# Najsłynniejsze wersety Giorgosa Seferisa (wraz z wierszem)

Od „Denial” z muzyką Theodorakisa po „Gdziekolwiek podróżuję, Grecja mnie boli”: znany wszystkim tekst pierwszego greckiego laureata Nagrody Nobla, George’a Seferisa (1900–1971), z tytułem wiersza.

- 33 głosów · 12 elementów
- 4 cze 2023 · cretebassline
- https://even.best/pl/l/5278/najs%C5%82ynniejsze-wersety-giorgosa-seferisa-wraz-z-wierszem

## Najlepsze 12

1. **Z jakim sercem, z jakim oddechem, / jakimi pragnieniami i jaką pasją / odebraliśmy sobie życie; zło! / i zmieniliśmy życie.** (5 · ▲5 ▼0) — Wiersz „Odmowa” (1931).
2. **A jeśli mówię do was baśniami i przypowieściami, / to dlatego, że słyszycie je słodko.** (3 · ▲4 ▼1) — Wiersz „Ostatnia stacja”, „Dziennik pokładowy B” (1945).
3. **Każdy osobno marzy i nie słucha chrypki innych.** (2 · ▲3 ▼1) — Wiersz „Salamina Cypru”.
4. **W perigiali ukrytych / i białych jak gołębica / w południe byliśmy spragnieni; /ale woda była słodka.** (2 · ▲2 ▼0) — Wiersz „Odmowa” (1931).
5. **Pamięć, gdziekolwiek jej dotkniesz, boli.** (2 · ▲2 ▼0) — Wiersz „Pamięć”.
6. **W lustrze widzieliśmy nieznajomego i wroga.** (2 · ▲2 ▼0) — Wiersz „Argonauci”.
7. **Bohaterowie wkraczają w ciemność.** (2 · ▲2 ▼0) — Wiersz „Ostatnia stacja”, „Dziennik pokładowy B” (1945).
8. **Niczego bardziej nie pragnę, jak tylko mówić prosto, otrzymać tę łaskę.** (2 · ▲2 ▼0) — Wiersz „Stary człowiek na nabrzeżu”, „Dziennik pokładowy B” (1945).
9. **Cokolwiek się stało, wydarzyło się dobrze.** (1 · ▲2 ▼1) — Wiersz „Przesilenie letnie”.
10. **Wspinaczka nie jest czymś wielkim, ale bardzo trudno ją zmienić.** (1 · ▲2 ▼1) — Wiersz „Piazza San Nicolò”, „Dziennik pokładowy A” (1940).
11. **Gdziekolwiek podróżuję, Grecja mnie boli.** (1 · ▲1 ▼0) — Wiersz „Na wzór GS”.
12. **Jeśli ból jest rzeczą ludzką, nie jesteśmy ludźmi tylko po to, by cierpieć.** (0 · ▲1 ▼1) — Wiersz „Stary człowiek na nabrzeżu”, „Dziennik pokładowy B” (1945).

Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.