdy nie wiało tak czerwono / Róża jak tam, gdzie krwawił jakiś pogrzebany Cezar; / Które nosi każdy Hiacynt w Ogrodzie…** (16 · ▲16 ▼0) — Czterowiersz XVIII pierwszego wydania (1859): Czasem myślę, że nigdy nie wieje tak czerwono / Róża jak tam, gdzie krwawił jakiś pochowany Cezar; / Który nosi każdy Hiacynt w Ogrodzie / Upuść mu na kolana z jakiejś niegdyś pięknej Głowy.
6. **Razem z nimi zasiałem Nasienie Mądrości, / I własną ręką starałem się je wyhodować: / I to było całe żniwo, jakie zebrałem…** (15 · ▲16 ▼1) — Czterowiersz XXVIII pierwszego wydania (1859): Wraz z nimi zasiałem ziarno mądrości, / I własną ręką starałem się je wyhodować: / I to było całe żniwo, jakie zebrałem - / „Przyszedłem jak woda i idę jak wiatr”.
7. **Piłka bez wątpienia składa się z „tak” i „nie”, ale gracz idzie w prawo lub w lewo, w zależności od uderzenia; / A ten, który Cię rzucił na pole,…** (14 · ▲17 ▼3) — Czterowiersz L z pierwszego wydania (1859): Piłka bez pytania składa się z „tak” i „nie”, / ale w prawo lub w lewo, w zależności od uderzeń gracza; / A Ten, który Cię rzucił na pole, / On o tym wszystkim wie – On wie – ON wie!
8. **Tutaj z bochenkiem chleba pod konarem, / Flaszką wina, Księgą wierszy – i Ty / Obok mnie śpiewasz na pustyni –…** (13 · ▲15 ▼2) — Czterowiersz XI pierwszego wydania (1859): Tutaj z bochenkiem chleba pod konarem, / Butelką wina, Księgą wierszy — i Ty / Obok mnie śpiewasz na pustyni — / A dzicz jest teraz rajem.
9. **Pomyśl, w tym zniszczonym karawanseraju / Którego drzwi są na przemian dniem i nocą / Jak Sułtan za Sułtanem ze swoją Pompą…** (12 · ▲16 ▼4) — Czterowiersz XVI pierwszego wydania (1859): Pomyśl, w tym poobijanym karawanseraju / Którego drzwi są na przemian nocą i dniem, / Jak sułtan za sułtanem ze swoją pompą / mieszkał przez godzinę lub dwie i poszedł swoją drogą.
10. **Niestety, ta wiosna powinna zniknąć wraz z różą! / Że słodko pachnący Rękopis Młodzieży powinien zostać zamknięty! / Słowik, który śpiewał w Konarach,…** (12 · ▲15 ▼3) — Czterowiersz LXXII pierwszego wydania (1859): Niestety, ta wiosna powinna zniknąć wraz z różą! / Że słodko pachnący Rękopis Młodzieży powinien zostać zamknięty! / Słowik, który śpiewał w Konarach, / Ach, skąd i dokąd znowu przyleciał, kto wie!
11. **Ja sam w młodości chętnie bywałem / Doktorem i Świętym i słyszałem wielką kłótnię / O tym i o: ale zawsze…** (12 · ▲13 ▼1) — Czterowiersz XXVII pierwszego wydania (1859): Ja sam, gdy byłem młody, chętnie bywał / Doktor i Święty, i słyszałem wielką kłótnię / O tym i o: ale zawsze / Wychodziłem tymi samymi drzwiami, co wszedłem.
12. **Och, chodź ze starym Khayyamem i zostaw Mądrego / Aby porozmawiać; jedno jest pewne, że Życie leci; / Jedno jest pewne, a reszta to kłamstwa; …** (11 · ▲12 ▼1) — Czterowiersz XXVI pierwszego wydania (1859): O, chodź ze starym Chajjamem i zostaw Mądrego / Aby porozmawiać; jedno jest pewne, że Życie leci; / Jedno jest pewne, a reszta to kłamstwa; / Kwiat, który raz zakwitł na zawsze, umiera.
