บทเพลงที่โด่งดังที่สุดของเพลงของ Georges Brassens
3 อันดับแรกตามคะแนนโหวต 270 จากผู้คน: คู่รักที่จูบกันบนม้านั่งสาธารณะ / ม้านั่งสาธารณะ ม้านั่งสาธารณะ · แต่คนดีจะไม่ชอบเมื่อเราเดินไปตามเส้นทางที่แตกต่างจากเขา · ระวังกอริลลา! (อัปเดต 29 ธ.ค. 2564)
จาก “La Mauvaise Réputation” ไปจนถึง “Copains d'abord” และ “Plea to beฝัง at the beach of Sète”: บทเพลงของ Georges Brassens (1921–1981) ที่ทุกคนรู้จักในฝรั่งเศส พร้อมเพลงและปีที่ออก
แปลอัตโนมัติ (ต้นฉบับเป็นภาษา Français) ดูต้นฉบับ
ยอดนิยม 11
-
1
คู่รักที่จูบกันบนม้านั่งสาธารณะ / ม้านั่งสาธารณะ ม้านั่งสาธารณะ
เพลง "คนรักม้านั่งสาธารณะ" (2496)
-
2
แต่คนดีจะไม่ชอบเมื่อเราเดินไปตามเส้นทางที่แตกต่างจากเขา
เพลง "ชื่อเสียง La Mauvaise" (1952)
-
3
ระวังกอริลลา!
เพลง "กอริลลา" (1952)
-
4
มาร์ตินผู้น่าสงสาร ความทุกข์ยาก / ขุดดิน ถึงเวลาขุด!
เพลง "Pauvre Martin" (1953)
-
5
เวลาไม่สำคัญ / เมื่อคุณโง่คุณก็โง่
เพลง "เวลามีความสำคัญ" (2504)
-
6
ข้างต้นไม้ของฉัน / ฉันอยู่อย่างมีความสุข
เพลง "ที่ต้นไม้ของฉัน" (1955)
-
7
ไม่ ไม่ใช่แพ / ของเมดูซ่า เรือลำนี้
เพลง "Les Copains d'abord" (1964)
-
8
เพลงนี้เป็นของคุณ / คุณชาวโอแวร์ญผู้ไม่มีพิธีการ / ให้ไม้สี่ท่อนแก่ฉัน / เมื่อชีวิตฉันหนาว
เพลง "เพลงสำหรับ Auvergnat" (1954)
-
9
มันมากเกินไปหรือเปล่าที่จะถาม: บนแปลงเล็ก ๆ ของฉัน / โปรดปลูกต้นสนชนิดหนึ่ง
เพลง “ขอฝังไว้ที่ชายหาดเซท” (พ.ศ. 2509)
-
10
ตายเพื่อความคิด โอเค แต่ตายช้าๆ
เพลง "ตายเพื่อความคิด" (1972)
-
11
ฉันมีเกียรติ / ไม่ขอมือคุณ
เพลง "การไม่เสนอ" (2509)
การจัดอันดับนี้เรียงลำดับอย่างไร? จากการโหวตของผู้คน: แต่ละ ▲ เพิ่มหนึ่งคะแนน และแต่ละ ▼ จะเอาไปหนึ่งคะแนน ใครๆ ก็สามารถโหวตและเพิ่มสิ่งที่ขาดหายไปได้
มีอะไรหายไปหรือเปล่า?
ความคิดเห็น (9)
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
« Mourir pour des idées, d'accord, mais de mort lente » : on devrait l'apprendre à l'école, celle-là.
Les Copains d'abord en dernier de la soirée, c'est obligatoire chez nous.
La Non-Demande en mariage est sous-estimée. C'est la plus belle chanson d'amour qui refuse le mariage.
Chanson pour l'Auvergnat, ça me fout les larmes aux yeux à chaque fois. Rien que la voix et la guitare.
Il manque « Les Passantes », non ?
Les Passantes, c'est un poème d'Antoine Pol, Brassens l'a juste mis en musique. Pareil pour « Il n'y a pas d'amour heureux » d'Aragon.
Mon grand-père connaissait Le Gorille par cœur et le chantait à tous les repas de famille, au grand désespoir de ma grand-mère.
« Quand on est con, on est con »… Rien à ajouter, c'est toujours d'actualité.
La Supplique, c'est ma préférée. Je l'ai fait passer à l'enterrement de mon père, qui était de Sète. Tout le monde chantait à la fin.