ข้ามไปที่เนื้อหา
even.best

รางวัลโนเบลสาขาเคมีแห่งยุค 90

3 อันดับแรกตามคะแนนโหวต 190 จากผู้คน: เอเลียส เจมส์ คอเรย์ · ริชาร์ด อาร์. เอิร์นส์ · โรเบิร์ต เคิร์ล (อัปเดต 6 ก.ย. 2565)

ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีทุกคนระหว่างปี 1990 ถึง 1999 โดยมีปีและแรงจูงใจอย่างเป็นทางการของมูลนิธิโนเบล คุณคิดว่าการค้นพบใดที่สำคัญที่สุด เพราะเหตุใด

Daniela Ospina Rodríguez · · 18 รายการ · 190 โหวต · 7 ความคิดเห็น

แปลอัตโนมัติ (ต้นฉบับเป็นภาษา Español) ดูต้นฉบับ

ยอดนิยม 18

  1. 1

    เอเลียส เจมส์ คอเรย์

    พ.ศ. 2533 เพื่อพัฒนาทฤษฎีและวิธีการสังเคราะห์สารอินทรีย์

    ▲ 20 ▼ 2

    18
  2. 2

    ริชาร์ด อาร์. เอิร์นส์

    1991 สำหรับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาวิธีการสเปกโตรเมทรีเรโซแนนซ์แม่เหล็กนิวเคลียร์ที่มีความละเอียดสูง

    ▲ 16 ▼ 0

    16
  3. 3

    โรเบิร์ต เคิร์ล

    พ.ศ.2539. สำหรับการค้นพบฟูลเลอรีน.

    ▲ 13 ▼ 1

    12
  4. 4

    รูดอล์ฟ เอ. มาร์คัส

    2535 สำหรับการมีส่วนร่วมของเขาในทฤษฎีปฏิกิริยาการถ่ายโอนอิเล็กตรอนในระบบเคมี

    ▲ 14 ▼ 3

    11
  5. 5

    จอร์จ แอนดรูว์ โอลาห์

    1994. สำหรับผลงานของเขาในด้านเคมีคาร์โบเคชัน.

    ▲ 11 ▼ 0

    11
  6. 6

    คารี มัลลิส

    2536 สำหรับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาวิธีการทางเคมีโดยใช้ DNA [...] สำหรับการประดิษฐ์วิธีปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรส

    ▲ 10 ▼ 3

    7
  7. 7

    มาริโอ เจ. โมลินา

    พ.ศ. 2538 สำหรับผลงานด้านเคมีของบรรยากาศ โดยเฉพาะเรื่องการก่อตัวและการสลายตัวของโอโซน

    ▲ 9 ▼ 2

    7
  8. 8

    ไมเคิล สมิธ

    1993 สำหรับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาวิธีการทางเคมีโดยใช้ DNA [...] สำหรับการสนับสนุนขั้นพื้นฐานในการสร้างการกลายพันธุ์โดยตรงโดยใช้โอลิโกนิวคลีโอไทด์ และสำหรับการพัฒนาการศึกษาโปรตีน

    ▲ 8 ▼ 1

    7
  9. 9

    แฟรงค์ เชอร์วูด โรว์แลนด์

    พ.ศ. 2538 สำหรับผลงานด้านเคมีของบรรยากาศ โดยเฉพาะเรื่องการก่อตัวและการสลายตัวของโอโซน

    ▲ 8 ▼ 1

    7
  10. 10

    ฮาโรลด์ โครโต้

    พ.ศ.2539. สำหรับการค้นพบฟูลเลอรีน.

    ▲ 8 ▼ 1

    7
  11. 11

    วอลเตอร์ โคห์น

    2541. สำหรับการพัฒนาทฤษฎีฟังก์ชันความหนาแน่น.

    ▲ 9 ▼ 3

    6
  12. 12

    พอล เจ. ครัทเซน

    พ.ศ. 2538 สำหรับผลงานด้านเคมีของบรรยากาศ โดยเฉพาะเรื่องการก่อตัวและการสลายตัวของโอโซน

    ▲ 7 ▼ 1

    6
  13. 13

    จอห์น อี. วอล์คเกอร์

    2540. สำหรับการชี้แจงกลไกของเอนไซม์ที่เป็นรากฐานของการสังเคราะห์อะดีโนซีน ไตรฟอสเฟต (ATP)

    ▲ 7 ▼ 2

    5
  14. 14

    เจนส์ ซี. สคู

    พ.ศ. 2540 สำหรับการค้นพบเอนไซม์ขนส่งไอออน Na+, K+ -ATPase เป็นครั้งแรก

    ▲ 6 ▼ 1

    5
  15. 15

    พอล ดี. บอยเยอร์

    2540. สำหรับการชี้แจงกลไกของเอนไซม์ที่เป็นรากฐานของการสังเคราะห์อะดีโนซีน ไตรฟอสเฟต (ATP)

    ▲ 5 ▼ 2

    3
  16. 16

    ริชาร์ด สมอลลีย์

    พ.ศ.2539. สำหรับการค้นพบฟูลเลอรีน.

    ▲ 4 ▼ 2

    2
  17. 17

    อาเหม็ด เซเวล

    พ.ศ. 2542 สำหรับการศึกษาสถานะการเปลี่ยนผ่านของปฏิกิริยาเคมีโดยใช้สเปกโทรสโกปีเฟมโตวินาที

    ▲ 3 ▼ 3

    0
  18. 18

    จอห์น โปเปิ้ล

    2541 สำหรับการพัฒนาวิธีคำนวณในเคมีควอนตัม

    ▲ 1 ▼ 3

    -2

การจัดอันดับนี้เรียงลำดับอย่างไร? จากการโหวตของผู้คน: แต่ละ ▲ เพิ่มหนึ่งคะแนน และแต่ละ ▼ จะเอาไปหนึ่งคะแนน ใครๆ ก็สามารถโหวตและเพิ่มสิ่งที่ขาดหายไปได้

มีอะไรหายไปหรือเปล่า?

เข้าสู่ระบบเพื่อเพิ่มรายการ

ความคิดเห็น (7)

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Covadonga Marcos Lozano · Español

Corey y la retrosíntesis, la base de la química orgánica moderna.

Ricardo Pérez · Español

Crutzen, Molina y Rowland salvaron la capa de ozono.

menudeldia_alicante · Español

Kary Mullis y la PCR, que luego conocimos todos en la pandemia.

Paola Castro · Español

Mario Molina, primer mexicano con Nobel de Química, por la capa de ozono.

Rodrigo · Español

Ernst y la resonancia magnética nuclear.

runner_de_barrio · Español

Kroto, Curl y Smalley, el fullereno, ¡una pelota de fútbol de carbono!

อันดับมากกว่านี้