ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี 2010
3 อันดับแรกตามคะแนนโหวต 33 จากผู้คน: หลิว เสี่ยวโป · เอลเลน จอห์นสัน-เซอร์ลีฟ · ตวักกุล การ์มาน (อัปเดต 29 ม.ค. 2563)
ผู้ชนะรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพทุกคนระหว่างปี 2010 ถึง 2019 โดยมีปีและแรงจูงใจอย่างเป็นทางการของมูลนิธิโนเบล ใครสมควรได้รับมันมากกว่ากัน?
แปลอัตโนมัติ (ต้นฉบับเป็นภาษา Español) ดูต้นฉบับ
ยอดนิยม 14
-
1
หลิว เสี่ยวโป
พ.ศ. 2553 สำหรับการต่อสู้อันยาวนานและไม่รุนแรงเพื่อสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานในประเทศจีน
-
2
เอลเลน จอห์นสัน-เซอร์ลีฟ
พ.ศ. 2554 สำหรับการต่อสู้โดยไม่ใช้ความรุนแรงเพื่อความปลอดภัยของผู้หญิงและเพื่อสิทธิสตรีในการเข้าร่วมอย่างเต็มที่ในงานสร้างสันติภาพ
-
3
ตวักกุล การ์มาน
พ.ศ. 2554 สำหรับการต่อสู้โดยไม่ใช้ความรุนแรงเพื่อความปลอดภัยของผู้หญิงและเพื่อสิทธิสตรีในการเข้าร่วมอย่างเต็มที่ในงานสร้างสันติภาพ
-
4
ฮวน มานูเอล ซานโตส
พ.ศ. 2559 สำหรับความพยายามอย่างแน่วแน่ในการยุติสงครามกลางเมืองที่ยาวนานกว่า 50 ปีของประเทศ
-
5
สหภาพยุโรป
พ.ศ. 2555 สำหรับการมีส่วนสนับสนุนความก้าวหน้าด้านสันติภาพและการปรองดอง ประชาธิปไตย และสิทธิมนุษยชนในยุโรปมานานกว่าหกทศวรรษ
-
6
องค์กรห้ามอาวุธเคมี
2556. สำหรับความพยายามอย่างกว้างขวางในการกำจัดอาวุธเคมี.
-
7
ไกรลาศ สัตยาธี
2557. สำหรับการต่อสู้กับการปราบปรามเด็กและเยาวชน และเพื่อสิทธิของเด็กทุกคนในการศึกษา.
-
8
การรณรงค์ระหว่างประเทศเพื่อยกเลิกอาวุธนิวเคลียร์ (ICAN)
พ.ศ. 2560 สำหรับผลงานของเขาในการดึงความสนใจไปที่ผลที่ตามมาด้านมนุษยธรรมอันเป็นหายนะจากการใช้อาวุธนิวเคลียร์ และสำหรับความพยายามบุกเบิกในการบรรลุการห้ามใช้อาวุธดังกล่าวตามสนธิสัญญา
-
9
นาเดีย มูราด
2561. สำหรับความพยายามยุติการใช้ความรุนแรงทางเพศเป็นอาวุธสงครามและการขัดกันด้วยอาวุธ
-
10
อาบีย์ อาเหม็ด อาลี
พ.ศ. 2562 สำหรับความพยายามของเขาในการบรรลุสันติภาพและความร่วมมือระหว่างประเทศ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับความคิดริเริ่มที่เด็ดขาดในการแก้ไขข้อขัดแย้งชายแดนกับเอริเทรียที่อยู่ใกล้เคียง
-
11
เลย์มาห์ กโบวี
พ.ศ. 2554 สำหรับการต่อสู้โดยไม่ใช้ความรุนแรงเพื่อความปลอดภัยของผู้หญิงและเพื่อสิทธิสตรีในการเข้าร่วมอย่างเต็มที่ในงานสร้างสันติภาพ
-
12
สี่กลุ่มสำหรับการเจรจาระดับชาติตูนิเซีย
พ.ศ. 2558 สำหรับการมีส่วนร่วมอย่างเด็ดขาดในการสร้างระบอบประชาธิปไตยพหุนิยมในตูนิเซียหลังการปฏิวัติดอกมะลิในปี 2554
-
13
เดนิส มุกเควเก
2561. สำหรับความพยายามยุติการใช้ความรุนแรงทางเพศเป็นอาวุธสงครามและการขัดกันด้วยอาวุธ
-
14
มาลาลา ยูซาฟไซ
2557. สำหรับการต่อสู้กับการปราบปรามเด็กและเยาวชน และเพื่อสิทธิของเด็กทุกคนในการศึกษา.
การจัดอันดับนี้เรียงลำดับอย่างไร? จากการโหวตของผู้คน: แต่ละ ▲ เพิ่มหนึ่งคะแนน และแต่ละ ▼ จะเอาไปหนึ่งคะแนน ใครๆ ก็สามารถโหวตและเพิ่มสิ่งที่ขาดหายไปได้
มีอะไรหายไปหรือเปล่า?
ความคิดเห็น (5)
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
El Cuarteto tunecino, lo único que salió bien de la Primavera Árabe.
Malala con 17 años, la más joven de la historia.
Denis Mukwege, un héroe del Congo.
Juan Manuel Santos por el acuerdo de paz con las FARC.
Liu Xiaobo, la silla vacía en Oslo.