นวนิยายละตินอเมริกาที่ดีที่สุด
3 อันดับแรกตามคะแนนโหวต 7 จากผู้คน: 2666 · หนึ่งร้อยปีแห่งความเหงา · การสนทนาในอาสนวิหาร (อัปเดต 22 พ.ค. 2568)
นวนิยายละตินอเมริกาที่มีผู้วิจารณ์ ผู้จำหน่ายหนังสือ และผู้อ่านซ้ำมากที่สุด: ความเจริญ บรรพบุรุษของมัน และสิ่งที่ดีที่สุดในทศวรรษที่ผ่านมา
แปลอัตโนมัติ (ต้นฉบับเป็นภาษา Español) ดูต้นฉบับ
ยอดนิยม 25
-
1
2666
Roberto Bolaño (ชิลี), 2004. ห้าส่วนรอบการฆาตกรรมสตรีซานตาเทเรซา; เผยแพร่หลังจากการมรณะภาพของเขา
-
2
หนึ่งร้อยปีแห่งความเหงา
Gabriel García Márquez (โคลัมเบีย), 1967. Buendía เจ็ดชั่วอายุคนใน Macondo; จุดสูงสุดของความสมจริงที่มีมนต์ขลัง
-
3
การสนทนาในอาสนวิหาร
Mario Vargas Llosa (เปรู), 1969. "เปรูถูกเมาตอนไหน?": เผด็จการOdríaในการพูดคุยสี่ชั่วโมง
-
4
ความรักในช่วงอหิวาตกโรค
Gabriel García Márquez (โคลัมเบีย) ปี 1985 Florentino Ariza รอคอย Fermina Daza มานานกว่าครึ่งศตวรรษ
-
5
ภูมิภาคที่โปร่งใสที่สุด
Carlos Fuentes (เม็กซิโก), 1958 ภาพร้องเพลงประสานเสียงของเม็กซิโกซิตี้ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20
-
6
สวรรค์
José Lezama Lima (คิวบา), 1966. การก่อตัวของJosé Cemí ในร้อยแก้วสไตล์บาโรกที่มีเอกลักษณ์
-
7
เปโดร ปาราโม
Juan Rulfo (เม็กซิโก) ปี 1955 Juan Preciado มาถึง Comala เมืองแห่งความตายที่พึมพำ
-
8
ฮ็อตสกอต
Julio Cortázar (อาร์เจนตินา), 1963 Horacio Oliveira ระหว่างปารีสและบัวโนสไอเรส; สามารถอ่านได้มากกว่า 1 ลำดับ
-
9
Gran Serton: เส้นทาง
João Guimarães Rosa (บราซิล), 1956 jagunzo Riobaldo เล่าชีวิตของเขาในภาษาโปรตุเกสที่สร้างสรรค์ใหม่
-
10
สิ่งประดิษฐ์ของมอเรล
Adolfo Bioy Casares (อาร์เจนตินา), 1940 ผู้ลี้ภัยบนเกาะที่มีผู้มาเยี่ยมซ้ำ; Borges เรียกมันว่าสมบูรณ์แบบ
-
11
นักสืบป่า
Roberto Bolaño (ชิลี), 1998 กวีผู้มีอวัยวะภายในตัวจริงสองคนตามหาCesárea Tinajero; รางวัลโรมูโล กัลเลกอส
-
12
เทศกาลแพะ
Mario Vargas Llosa (เปรู), 2000. วันสุดท้ายของ Trujillo ในสาธารณรัฐโดมินิกัน
-
13
ยุคแห่งการตรัสรู้
Alejo Carpentier (คิวบา) ปี 1962 การปฏิวัติฝรั่งเศสมาถึงทะเลแคริบเบียนด้วยเรือของ Víctor Hugues
-
14
บ้านวิญญาณ
อิซาเบล อัลเลนเด (ชิลี) พ.ศ. 2525 สี่ชั่วอายุคนของตระกูลทรูบาจนกระทั่งเกิดรัฐประหาร
-
15
ความทรงจำแห่งอนาคต
Elena Garro (เม็กซิโก), 1963 เมือง Ixtepec บรรยายเรื่องสงคราม Cristero; สำหรับหลาย ๆ คน นวนิยายละตินอเมริกาที่ดีที่สุดที่เขียนโดยผู้หญิง
