Literackie Nagrody Nobla w latach 90
Top 3 według 17 głosów od osób: Octavio Paz · Nadine Gordimer · Tony’ego Morrisona. (Zaktualizowano 3 maj 2021.)
Dziesięciu pisarzy przyznało literacką Nagrodę Nobla w latach 1990–1999, w tym José Saramago, jedyny laureat Nagrody Nobla w języku portugalskim.
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Português). Zobacz oryginał
Najlepsze 10
-
1
Octavio Paz
Meksyk, 1990. Labirynt samotności.
-
2
Nadine Gordimer
Republika Południowej Afryki, 1991. Powieści przeciwko apartheidowi.
-
3
Tony’ego Morrisona
Stany Zjednoczone, 1993. Kochani i pamięć o niewoli.
-
4
Kenzaburō Oe
Japonia, 1994. Pytanie osobiste.
-
5
Dario Fo
Włochy, 1997. Dramaturg i aktor w Przypadkowej śmierci anarchisty.
-
6
Guntera Grassa
Niemcy, 1999. Bęben.
-
7
Dereka Walcotta
Santa Lúcia, 1992. Poemat epicki Omeros.
-
8
Jose Saramago
Portugalia, 1998. Esej o ślepocie; jedyna Nagroda Nobla w języku portugalskim.
-
9
Seamusa Heaneya
Irlandia, 1995. Poeta irlandzkiej wsi i kłopotów.
-
10
Wisława Szymborska
Polska, 1996. Poezja ironiczna i świetlista.
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (9)
Kenzaburō Ōe, menos lido mas enorme.
Saramago, o único Nobel em língua portuguesa, orgulho!
Szymborska, poesia simples e profunda.
Toni Morrison, Amada é um livro inesquecível.
Seamus Heaney, o maior poeta irlandês desde Yeats.
Octavio Paz, O Labirinto da Solidão.
Que década de Nobel!
Günter Grass fechando o século com O Tambor.
Dario Fo, o Nobel mais divertido.