Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας της δεκαετίας του 2000
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 257 ψήφους από άτομα: Alan J. Heeger · William S. Knowles · Hideki Shirakawa. (Ενημερώθηκε 3 Αυγ 2020.)
Κάθε κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Χημείας μεταξύ 2000 και 2009, με το έτος και την επίσημη αναφορά του Ιδρύματος Νόμπελ. Ποια ανακάλυψη πιστεύετε ότι είχε μεγαλύτερη σημασία;
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο English). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 25
-
1
Alan J. Heeger
2000. Για την ανακάλυψη και ανάπτυξη αγώγιμων πολυμερών.
-
2
William S. Knowles
2001. Για την εργασία τους στις αντιδράσεις υδρογόνωσης που καταλύονται χειρόμορφα.
-
3
Hideki Shirakawa
2000. Για την ανακάλυψη και ανάπτυξη αγώγιμων πολυμερών.
-
4
Avram Hershko
2004. Για την ανακάλυψη της αποικοδόμησης πρωτεϊνών με τη μεσολάβηση της ουβικιτίνης.
-
5
Alan G. MacDiarmid
2000. Για την ανακάλυψη και ανάπτυξη αγώγιμων πολυμερών.
-
6
Κ. Μπάρι Σάρπλες
2001. Για την εργασία του στις αντιδράσεις οξείδωσης που καταλύονται με χειρόμορφο τρόπο.
-
7
Ρόντερικ ΜακΚίνον
2003. Για ανακαλύψεις σχετικά με κανάλια στις κυτταρικές μεμβράνες, [ειδικά] για δομικές και μηχανιστικές μελέτες διαύλων ιόντων.
-
8
Roger Y. Tsien
2008. . Ωστόσο, το δελτίο τύπου από το Ίδρυμα Νόμπελ στις 8 Οκτωβρίου 2008, που ανακοινώνει το βραβείο, αναφέρει ότι ο Shimomura είναι Ιάπωνας πολίτης.
-
9
Ryōji Noyori
2001. Για την εργασία τους στις αντιδράσεις υδρογόνωσης που καταλύονται χειρόμορφα.
-
10
Kurt Wüthrich
2002. Για την ανάπτυξη μεθόδων αναγνώρισης και αναλύσεων δομής βιολογικών μακρομορίων, [ειδικά] για την ανάπτυξη της φασματοσκοπίας πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού για τον προσδιορισμό της τρισδιάστατης δομής βιολογικών μακρομορίων σε διάλυμα.
-
11
Robert H. Grubbs
2005. Για την ανάπτυξη της μεθόδου μετάθεσης στην οργανική σύνθεση.
-
12
Yves Chauvin
2005. Για την ανάπτυξη της μεθόδου μετάθεσης στην οργανική σύνθεση.
-
13
Πήτερ Άγκρε
2003. Για ανακαλύψεις σχετικά με κανάλια στις κυτταρικές μεμβράνες, [ειδικά] για την ανακάλυψη καναλιών νερού.
-
14
Koichi Tanaka
2002. Για την ανάπτυξη μεθόδων αναγνώρισης και αναλύσεων δομής βιολογικών μακρομορίων, [ειδικά] για την ανάπτυξη μεθόδων ιονισμού μαλακής εκρόφησης για φασματομετρικές αναλύσεις μάζας βιολογικών μακρομορίων.
-
15
Richard R. Schrock
2005. Για την ανάπτυξη της μεθόδου μετάθεσης στην οργανική σύνθεση.
-
16
Οσάμου Σιμομούρα
2008. . Ωστόσο, το δελτίο τύπου από το Ίδρυμα Νόμπελ στις 8 Οκτωβρίου 2008, που ανακοινώνει το βραβείο, αναφέρει ότι ο Shimomura είναι Ιάπωνας πολίτης.
-
17
Ada E. Yonath
2009. Για μελέτες της δομής και της λειτουργίας του ριβοσώματος.
-
18
Irwin Rose
2004. Για την ανακάλυψη της αποικοδόμησης πρωτεϊνών με τη μεσολάβηση της ουβικιτίνης.
-
19
Aaron Ciechanover
2004. Για την ανακάλυψη της αποικοδόμησης πρωτεϊνών με τη μεσολάβηση της ουβικιτίνης.
-
20
Roger D. Kornberg
2006. Για τις μελέτες του για τη μοριακή βάση της ευκαρυωτικής μεταγραφής.
-
21
Thomas A. Steitz
2009. Για μελέτες της δομής και της λειτουργίας του ριβοσώματος.
-
22
John B. Fenn
2002. Για την ανάπτυξη μεθόδων αναγνώρισης και αναλύσεων δομής βιολογικών μακρομορίων, [ειδικά] για την ανάπτυξη μεθόδων ιονισμού μαλακής εκρόφησης για φασματομετρικές αναλύσεις μάζας βιολογικών μακρομορίων.
-
23
Venkatraman Ramakrishnan
2009. Για μελέτες της δομής και της λειτουργίας του ριβοσώματος.
-
24
Μάρτιν Τσάλφι
2008. . Ωστόσο, το δελτίο τύπου από το Ίδρυμα Νόμπελ στις 8 Οκτωβρίου 2008, που ανακοινώνει το βραβείο, αναφέρει ότι ο Shimomura είναι Ιάπωνας πολίτης.
-
25
Gerhard Ertl
2007. Για τις μελέτες του για τις χημικές διεργασίες σε στερεές επιφάνειες.
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (10)
Agre and MacKinnon, aquaporins and ion channels.
The ribosome structure in 2009, Ada Yonath.
Great decade.
Sharpless won a second one in 2022 for click chemistry!
Conductive polymers in 2000, Heeger, MacDiarmid and Shirakawa.
Green fluorescent protein in 2008, so beautiful.
Kornberg won like his father.
Ertl and surface chemistry.
Grubbs, Chauvin and Schrock for metathesis.
Koichi Tanaka, an engineer without a PhD winning the Nobel.