13. **I tę odwróconą misę, którą nazywamy Niebem, / Pod którą pełzającą kurą żyjemy i umieramy, / Nie podnoś do Niej rąk po pomoc – dla Niej…** (9 · ▲10 ▼1) — Czterowiersz LII z pierwszego wydania (1859): I ta odwrócona misa, którą nazywamy Niebem, / Gdzie w pełzającej kojcu żyjemy i umieramy, / Nie podnoś do Niej rąk po pomoc - dla Niego / Toczy się bezsilnie jako Ty i ja.
14. **Były Drzwi, do których nie znalazłem Klucza: / Była przeszłość Zasłony, której nie widziałem: / Chwila rozmowy o Mnie i Tobie…** (8 · ▲14 ▼6) — Czterowiersz XXXII pierwszego wydania (1859): Były drzwi, do których nie znalazłem klucza: / Była przeszłość Zasłony, której nie widziałem: / Chwila rozmowy o Mnie i Tobie / Wydawało się – a potem nie było już Ciebie i mnie.
15. **Ach, wykorzystaj to, co jeszcze możemy wydać, / Zanim my również opadniemy w pył; / Proch w proch i pod prochem leżeć…** (8 · ▲12 ▼4) — Czterowiersz XXIII pierwszego wydania (1859): Ach, wykorzystajmy to, co jeszcze możemy wydać, / Zanim my też opadniemy w pył; / Proch w proch i pod prochem leżeć, / Sans Wine, bez Song, bez Singera i — bez końca!
16. **Ruchomy palec pisze; i po napisaniu / Rusza dalej: ani cała twoja pobożność, ani rozum / Nie zwabię go z powrotem, aby anulował połowę linii,…** (8 · ▲10 ▼2) — Czterowiersz LI pierwszego wydania (1859): pisze Ruchomy Palec; i po napisaniu / Idzie dalej: ani cała twoja pobożność, ani rozum / Nie zwabią go z powrotem, aby anulował połowę linii, / Ani wszystkie twoje łzy nie zmyją z tego ani słowa.
17. **I dziwne, że wśród tej ziemskiej parceli / Niektórzy potrafili to wyartykułować, inni nie: / I nagle jeszcze jeden niecierpliwy krzyknął — …** (8 · ▲9 ▼1) — Czterowiersz LX pierwszego wydania (1859): I dziwne, że wśród tej ziemnej działki / Niektórzy potrafili to wyartykułować, inni nie: / I nagle jeszcze jeden niecierpliwy zawołał - / „Kto jest Garncarzem, módlcie się, a kto Garnkiem?”
18. **To wszystko szachownica nocy i dni / Na której gra Destiny with Men for Pieces: / Porusza się tu i tam, łączy w pary i zabija…** (5 · ▲9 ▼4) — Quatrain XLIX pierwszego wydania (1859): „To wszystko szachownica nocy i dni / Gdzie gra Destiny with Men for Pieces: / Tu i tam porusza się, kojarzy i zabija, / I jeden po drugim leży z powrotem w szafie.
19. **Ach, napełnij Kielich: — po co to powtarzać / Jak czas umyka nam pod Stopami: / Jutro nienarodzony, a wczoraj martwy…** (5 · ▲8 ▼3) — Czterowiersz XXXVII pierwszego wydania (1859): Ach, napełnij Kielich: — po co to powtarzać / Jak czas umyka nam pod stopami: / Jutro nienarodzeni, a wczoraj martwi, / Po co się o nie martwić, skoro Dziś jest słodko!
20. **Ach, Miłość! czy ty i ja moglibyśmy porozumieć się z Losem / By pojąć w całości ten żałosny Schemat Rzeczy, / Czy nie roztrzaskalibyśmy go na kawałki – i wtedy…** (5 · ▲8 ▼3) — Czterowiersz LXXIII pierwszego wydania (1859): Ach, miłość! czy ty i ja moglibyśmy porozumieć się z Losem / Aby uchwycić w całości ten żałosny Schemat Rzeczy, / Czy nie roztrzaskalibyśmy go na kawałki - a potem / Uformowaliśmy go na nowo, bliżej Pragnienia Serca!
21. **I choć Wino oszukało niewiernego, / I okradło mnie z szaty honoru – cóż, / Często zastanawiam się, co kupują winiarze…** (4 · ▲6 ▼2) — Czterowiersz LXXI pierwszego wydania (1859): I choć Wino bawiło się z niewiernym, / I okradło mnie z szaty honoru - cóż, / Często zastanawiam się, co kupują winiarze / Połowa tak cenna jak towary, które sprzedają.

Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.