Νόμπελ Χημείας της δεκαετίας του '90
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 190 ψήφους από άτομα: Ηλίας Τζέιμς Κόρεϊ · Richard R. Ernst · Ρόμπερτ Κερλ. (Ενημερώθηκε 6 Σεπ 2022.)
Όλοι οι νικητές του Βραβείου Νόμπελ Χημείας μεταξύ 1990 και 1999, με το έτος και το επίσημο κίνητρο του Ιδρύματος Νόμπελ. Ποια ανακάλυψη πιστεύετε ότι είναι η πιο σημαντική;
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Español). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 18
-
1
Ηλίας Τζέιμς Κόρεϊ
1990. Για την ανάπτυξη της θεωρίας και της μεθοδολογίας της οργανικής σύνθεσης.
-
2
Richard R. Ernst
1991. Για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της μεθοδολογίας φασματομετρίας πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού υψηλής ευκρίνειας.
-
3
Ρόμπερτ Κερλ
1996. Για την ανακάλυψη φουλλερενίων.
-
4
Ρούντολφ Α. Μάρκους
1992. Για τη συμβολή του στη θεωρία των αντιδράσεων μεταφοράς ηλεκτρονίων σε χημικά συστήματα.
-
5
George Andrew Olah
1994. Για τη συμβολή του στη χημεία των καρβοκατιόντων.
-
6
Kary Mullis
1993. Για τη συμβολή του στην ανάπτυξη χημικών μεθόδων βασισμένων στο DNA [...] για την εφεύρεση της μεθόδου αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης.
-
7
Mario J. Molina
1995. Για το έργο του στη χημεία της ατμόσφαιρας, ιδιαίτερα σε σχέση με το σχηματισμό και τη διάσπαση του όζοντος.
-
8
Μάικλ Σμιθ
1993. Για τη συμβολή του στην ανάπτυξη χημικών μεθόδων βασισμένων στο DNA [...] για τη θεμελιώδη συνεισφορά του στην καθιέρωση άμεσης μεταλλαξιογένεσης με βάση τα ολιγονουκλεοτίδια και για την ανάπτυξη πρωτεϊνικών μελετών.
-
9
Φρανκ Σέργουντ Ρόουλαντ
1995. Για το έργο του στη χημεία της ατμόσφαιρας, ιδιαίτερα σε σχέση με το σχηματισμό και τη διάσπαση του όζοντος.
-
10
Χάρολντ Κρότο
1996. Για την ανακάλυψη φουλλερενίων.
-
11
Walter Kohn
1998. Για την ανάπτυξη της συναρτησιακής θεωρίας πυκνότητας.
-
12
Paul J. Crutzen
1995. Για το έργο του στη χημεία της ατμόσφαιρας, ιδιαίτερα σε σχέση με το σχηματισμό και τη διάσπαση του όζοντος.
-
13
John E. Walker
1997. Για την αποσαφήνιση του ενζυματικού μηχανισμού που βασίζεται στη σύνθεση της τριφωσφορικής αδενοσίνης (ATP).
-
14
Jens C. Skou
1997. Για την πρώτη ανακάλυψη ενός ενζύμου μεταφοράς ιόντων, Na+, K+ -ATPase.
-
15
Paul D. Boyer
1997. Για την αποσαφήνιση του ενζυματικού μηχανισμού που βασίζεται στη σύνθεση της τριφωσφορικής αδενοσίνης (ATP).
-
16
Ρίτσαρντ Σμάλεϊ
1996. Για την ανακάλυψη φουλλερενίων.
-
17
Ahmed Zewail
1999. Για τις μελέτες του για τις μεταβατικές καταστάσεις των χημικών αντιδράσεων, χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία femtosecond.
-
18
Τζον Πόπλ
1998. Για την ανάπτυξη υπολογιστικών μεθόδων στην κβαντική χημεία.
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (7)
Olah y los carbocationes.
Corey y la retrosíntesis, la base de la química orgánica moderna.
Crutzen, Molina y Rowland salvaron la capa de ozono.
Kary Mullis y la PCR, que luego conocimos todos en la pandemia.
Mario Molina, primer mexicano con Nobel de Química, por la capa de ozono.
Ernst y la resonancia magnética nuclear.
Kroto, Curl y Smalley, el fullereno, ¡una pelota de fútbol de carbono!