-
16
อายุสั้น
Juan Carlos Onetti (อุรุกวัย) 1950 Brausen ประดิษฐ์ Santa María เมืองแห่งผลงานทั้งหมดของ Onetti
-
17
พงศาวดารความตายที่ทำนายไว้
Gabriel García Márquez (โคลอมเบีย) ปี 1981 คนทั้งเมืองรู้ว่าพวกเขากำลังจะสังหาร Santiago Nasar
-
18
เกี่ยวกับวีรบุรุษและหลุมศพ
Ernesto Sabato (อาร์เจนตินา), 1961 Martín และ Alejandra โดยมี "รายงานเรื่องคนตาบอด" อยู่ตรงกลาง
-
19
อุโมงค์
Ernesto Sabato (อาร์เจนตินา) พ.ศ. 2491 จิตรกร Juan Pablo Castel สารภาพออกจากคุกว่าเขาสังหารMaría Iribarne
-
20
โลกสำหรับจูเลียส
Alfredo Bryce Echenique (เปรู), 1970. วัยเด็กของเด็กจากสังคมชั้นสูงของลิมา
-
21
ดอม คาสมูโร
Machado de Assis (บราซิล), 1899 Capitu หลอกลวง Bentinho หรือไม่? ความสงสัยอย่างมากของวรรณคดีบราซิล
-
22
นายประธานาธิบดี
Miguel Ángel Asturias (กัวเตมาลา), 1946 นวนิยายเกี่ยวกับเผด็จการที่เขียนโดยผู้ชนะรางวัลโนเบลในอนาคต
-
23
การพักรบ
Mario Benedetti (อุรุกวัย) 1960 ไดอารี่ของพนักงานออฟฟิศที่เป็นม่ายที่ตกหลุมรัก
-
24
บุตรของมนุษย์
Augusto Roa Bastos (ปารากวัย), 1960 ประวัติศาสตร์ของปารากวัยตั้งแต่การปกครองแบบเผด็จการของดร. ฟรานเซียจนถึงสงครามชาโก
-
25
เหมือนน้ำสำหรับช็อคโกแลต
Laura Esquivel (เม็กซิโก), 1989 Tita ถ่ายทอดความรู้สึกของเธอผ่านการทำอาหาร ความสำเร็จระดับโลก
ผู้สมัคร
พวกเขายังไม่ติดอันดับ 25... เลย โหวตให้พวกเขาเลื่อนชั้นขึ้นไป
-
26
เมืองและสุนัข
Mario Vargas Llosa (เปรู), 1963 นักเรียนนายร้อยจากโรงเรียนทหาร Leoncio Prado; เปิดบูม
การจัดอันดับนี้เรียงลำดับอย่างไร? จากการโหวตของผู้คน: แต่ละ ▲ เพิ่มหนึ่งคะแนน และแต่ละ ▼ จะเอาไปหนึ่งคะแนน ใครๆ ก็สามารถโหวตและเพิ่มสิ่งที่ขาดหายไปได้
มีอะไรหายไปหรือเปล่า?
ความคิดเห็น (5)
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
Dom Casmurro y Gran Sertón en una lista de novelas latinoamericanas, por fin alguien se acuerda de Brasil 🇧🇷
Me alegra ver Los recuerdos del porvenir de Elena Garro, muy poco conocida fuera de México.
2666 es una obra maestra pero hay que tener paciencia con la parte de los crímenes
Cien años de soledad primera, imposible otra. Lo leí con 17 años y me cambió la vida.
Pedro Páramo segunda, cortita pero perfecta. Rulfo con dos libros hizo más que muchos con cuarenta.