برندگان جایزه نوبل فیزیک از سال 1940 تا 1959
3 نفر برتر بر اساس ۳۷ رای از افراد: اتو استرن · ایسیدور اسحاق رابی · فریتز زرنیک. (به روز شده ۹ تیر ۱۳۹۹.)
همه برندگان جایزه نوبل فیزیک بین سالهای 1940 تا 1959، با انگیزه سال و رسمی بنیاد نوبل. به نظر شما کدام کشف مهم ترین است؟
ترجمه خودکار (اصلی در Español). اصل را ببینید
27 برتر
-
1
اتو استرن
1943. برای کمک او به توسعه روش پرتو مولکولی و برای کشف گشتاور مغناطیسی پروتون.
-
2
ایسیدور اسحاق رابی
1944. برای روش رزونانس او برای ثبت خواص مغناطیسی هسته اتم.
-
3
فریتز زرنیک
1953. برای نشان دادن روش کنتراست فاز و به ویژه برای اختراع میکروسکوپ کنتراست فاز.
-
4
پرسی ویلیامز بریجمن
1946. برای اختراع دستگاهی برای تولید فشارهای بسیار بالا و برای اکتشافاتی که در رابطه با آن انجام داد، در زمینه فیزیک فشار بالا.
-
5
هیدکی یوکاوا
1949. برای پیش بینی او در مورد وجود مزون ها بر اساس کار نظری خود در مورد نیروهای هسته ای.
-
6
سیسیل فرانک پاول
1950. برای توسعه روش عکاسی برای مطالعه فرآیندهای هسته ای و برای اکتشافاتش در مورد مزون های ساخته شده با استفاده از این روش.
-
7
ارنست توماس سینتون والتون
1951. برای کار پیشگامانه ای که آنها بر روی تغییر شکل هسته های اتمی انجام دادند که به طور مصنوعی توسط ذرات زیراتمی شتاب می گرفتند.
-
8
ویلیس یوجین بره
1955. برای اکتشافاتش در مورد ساختار ظریف طیف هیدروژن.
-
9
والتر هاوسر براتین
1956. برای تحقیقاتش در مورد نیمه هادی ها و برای اکتشافاتش در مورد اثر ترانزیستور.
-
10
ولفگانگ پائولی
1945. برای کشف اصل طرد، که اصل پائولی نیز نامیده می شود.
-
11
پاتریک مینارد استوارت بلکت
1948. برای توسعه روش اتاق ابری ساخته شده توسط ویلسون و برای اکتشافات او در زمینه های فیزیک هسته ای و تشعشعات کیهانی.
-
12
ادوارد میلز پرسل
1952. برای توسعه روشهای جدید در مورد دقت مغناطیسی هسته ای و اکتشافات مربوط به آن.
-
13
مکس بورن
1954. برای تحقیقات بنیادی خود در مورد مکانیک کوانتومی و به ویژه برای تفسیر آماری او از تابع موج.
-
14
والتر بوته
1954. برای توسعه روش تصادفی و برای اکتشافات مربوط به آن.
-
15
ایگور تام
1958. برای کشف و تفسیر اثر چرنکوف.
-
16
جان داگلاس کاکرافت
1951. برای کار پیشگامانه ای که آنها بر روی تغییر شکل هسته های اتمی انجام دادند که به طور مصنوعی توسط ذرات زیراتمی شتاب می گرفتند.
-
17
فلیکس بلوخ
1952. برای توسعه روشهای جدید در مورد دقت مغناطیسی هسته ای و اکتشافات مربوط به آن.
-
18
پلیکارپ کوش
1955. برای تعیین دقیق گشتاور مغناطیسی الکترون.
-
19
جان باردین
1956. برای تحقیقاتش در مورد نیمه هادی ها و برای اکتشافاتش در مورد اثر ترانزیستور.
-
20
چن نینگ یانگ
1957. برای تحقیق نافذ او در مورد قوانین به اصطلاح برابری، که منجر به اکتشافات مهم در مورد ذرات بنیادی شده است.
-
21
سونگ دائو لی
1957. برای تحقیق نافذ او در مورد قوانین به اصطلاح برابری، که منجر به اکتشافات مهم در مورد ذرات بنیادی شده است.
-
22
پاول چرنکوف
1958. برای کشف و تفسیر اثر چرنکوف.
-
23
ایلیا فرانک
1958. برای کشف و تفسیر اثر چرنکوف.
-
24
اوون چمبرلین
1959. برای کشف پادپروتون.
-
25
ادوارد ویکتور اپلتون
1947. برای تحقیقاتش در مورد فیزیک جو فوقانی، به ویژه برای کشف لایه به اصطلاح اپلتون.
-
26
ویلیام بردفورد شاکلی
1956. برای تحقیقاتش در مورد نیمه هادی ها و برای اکتشافاتش در مورد اثر ترانزیستور.
-
27
امیلیو جینو سگره
1959. برای کشف پادپروتون.
این رتبه بندی چگونه است؟ با رای مردم: هر ▲ یک امتیاز اضافه می کند و هر ▼ یک امتیاز را حذف می کند. هر کسی می‌تواند رای دهد و آنچه را که کم است اضافه کند.
چیزی کم است؟
نظرات (۸)
Bardeen ganaría otra vez en 1972, el único con dos en Física.
Yang y Lee, rompiendo la paridad, eran jovencísimos.
Shockley, Bardeen y Brattain, el transistor, el invento del siglo.
Lista muy completa, gracias.
Max Born esperó años para su Nobel.
Pauli y el principio de exclusión, genio con muy mal carácter.
Yukawa, el primer japonés en ganar un Nobel.
Cherenkov y la luz azul de los reactores.